Mijn hemel, Sonja... Ik kan het me goed voorstellen als je de puf er niet voor hebt, maar heb je die wel, probeer er dan zeker werk van te maken. Ik snap die regel van 'de huisarts moet toestemming geven' ook niet. Zo red je toch geen levens, als je eerst rond moet gaan bellen voor een arts? Bij alle soorten infarct is overleven een kwestie van minuten en zelfs seconden soms; als ambulancepersoneel moet je dan toch de patiënt kunnen inpakken en wegwezen?
Erg, zoiets. En het gebeurt steeds vaker, en niet alleen in Nederland. In veel landen is de politiek bezig met een versterfbeleid, heb ik de indruk. Hier in Zweden kleden ze de ziekenhuizen op het platteland helemaal uit, blijkbaar in de hoop dat iedereen naar de stad verhuist en het platteland vrijkomt voor plundering van natuurlijke hulpbronnen. Waar gaan we naartoe met deze wereld...
Jeetje Sonja, wat een vreselijk verhaal, wat vreselijk triest dat dit zo gebeurd. Bij mijn moeder 5 jaar geleden zijn ook een hoop fouten gemaakt door oa de huisarts, vreselijk dat er niets veranderd.[emoji22]
Ik hoop dat jij uiteindelijk voor jezelf er een weg in kan vinden. Het is al zwaar zat je moeder te verliezen maar op deze manier is het helemaal niet te verkroppen. En dat terwijl je vader juist zo goed en adequaat handelde.
Ik wens je enorm veel sterkte.
Dat is echt te ongelooflijk voor woorden.
Jammer dat je vader je niet gebeld heeft. Druk of niet druk... Maar dan nog hadden de instanties jullie gewoon moeten helpen. Haar zo aan haar lot overlaten.
Als je het op papier gezet krijgt zou ik het verhaal zeker bij een aantal instanties neerleggen. Of het wat uithaalt is de vraag, maar dan nog.
Ik kreeg het vorig jaar niet op papier. Ik ben er wel aan begonnen, maar ik kreeg het gewoon niet neergeschreven. Ik was nochtans kwaad genoeg ( ben ik nog steeds), maar ook veel te emotioneel en hormonaal...
Dat vind ik wel jammer, maar goed, het is nu zo...
pearlsofpassion schreef:Dat is echt te ongelooflijk voor woorden.
Jammer dat je vader je niet gebeld heeft. Druk of niet druk... Maar dan nog hadden de instanties jullie gewoon moeten helpen. Haar zo aan haar lot overlaten.
Als je het op papier gezet krijgt zou ik het verhaal zeker bij een aantal instanties neerleggen. Of het wat uithaalt is de vraag, maar dan nog.
Ik kreeg het vorig jaar niet op papier. Ik ben er wel aan begonnen, maar ik kreeg het gewoon niet neergeschreven. Ik was nochtans kwaad genoeg ( ben ik nog steeds), maar ook veel te emotioneel en hormonaal...
Dat vind ik wel jammer, maar goed, het is nu zo...
Kan dat niet alsnog dan? Op papier zetten en naar het ziekenhuis sturen kan toch sowieso? Misschien hoeven ze er wettelijk niets meer mee te doen (misschien ook wel) maar voor hetzelfde geld pikken ze het op en veranderen ze iets.
Ik heb 1 keer een klacht ingediend bij het ziekenhuis, dat werd echt heel serieus opgepakt.
Misschien...
Mijn oom zou zelfs iets kunnen doen want heeft iets te maken met de groep waartoe het ziekenhuis behoort.
Maar het is ondertussen 17 maand geleden. Ik vind dat zelf wat belachelijk geworden...
Heb het mijn gynaecologe wel verteld en die heeft nota gemaakt. Ik heb het gezegd omdat ik bij haar wel mijn huidige zwangerschap wil laten opvolgen, maar daar dus niet ga bevallen.
In het kader klein leed: monitor besteld waar vele aansluiten en bijbehorende kabels bij zitten, blijkt er niet eentje bij te zitten die op mijn laptop past kan ik nog mijn monitor niet gebruiken
Nu maar verloopstukje gekocht via internet die hopelijk morgen wordt bezorgd
dinky89 schreef:In het kader klein leed: monitor besteld waar vele aansluiten en bijbehorende kabels bij zitten, blijkt er niet eentje bij te zitten die op mijn laptop past kan ik nog mijn monitor niet gebruiken
Nu maar verloopstukje gekocht via internet die hopelijk morgen wordt bezorgd
Verloopstukje is aangekomen maar krijg geen beeld op monitor
Morgen dus maar kijken naar ander verloopstukje
@ Sonja en Paulien: diet is echt heel erg. Iets anders dan zware nalatigheid kan je dat toch niet noemen. Als je er de kracht voor kan vinden zou ik het er niet bij laten. Ik moet zeggen, dat als ik zo'n verhalen hoor, ik wel blij ben dat ik langs de andere kant van de grens zit.
constance.blokzijl schreef:Pff nu in korte tijd de 3e Ambull van het ambullforum van Lola’s leeftijd ingeslapen.... Besef me echt meer dat ze een dame op leeftijd wordt/is....
O, dat is naar zeg!
Probeer er maar niet te veel aan te denken en extra te genieten van jouw Lola!
Mijn klachtje: 1 kg long gesneden en de droogroosters gevuld, stekker erin: wordt niet meer warm!? Grr.
De dag erna heb ik nog 2/3 in mijn oven kunnen drogen, de rest weg moeten gooien.
De komende maanden heb ik geen energie om die droger te laten repareren.
Arme Bandit, wordt een hele tijd zonder snoepjes (i.v.m. zijn allergieën krijgt hij niks anders)
Ik kan het me goed voorstellen als je de puf er niet voor hebt, maar heb je die wel, probeer er dan zeker werk van te maken. Ik snap die regel van 'de huisarts moet toestemming geven' ook niet. Zo red je toch geen levens, als je eerst rond moet gaan bellen voor een arts? Bij alle soorten infarct is overleven een kwestie van minuten en zelfs seconden soms; als ambulancepersoneel moet je dan toch de patiënt kunnen inpakken en wegwezen? 
kan ik nog mijn monitor niet gebruiken 
