Hoe is het met degenen die hun huisdier moeten missen ?

[Cindy de Wolf]

Gisteravond gingen wij gourmetten ivm mijn verjaardag dus er moest een stoel bij getrokken worden. Ik koos de stoel uit die ik altijd gebruik als alternatieve kapstok dus eerst mijn jassen eraf. En de laatste jas was mijn rode fleece jas met Jesse erop geborduurd alles zat er ook nog in, koekjes, balletjes, poepzakje, trekspeeltje echt zooooo Jesse. Ja toen moest ik wel even 6 keer slikken. Ik mis mijn meisje elke dag nog verschrikkelijk. De keiharde randjes zijn iets maar ook maar iets gesleten. Nog nooit zo moeilijk gehad met het verlies van een maatje.

[Aquillo]

Het is nog zo vers. Als ik verhaaltjes van andere podenco eigenaren lees, zie ik soms de gedragingen die Estrella had voorbij komen. Dan schieten de tranen weer in mijn ogen. Zo plotseling en zo snel heengegaan. Mijn ouwetje Aquillo herstelt zich, maar ik merk dat hij haar ook mist, Zo alleen in huis wil hij natuurlijk meer aandacht, maar alleen blijven als ik boodschappen doe gaat niet meer. Hij begint na een kwartier om de 5 minuten te huilen als een wolf .. Heel zachtjes. Ik heb alles gefilmd dus of ik het wil of niet..
Hoe gek ook ik denk onderhand hard aan een nieuw maatje voor hem. Gewoon weer een podencootje. Als die er maar niet uit ziet als Estrella dan komt het wel goed. Dan kan ik verder in mijn rouwproces. Afleiding zal helpen en vooral als ik daardoor zie dat Aquillo zijn taak als goede begeleider van het nieuwe hondje weer op zich zal nemen. Dat heeft hij indertijd ook gedaan bij haar. Hij is gewoon een hondje dat een ander hondje naast hem nodig heeft. Hij is ondanks gedeeltelijk vorderende doofheid enorm dus ik heb nu gezien dat hij dit aan kan. Dus een klein lichtpuntje door het verdriet om Estrella heen.

[smulpaap]

En het andere smurfje is vandaag precies een jaar terug overleden
je was een JRT en dus een bikkel , dat had je al eens bewezen
En daarom was het voor jouw het beste om er tijdig een einde aan te laten komen .......
Je hebt een pracht van een leven gehad .... zwemmen en rollen door alles wat maar goor was dat was jouw leven
Daarnaast kon je voor een klein hondje ook enorm goed duiken , en je had een stalen uithoudingsvermogen
Je was erg baasgericht en erg gemakkelijk op te voeden , je kon bij wijze van overal los mee
Een vervelende etter met eten , wat was je kieskeurig
Het grootste deel van je leven ben je erg sterk en gezond geweest ....
Maar met het klimmen der jaren kwamen de kwaaltjes
Dank je wel lief meiske ..... voor al die fijne jaren . En een oh zo goed voorbeeld voor de herplaatsers
Voor altijd in mijn hart

Tot op hoge leeftijd was het zwemmen ... met een pop , met een bal .... met van alles

En hier kreeg Thara ook nog even een ""wijze les "" aan zee .

[Aquillo]

Tot op hoge leeftijd was het zwemmen ... met een pop , met een bal .... met van alles

t. zee 180.JPG

En hier kreeg Thara ook nog even een ""wijze les "" aan zee .

Mooie herinneringen aan je leuke hond. sterkte

[eelke]

Dikke knuffel, rare dag

[Kaela]

Vandaag is dan eindelijk zo ver. Het boek van Monique Bladder is vorige week uitgekomen en werd net bij ons bezorgd. En onze mooie jongen staat er in. Apetrots zijn we, dat we mee hebben mogen werken aan dit mooie boek, dat hopelijk veel hondenbaasjes zal helpen. En dolgelukkig dat onze mooie man en wat wij met hem doorgemaakt hebben, nu een beetje groter dan onszelf is geworden.

Hij staat op diverse plekken in het boek, om samen met vier andere honden de theorie te ondersteunen. Bij elk stukje staat een foto en ik heb de eer er ook een paar keer bij op te staan. Ik vind het zo mooi.

[sella]

Buffel is nu 6 maanden niet meer tussen ons. Dat het van de week zo warm was en de airco het niet deed. Pff ik brak. Buffel kon zo slecht tegen de warmte. Dat overheerste nu de opluchting dat ik me geen zorgen over je hoef te maken.

[M@rina]

Ik heb de sterfdag van Teun, 2 mei, even langs me heen laten gaan. Kreeg een herinnering van facebook en bij de gave foto's die ik toen van hem geplaatst heb, het verhaaltje erbij, pff kon het niet handelen.

1 jaar alweer, een jaar van relatieve rust na de heftige periode waarin eerst Saartje heel erg ziek werd, weer herstelde en toen Teun die nog veel erger ziek was en gewoon niet meer herstelde. We hebben alles gedaan om hem te helpen, kosten nog moeite, echt ik had een nieuwe badkamer kunnen laten plaatsen, maar zou het zo weer doen als ik wist dat het resultaat zou hebben..... 7,5 jaar is hij maar geworden en wat hield ik van die gekke knul.

Achteraf realiseerde ik me dat ik een paar keer tegen manlief heb gezegd dat Teun niet oud zou worden, ik kon het niet met iets beargumenteren, het was een gevoel en het bleek te kloppen.

Teun staat overigens nog steeds in zijn bus in een hoekje van de kamer met zijn knuffel erbij.

[MillyMol]

Ik heb de sterfdag van Teun, 2 mei, even langs me heen laten gaan. Kreeg een herinnering van facebook en bij de gave foto's die ik toen van hem geplaatst heb, het verhaaltje erbij, pff kon het niet handelen.

1 jaar alweer, een jaar van relatieve rust na de heftige periode waarin eerst Saartje heel erg ziek werd, weer herstelde en toen Teun die nog veel erger ziek was en gewoon niet meer herstelde. We hebben alles gedaan om hem te helpen, kosten nog moeite, echt ik had een nieuwe badkamer kunnen laten plaatsen, maar zou het zo weer doen als ik wist dat het resultaat zou hebben..... 7,5 jaar is hij maar geworden en wat hield van die gekke knul.

Achteraf realiseerde ik me dat ik een paar keer tegen manlief heb gezegd dat Teun niet oud zou worden, ik kon het niet met iets beargumenteren, het was een gevoel en het bleek te kloppen.

Teun staat overigens nog steeds in zijn bus in een hoekje van de kamer met zijn knuffel erbij.

Ik weet het nog goed Marina, wat hebben jullie een zorgen gekend, eerst om de freule, die van de ene op de andere dag verlamd raakte, maar vrij snel herstel liet zien en kort daarna Teun, die het in nog veel ergere mate had en niet eens zijn kop meer kon optillen, alleen zijn ogen nog bewegen. 1 keer is al verschrikkelijk, 2x zo iets moeten doormaken is slopend. En dan na weken van leven tussen hoop en vrees, intensieve therapie en een soort ICU thuis, nog meer hoop en vrees moeten beslissen om hem te laten gaan… pffff; ik krijg er zelf ook nog tranen van in mijn ogen als ik eraan terug denk. Ik kan me heel goed voorstellen dat je dat even geblokt hebt en het gedoseerd binnen laat komen. Knuffel voor jullie en de freule!

[Pauline]

Vandaag is het alweer 1,5 jaar geleden dat onze Joep het op een zondag genoeg vond. Onze zondagsboy...., zomaar ineens doodziek en zomaar "floep" losgelaten.... Inmiddels zijn de vele tranen gedroogd, al komt het nog wel voor dat ik spontaan begin te huilen als ik over hem praat. Maar veel, veel, minder dan in het begin. Ik lach nu ook zo vaak om de streken die hij had en uithaalde, het was me er één.

[Pauline]

Nou het is wel duidelijk dat Joep nog aanwezig is..... Ik krijg het dubbele bericht wel weg, maar zijn foto niet.

[Eef+Stippels]

Ach de schat

Ik kwam een dobermannteefje tegen, sprekend Yindra
Ze is in juli alweer 2 jaar van ons heen en ik mis haar nog ontzettend...

[smulpaap]

Fijn dat je die leuke foto weer even met ons deelt Pauline
Lieve speciale Joepie

[eelke]

Toch knap. 1,5 jaar het liedje weten te mijden wat op de radio kwam toen we wegreden van de allerlaatste wandeling. En net kwam ie weer. Dat geeft tranen, wel bizar dat je zo meteen terug naar dan geslingerd wordt, terwijl ik eigenlijk best het idee kreeg dat ik de boel best onder controle had.

[Pauline]

Toch knap. 1,5 jaar het liedje weten te mijden wat op de radio kwam toen we wegreden van de allerlaatste wandeling. En net kwam ie weer. Dat geeft tranen, wel bizar dat je zo meteen terug naar dan geslingerd wordt, terwijl ik eigenlijk best het idee kreeg dat ik de boel best onder controle had.