Siberienne schreef: ik zal het hem maar niet zeggen. Hij heeft echt een ontiegelijke hekel aan borders. Kan er ook niet aan doen. Of het nou komt doordat er een paar niet zo vriendelijke hier wonen of omdat het gewoon niet ‘klikt’ ik weet het niet...
Hoewel hij trouwens wel Fliefd was op een knap border meisje in de les. Die twee liepen soms geweldig te flirten.
over het algemeen mogen border collies elkaar ook niet hoor
Heel herkenbaar dit. Zelfs achter je rug voel je die ogen prikken. En nu sen dement aan het worden is weet hij zelf vaak ook niet wat hij nou eigenlijk wil
Lizzy schreef:Echt he, ik bleek om me heen kijken en me afvragen wat m'n hond van me zou willen . Had je dat de eerste keren ook niet? Het went?
Oh ja, ik denk dat ook wel. En vaak reageer ik ook wel want ik vind het wel leuk, om "in gesprek" te zijn met mijn hond . Maar we hebben wel de regel "vragen mag maar eisen niet". En we kennen onze kleine dictator ook een beetje inmiddels: Shadow kan echt proberen de regie te nemen & en gaan eisen (ook wel beetje husky eigen in mijn ervaring, alhoewel de ene dat erger heeft dan de andere). Dat vind ik ook wel de charme van huskies: ze blijven altijd proberen of de regels nog wel gelden. Vandaag mocht X niet, mag het dan morgen wel? Ze moeten bv altijd even gaan zitten voor de deur, zodat ik rustig kan aanlijnen en we enigszins rustig aan de wandeling beginnen. Eens in de zoveel tijd zijn ze dat weer vergeten. Staan ze je echt zo aan te kijken "moet er wat dan?" Vooral als ze naar pension zijn geweest moet alles weer even opnieuw getest worden.
We hadden net uitgebreid gewandeld, hij had eten gehad en ik zat effe met een bakkie thee op de bank. De waterbak was niet leeg. Dus ik dacht "je mag even wachten broeder, want heel dringend gaat dit niet zijn"
- pien - schreef:Ik dacht bij de titel aan de 'husky-kletspraat' maar het was 'de blik'
Sjongejonge....knap van jou dat je weerstand hebt geboden
de huidige heren kletsen niet zo vaak. Hoewel ik van Spot nog wel een filmpje heb waarin hij aandacht wil. Is al lang geleden, echt nog een puberslungel lijf (en ja, ik plaagde hem door even niet te reageren, maar die laatste blik werd uiteraard beloond met een dikke knuffel.
Siberienne schreef:de huidige heren kletsen niet zo vaak. Hoewel ik van Spot nog wel een filmpje heb waarin hij aandacht wil. Is al lang geleden, echt nog een puberslungel lijf (en ja, ik plaagde hem door even niet te reageren, maar die laatste blik werd uiteraard beloond met een dikke knuffel.
Dus speciaal voor jou:
Ach
Meteen reageren er hier drie heren
'Waarisiewaarisiewaarisie? WAAAAAARRRRR ? ? ?'
Siberienne schreef:Oh ja, ik denk dat ook wel. En vaak reageer ik ook wel want ik vind het wel leuk, om "in gesprek" te zijn met mijn hond . Maar we hebben wel de regel "vragen mag maar eisen niet". En we kennen onze kleine dictator ook een beetje inmiddels: Shadow kan echt proberen de regie te nemen & en gaan eisen (ook wel beetje husky eigen in mijn ervaring, alhoewel de ene dat erger heeft dan de andere). Dat vind ik ook wel de charme van huskies: ze blijven altijd proberen of de regels nog wel gelden. Vandaag mocht X niet, mag het dan morgen wel? Ze moeten bv altijd even gaan zitten voor de deur, zodat ik rustig kan aanlijnen en we enigszins rustig aan de wandeling beginnen. Eens in de zoveel tijd zijn ze dat weer vergeten. Staan ze je echt zo aan te kijken "moet er wat dan?" Vooral als ze naar pension zijn geweest moet alles weer even opnieuw getest worden.
We hadden net uitgebreid gewandeld, hij had eten gehad en ik zat effe met een bakkie thee op de bank. De waterbak was niet leeg. Dus ik dacht "je mag even wachten broeder, want heel dringend gaat dit niet zijn"
Siberienne schreef:Oh ja, ik denk dat ook wel. En vaak reageer ik ook wel want ik vind het wel leuk, om "in gesprek" te zijn met mijn hond . Maar we hebben wel de regel "vragen mag maar eisen niet". En we kennen onze kleine dictator ook een beetje inmiddels: Shadow kan echt proberen de regie te nemen & en gaan eisen (ook wel beetje husky eigen in mijn ervaring, alhoewel de ene dat erger heeft dan de andere). Dat vind ik ook wel de charme van huskies: ze blijven altijd proberen of de regels nog wel gelden. Vandaag mocht X niet, mag het dan morgen wel? Ze moeten bv altijd even gaan zitten voor de deur, zodat ik rustig kan aanlijnen en we enigszins rustig aan de wandeling beginnen. Eens in de zoveel tijd zijn ze dat weer vergeten. Staan ze je echt zo aan te kijken "moet er wat dan?" Vooral als ze naar pension zijn geweest moet alles weer even opnieuw getest worden.
We hadden net uitgebreid gewandeld, hij had eten gehad en ik zat effe met een bakkie thee op de bank. De waterbak was niet leeg. Dus ik dacht "je mag even wachten broeder, want heel dringend gaat dit niet zijn"
Jaaaa, zo herkenbaar dit! Onze honden mogen tijdens het eten niet onder de tafel liggen (gewoon omdat wij mensen dan nergens meer naartoe kunnen met onze benen), maar Scotch zal altijd, maar dan ook ALTIJD, toch onder de tafel kruipen zodra we gaan eten. Gewoon om te testen: effe kaike of vrouwtje het vandaag misschien niet merkt. Terwijl er in zijn hele bijna veertienjarige leven geen dag is geweest dat vrouwtje het niet heeft gemerkt, en dat ze hem niet onder de tafel vandaan heeft gedirigeerd. Maar als husky weet je maar nooit: misschien dat ze vandaag..?
Absoluut. Daar is het bij onze vorige husky met de eerste eigenaar ook grondig fout gegaan. Die had dat niet. En ging forceren. De mazzel was dat de fokker na 3 jaar alsnog in de auto stapte en hem terug is gaan halen onder het motto ‘jullie en de hond hebben geen plezier meer’.
Als Chenak naar binnen wilde en ik zag dat niet snel genoeg naar zijn zin - of gaf hem zijn zin niet - ging hij als een gek graven. Gegarandeerd reactie. Kon hij naar binnen
Anne in Zweden schreef:Jaaaa, zo herkenbaar dit! Onze honden mogen tijdens het eten niet onder de tafel liggen (gewoon omdat wij mensen dan nergens meer naartoe kunnen met onze benen), maar Scotch zal altijd, maar dan ook ALTIJD, toch onder de tafel kruipen zodra we gaan eten. Gewoon om te testen: effe kaike of vrouwtje het vandaag misschien niet merkt. Terwijl er in zijn hele bijna veertienjarige leven geen dag is geweest dat vrouwtje het niet heeft gemerkt, en dat ze hem niet onder de tafel vandaan heeft gedirigeerd. Maar als husky weet je maar nooit: misschien dat ze vandaag..?
Owwwww.... ik vind dat filmpje van Spot zo geweldig
Zwiepende staart, ingehouden blaf, een steelse blik..... heerlijk
Blondje hier kan dat ook zo goed, een blafje hier.... een hupje daar..... dan heel relaxed een speeltje gooien.... een iets hardere blaf erbij om te zorgen dat je wel even goed oplet..... gevolgd door een rondje rennen door het huis om dan met haar kont omhoog en zwiepende staart voor je te gaan staan "speel met mij"
..... en als je dan niet de juiste reactie geeft, springt ze boven op je zodat je dan maar moet gaan kriebelen
. Maar we hebben wel de regel "vragen mag maar eisen niet". En we kennen onze kleine dictator ook een beetje inmiddels: Shadow kan echt proberen de regie te nemen & en gaan eisen (ook wel beetje husky eigen in mijn ervaring, alhoewel de ene dat erger heeft dan de andere). Dat vind ik ook wel de charme van huskies: ze blijven altijd proberen of de regels nog wel gelden. Vandaag mocht X niet, mag het dan morgen wel? Ze moeten bv altijd even gaan zitten voor de deur, zodat ik rustig kan aanlijnen en we enigszins rustig aan de wandeling beginnen. Eens in de zoveel tijd zijn ze dat weer vergeten. Staan ze je echt zo aan te kijken "moet er wat dan?" Vooral als ze naar pension zijn geweest moet alles weer even opnieuw getest worden. 
(en ja, ik plaagde hem door even niet te reageren, maar die laatste blik werd uiteraard beloond met een dikke knuffel. 
Terwijl er in zijn hele bijna veertienjarige leven geen dag is geweest dat vrouwtje het niet heeft gemerkt, en dat ze hem niet onder de tafel vandaan heeft gedirigeerd. 
Maar als husky weet je maar nooit: misschien dat ze vandaag..? 
