Hier is het dubbel sinds zondag hebben we Dex en daar hebben we echt wel goed over nagedacht of we dat al zo snel wilden maar je kan vooraf toch niet goed inschatten hoe het echt gaat voelen. Dex is een moppie en we hebben er zeker geen spijt van en hij gaat absoluut niet weg maar zeker de eerste 2 dagen heb ik toch wel moeten wennen aan het beeld van 2 dezelfde kleur hondjes in een mand. Dat klopt ergens niet. Dat gevoel is nu wel over maar ik was ook wel vergeten hoe intensief een pup is de eerste dagen. Mexi hebben we opgehaald toen ze 7 was en we hebben 1 nacht op de bank geslapen voor de zekerheid maar die ging snurken en deed verder niets. Is natuurlijk ook niet te vergelijken met een pupje die zijn broertjes, zusje, moeten en ooms en tantes mist.
Denk nog vaak aan Manu en Mexi Mijn nichtjes waren dinsdag even op babyhondje visite en zo schattig zegt mijn oudste nichtje (nog een paar dagen dan wordt ze 6) dat het goed is dat we foto's van Manu en Mexi aan de muur hebben hangen want dan kan Dex ze toch nog zien. En dat ze het jammer vond dat ze overleden zijn maar dat het voor Rana wel leuk is dat ze weer een vriendje heeft. Moest wel even een traantje wegpinken
El_Kato schreef:Hier is het dubbel sinds zondag hebben we Dex en daar hebben we echt wel goed over nagedacht of we dat al zo snel wilden maar je kan vooraf toch niet goed inschatten hoe het echt gaat voelen. Dex is een moppie en we hebben er zeker geen spijt van en hij gaat absoluut niet weg maar zeker de eerste 2 dagen heb ik toch wel moeten wennen aan het beeld van 2 dezelfde kleur hondjes in een mand. Dat klopt ergens niet. Dat gevoel is nu wel over maar ik was ook wel vergeten hoe intensief een pup is de eerste dagen. Mexi hebben we opgehaald toen ze 7 was en we hebben 1 nacht op de bank geslapen voor de zekerheid maar die ging snurken en deed verder niets. Is natuurlijk ook niet te vergelijken met een pupje die zijn broertjes, zusje, moeten en ooms en tantes mist.
Denk nog vaak aan Manu en Mexi Mijn nichtjes waren dinsdag even op babyhondje visite en zo schattig zegt mijn oudste nichtje (nog een paar dagen dan wordt ze 6) dat het goed is dat we foto's van Manu en Mexi aan de muur hebben hangen want dan kan Dex ze toch nog zien. En dat ze het jammer vond dat ze overleden zijn maar dat het voor Rana wel leuk is dat ze weer een vriendje heeft. Moest wel even een traantje wegpinken
Ahhh ja, maar ze heeft wel hartstikke gelijk natuurlijk! Maar die rake kinderopmerkingen komen wel binnen hé. Mijn neefje is dol op Joep, maar Gijs kent hij dus helemaal niet. Een jaar geleden wel en toen vond hij hem hartstikke grappig, maar als je 1,5 bent hou je dat niet vast hé. Raar.
Kreeg deze week deze foto als herinnering op fb; 6 jaar geleden. Mijn 1e poging voor een selfie met Brutus. Deze telefoon maakte nog geluid met het scherp stellen waardoor de opzet mislukt was maar ik zo heb gelachen om zijn hoofd, en nog steeds vind ik deze zo leuk... en wordt ik weer blij als ik de foto zie, mijn lieve vent!
Vandaag is het precies vijf maanden geleden. En het voelt nog als de dag van gister. Ik weet en voel nog bijna van minuut tot minuut wat er die dag gebeurd is en hoe we dat beleefd hebben. Ik mis hem zo.
Facebook gaf vandaag weer een herinnering. Dat gebeurd vaak meerdere keren in de week, want ik heb een hoop geplaatst de afgelopen jaren. Vandaag is het een erg mooie foto, van een hele fijne dag. Kus op je neus Stinker.
El_Kato schreef:Hier is het dubbel sinds zondag hebben we Dex en daar hebben we echt wel goed over nagedacht of we dat al zo snel wilden maar je kan vooraf toch niet goed inschatten hoe het echt gaat voelen. Dex is een moppie en we hebben er zeker geen spijt van en hij gaat absoluut niet weg maar zeker de eerste 2 dagen heb ik toch wel moeten wennen aan het beeld van 2 dezelfde kleur hondjes in een mand. Dat klopt ergens niet. Dat gevoel is nu wel over maar ik was ook wel vergeten hoe intensief een pup is de eerste dagen. Mexi hebben we opgehaald toen ze 7 was en we hebben 1 nacht op de bank geslapen voor de zekerheid maar die ging snurken en deed verder niets. Is natuurlijk ook niet te vergelijken met een pupje die zijn broertjes, zusje, moeten en ooms en tantes mist.
Denk nog vaak aan Manu en Mexi Mijn nichtjes waren dinsdag even op babyhondje visite en zo schattig zegt mijn oudste nichtje (nog een paar dagen dan wordt ze 6) dat het goed is dat we foto's van Manu en Mexi aan de muur hebben hangen want dan kan Dex ze toch nog zien. En dat ze het jammer vond dat ze overleden zijn maar dat het voor Rana wel leuk is dat ze weer een vriendje heeft. Moest wel even een traantje wegpinken
Ik weet wat je bedoeld, met even niet kloppen. Wij hebben dan een herplaatser erbij en dan zijn het het 3, maar heel de wisselwerking is compleet anders, is soms van oja. Maar het is wel weer leuk om weer met zo'n nieuweling bezig te zijn. Van je nichtjes is wel heel lief vind ik.
constance.blokzijl schreef:Kreeg deze week deze foto als herinnering op fb; 6 jaar geleden. Mijn 1e poging voor een selfie met Brutus. Deze telefoon maakte nog geluid met het scherp stellen waardoor de opzet mislukt was maar ik zo heb gelachen om zijn hoofd, en nog steeds vind ik deze zo leuk... en wordt ik weer blij als ik de foto zie, mijn lieve vent!
Kaela schreef:Vandaag is het precies vijf maanden geleden. En het voelt nog als de dag van gister. Ik weet en voel nog bijna van minuut tot minuut wat er die dag gebeurd is en hoe we dat beleefd hebben. Ik mis hem zo.
Facebook gaf vandaag weer een herinnering. Dat gebeurd vaak meerdere keren in de week, want ik heb een hoop geplaatst de afgelopen jaren. Vandaag is het een erg mooie foto, van een hele fijne dag. Kus op je neus Stinker.
Leuke, mooie foto's van Oscar en Brutus fijn om zulke mooie foto's te hebben
Het is zeker leuk om weer met iets nieuws bezig te zijn en Dex begint al goed te wennen. Piept minder en luistert al best redelijk. We vragen nog erg weinig van hem maar bv het nee op in handen en schoenen bijten. Hij doet het wel steeds maar stopt wel op een nee.
Hahahahaha vind het ook wel weer grappig hij is nog geen week hier maar weet al zeer goed dat de keuken eten kan betekenen en dat in je bench gaan ook vaak iets van een koekje oplevert, die gooi ik er vooraf vaak in. Het is een heerlijk hondje maar het is gewoon anders als met een "kant en klare" die je al jaren kent
Dikke knuffel voor ieder die zijn/haar maatje moet missen.
Het is van Rocco al 5 1/2 jaar geleden en de heftigste pijn is weg, wat natuurlijk fijn is want je altijd maar zo verdrietig voelen is niet goed voor een mens.
Maar wat mis ik dat gekke beest, de ene dag meer dan de andere. Hij zou inmiddels 11 1/2 jaar oud geweest zijn.
KarenH schreef:Dikke knuffel voor ieder die zijn/haar maatje moet missen.
Het is van Rocco al 5 1/2 jaar geleden en de heftigste pijn is weg, wat natuurlijk fijn is want je altijd maar zo verdrietig voelen is niet goed voor een mens.
Maar wat mis ik dat gekke beest, de ene dag meer dan de andere. Hij zou inmiddels 11 1/2 jaar oud geweest zijn.
Kallista schreef:Ook veel te jong!
Prachtige hond...
Ja, zeker te jong.
Verpest door de vorige eigenaar en na 4 jaar hebben we het moeten opgeven.
Heeft mijn hart in 1000 stukjes gebroken en dat komt nooit meer goed.
De hond die ik zo graag wilde, waar ik zo'n klik mee had en dan zo'n eind.
El_Kato schreef:Leuke, mooie foto's van Oscar en Brutus fijn om zulke mooie foto's te hebben
Het is zeker leuk om weer met iets nieuws bezig te zijn en Dex begint al goed te wennen. Piept minder en luistert al best redelijk. We vragen nog erg weinig van hem maar bv het nee op in handen en schoenen bijten. Hij doet het wel steeds maar stopt wel op een nee.
Hahahahaha vind het ook wel weer grappig hij is nog geen week hier maar weet al zeer goed dat de keuken eten kan betekenen en dat in je bench gaan ook vaak iets van een koekje oplevert, die gooi ik er vooraf vaak in. Het is een heerlijk hondje maar het is gewoon anders als met een "kant en klare" die je al jaren kent
Oh haha dat gaat al sneller als met onze herplaatser Die had ook gaatjes in mijn trui gebeten En trok aan je kleren ed. ( en ook overal baluwe plekken...)Dat gaat nu redelijk . Schoenen jatten is nog moeilijker. Laatst stond ie weer op het aanrecht, had de kaas ( die van de honden gelukkig) in zijn bek. We hebben gewoon een kingsize pup dus...
Maar jullie hebben een braaf pupje zo te horen .
Laatst gewijzigd door Kaio op vr 24 nov 2017, 11:05, 1 keer totaal gewijzigd.
KarenH schreef:Dikke knuffel voor ieder die zijn/haar maatje moet missen.
Het is van Rocco al 5 1/2 jaar geleden en de heftigste pijn is weg, wat natuurlijk fijn is want je altijd maar zo verdrietig voelen is niet goed voor een mens.
Maar wat mis ik dat gekke beest, de ene dag meer dan de andere. Hij zou inmiddels 11 1/2 jaar oud geweest zijn.
Kaio schreef:Het is wel een geweldig leuke foto hoor
Poeh wat moeilijk bij zo'n jong dier.
Dank je wel. Hij hangt hier heel groot aan de muur (mijn man overdrijft altijd zo wat foto's afdrukken aangaat ).
Kaio schreef:
Oh haha dat gaat al sneller als met onze herplaatser Die had ook gaatjes in mijn trui gebeten En trok aan je kleren ed. ( en ook overal baluwe plekken...)Dat gaat nu redelijk . Schoenen jatten is nog moeilijker. Laatst stond ie weer op het aanrecht, had de kaas ( die van de honden gelukkig) in zijn bek. We hebben gewoon een kingsize pup dus...
Maar jullie hebben een braaf pupje zo te horen .
Heerlijk dat je een hond een heerlijk nieuw leven geeft. Hond met humor ook geloof ik zo te lezen.
Mijn nichtjes waren dinsdag even op babyhondje visite en zo schattig zegt mijn oudste nichtje (nog een paar dagen dan wordt ze 6) dat het goed is dat we foto's van Manu en Mexi aan de muur hebben hangen want dan kan Dex ze toch nog zien. En dat ze het jammer vond dat ze overleden zijn maar dat het voor Rana wel leuk is dat ze weer een vriendje heeft. Moest wel even een traantje wegpinken 
3/52 The Wave by Pr1mo Fotografie, on Flickr
Die had ook gaatjes in mijn trui gebeten 
).
