Boeffie Blafmans schreef:Ik kan enkel spreken over mijn eigen ervaringen. De malamute is in zekere zin de meest sociale hond die ik ken. In die zin, dat ze erg groepsgericht zijn. Echte roedeldieren. Maar alles dat geen onderdeel is van die roedel, moet onderaan beginnen. Ik denk dat dat is wat je ziet als je ze op straat tegenkomt. Ze zijn dan bezig te domineren, want de onbekende hond moet eerst laten zien dat ie onderdanig is. Doet ie dat niet, wordt het afgedwongen. Desnoods met een correctie, wat op vechten kan uitdraaien als de andere hond de correctie niet accepteert (wat heel logisch vaak niet gebeurt). Doet die dat wel, is er over het algemeen niets aan de hand. Maar dat gebeurt dan wel drastisch, dus echt op de rug, helemaal je laten besnuffelen, kan wel wat minuutjes duren en ook daarna niet te veel praatjes hebben.
Er zijn verschillen. Ik kan niet zo heel goed spreken over werklijn en showlijn, want de ene werkkennel is de andere niet en dat geldt voor show ook. Als je een fokker treft die het karakter echt belangrijk vindt, kun je relatief makkelijke, of conflictvermijdende malamutes treffen. Die domineren wel bij niet-roedelleden (en als ze in de roedel hoog staan ook binnen die roedel), maar dringen zich niet te veel op en kunnen goed negeren. Andere kunnen niet negeren en slaan dus wat door in dat domineren. Bij groenlanders zie je datzelfde gedrag. Ik vind het heel erg belangrijk niet met dat soort honden te fokken, of ze ten minste met een makkelijke andere hond te combineren in de fok. Juist in een team is het belangrijk dat de honden sociaal zijn, makkelijk naast elkaar kunnen. Eerder bij showkennels gaat dat denk ik mis in de fok, omdat de honden niet zo vaak en veelvuldig in zulke hoge adrenaline komen, waarbij je goed ziet hoe verdraagzaam ze zijn, of niet. Maar ik ken ook moeilijke karakters van werkkennels vandaan en we hebben die zelf ook gehad. Het kan zijn dat dat gedrag een overblijfsel is van de tijd waarin malamutes in alaskan/groenland/canada de zomermaanden werden vrij gelaten en ze voor hun eigen eten moesten zorgen door gezamenlijk te jagen. Maar dat heb ik uit boekjes, dus wat daar van waar is, weet ik niet. Op zich past het gedrag er wel bij.
De husky ken ik niet goed. We hebben er drie gehad. En een paar een korte tijd over de vloer van iemand anders. Eén op en top showlijnhond, die heeft een van onze malamutes bijna aan flarden gescheurd (mega veel kaakkracht). De op en top werklijn huskies waren schatjes. Konden overal bij, nooit geen problemen. Echt super lief. Net zo lief als onze alaskan huskies (mix honden voor de sledetopsport), dat zijn allemansvriendjes. Maar ik vermoed dat in die werklijn hussen jachthond gekruist zat, wat natuurlijk veel doet met het karakter. Al mag ik dat niet hardop zeggen
Ik weet meerdere verhalen van huskies die elkaar doodbeten in de kennel bij een ruzie. Bij malamutes hoor je dat toch minder. Ik ken eerlijk gezegd ook geen husky kennel met grotere groepen honden dan vier bij elkaar. Wij hebben in Estland tien reuen bij elkaar gehad en tien teven. Nu is onze grootste groep zes. Dat dood bijten kan komen door een verschil in kaakkracht, maar malamutes zijn in de roedel uit op stabiliteit. Malamutes kunnen niet zonder elkaar, ze zijn erg aanhankelijk, naar mens en hond toe. Huskies vind ik feller en minder roedelgericht, meer zelfstandig op sociaal gebied. Maar wat ik zeg, ik ken het ras niet goed. Iig heb ik geen interesse er daar meer van uit te proberen.
Veel hangt samen met allerlei andere zaken dan het karakter natuurlijk, ervaring van de mens, krijgt de hond genoeg uitdaging, nou ja, ik hoef die dingen hier niet op te noemen!
De minst sociale hond ooit bij ons, is trouwens mijn herder. Maar ook hij heeft twee kanten en het hangt grotendeels af van hoe je ermee omgaat. Maar ik zie me met hem niet makkelijk in NL over straat lopen en allemaal vreemde honden passeren (iei he, dat valt wel te trainen, maar bij een hond die het niet gewend is kun je het primaire gedrag goed zien en dat is bij hem schat ik in zeg maar niet heel erg mooi
). Terwijl ik daar met het grootste deel van onze malamutes niet echt een probleem in zie.
. Heel interessant. 
