eelke schreef:Toch knap. 1,5 jaar het liedje weten te mijden wat op de radio kwam toen we wegreden van de allerlaatste wandeling. En net kwam ie weer. Dat geeft tranen, wel bizar dat je zo meteen terug naar dan geslingerd wordt, terwijl ik eigenlijk best het idee kreeg dat ik de boel best onder controle had.
eelke schreef:Toch knap. 1,5 jaar het liedje weten te mijden wat op de radio kwam toen we wegreden van de allerlaatste wandeling. En net kwam ie weer. Dat geeft tranen, wel bizar dat je zo meteen terug naar dan geslingerd wordt, terwijl ik eigenlijk best het idee kreeg dat ik de boel best onder controle had.
Oefff herkenbaar, Kyran is 2 jaar geleden ingeslapen maar het liedje ( Follow the sun]wat op de radio draaide toen ik voor het laatst naar zijn favoriete plekje reed, zijn kop die blij naar buiten keek, de zon die zijn koppie verwarmde, ik kan dat nummer nog steeds niet zonder tranen horen.
Sommige dingen roepen de tranen zomaar weer op. Een liedje, een bepaalde plaats waar je komt. Of zoals bij ons de afgelopen week de eerste vakantie zonder Oscar. Pfff, hartstikke leuk om dingen te kunnen doen, die met hem niet hadden gekund. Maar zoveel momenten van gemis.
Komt meneer de eerste vakantiedag opeens op de proppen met de sleutelhanger van Oscar die normaal bij zijn gedenkplekje in de kast ligt. Die hebben we aan de cameratas vastgemaakt. Was ie er toch bij!
Altijd als ik in de auto zit en echt heel verdrietig ben over Joep komt er binnen no time dit liedje op de radio:
Paste ook wel bij Joep de regelneef..., altijd zorgen dat het leven een feestje is en nu hij niet meer lijfelijk hier is toch zorgen dat ik niet vergeet dat het a wonderful world is.
Nog geen jaar na Jesse en 13,5 maand na Dandy staan wij er weer voor. Vanmiddag het o zo gehate telefoontje weer moeten plegen aankomende donderdag wordt Dusty ingeslapen.
Cindy de Wolf schreef:Nog geen jaar na Jesse en 13,5 maand na Dandy staan wij er weer voor. Vanmiddag het o zo gehate telefoontje weer moeten plegen aankomende donderdag wordt Dusty ingeslapen.
Heel veel sterkte Cindy en maak nog een paar onvergetelijke momenten tot donderdag.
Cindy de Wolf schreef:Nog geen jaar na Jesse en 13,5 maand na Dandy staan wij er weer voor. Vanmiddag het o zo gehate telefoontje weer moeten plegen aankomende donderdag wordt Dusty ingeslapen.
ja Cindy , het blijven afschuwelijke telefoontjes
Ik hoop dat er nog mooie momenten mogen zijn
Sterke meis
Cindy de Wolf schreef:Nog geen jaar na Jesse en 13,5 maand na Dandy staan wij er weer voor. Vanmiddag het o zo gehate telefoontje weer moeten plegen aankomende donderdag wordt Dusty ingeslapen.
Cindy de Wolf schreef:Nog geen jaar na Jesse en 13,5 maand na Dandy staan wij er weer voor. Vanmiddag het o zo gehate telefoontje weer moeten plegen aankomende donderdag wordt Dusty ingeslapen.
O bah, Cindy... Het volgt elkaar wel heel snel op bij jullie...
die telefoontjes zijn idd. #$&((^%$$##$%^&
ik had 3 honden met steeds 1 jaar ertussen en dat ging ook snel achter elkaar.
vooral die oudjes gaan echt in je hart zitten.
meestal heb je er de laatste tijd veel rekening mee moeten houden, en werd de verzorging intensiever, waardoor je echt in een zwart gat valt ook al heb je nog andere honden.
heb ook net mijn oudje van 16 moeten laten gaan......
sterkte ermee.
Cindy de Wolf schreef:Nog geen jaar na Jesse en 13,5 maand na Dandy staan wij er weer voor. Vanmiddag het o zo gehate telefoontje weer moeten plegen aankomende donderdag wordt Dusty ingeslapen.
Pffff nu natuurlijk het weekend thuis en dan slaat toch die twijfel weer toe...naast de incontinentie en het bij bepaalde dingen (soms) hulp nodig hebben doet ze het gewoon nog goed voor een hond van 15...er ligt nu ter discussie op tafel; terug zetten op chinese kruiden (moet ik dan bestellen) tegen de incontinentie want toen was het echt wel heel veel beter, maarja gaat dat nu ook zo zijn?? En opnieuw annabolen laten zetten...
Mijn moeder brult alleen maar inslapen. Ik zie een hond die nog wel vrolijk is, helemaal uit haar dak gaat als ik thuis kom en ik zag id Ardennen een hond die nog snuffelt nog een uurtje tot 1,5 uur kan lopen in pummeltempo en in de avond ligt te dromen van alle (wild)geurtjes. Pijn heeft ze niet, wat dat betreft is het bij Misty een erger.
Ook hier zijn we thuis gekomen van onze eerste vakantie zonder hond(en). Eerlijk is eerlijk, ik (wij) heb(ben) een heerlijke vakantie gehad. Dingen gedaan die we al lang niet meer gedaan hadden omdat dat met honden niet meer kon en dingen gedaan die we met honden nooit konden doen. En toch was daar die leegte, het gemis... We hebben wandelingen gedaan waar zelfs Tous zijn voetstapjes nog "liggen". Op de camping allemaal mensen met hond. Ik denk dat we elke dag wel een keer zeiden "weet je nog hier...Tous dit....of Ziggy dat"
Ik mis Noa en de veel eerder overleden katten ook maar dat is een ander gemis en een ander verdriet. Het gemis van Tous en Ziggy zit echt heel diep.
aankomende donderdag wordt Dusty ingeslapen.
