Dank voor de reacties, het stomme is dat ik veel herken van wat er gezegd is maar dat ik dan opeens ga twijfelen en het even niet meer weet. De voornaamste reden is denk ik dat ik hem gisteren vervelend naar Rana zag doen en dat zij het pas laat corrigeert en dan niet zo subtiel meer is en ik bang ben dat Dex dan een keer denk ja daaag ik pik dit niet en het een kleunpartij word. Daar kunnen wij natuurlijk veel meer in sturen door het idd voor Rana te regelen, dat doen we ook al vaak maar weer eens kritisch naar kijken en aandacht aan besteden. Ik weet ergens ook wel dat we wat strakker moeten zijn met hem zeker in deze periode waarin hij hormonaal zo schommelt, dus echt ons zelf ook een schop onder de kont geven
Het stuk van Monique Bladder ken ik maar was even uit het geheugen. Heb dat eerder gelezen omdat Rana soms op hem reed toen hij nog klein was. Het is geen slecht combinatie samen maar we hadden een betere klik in gedachten toen we een hondje erbij namen. Manu en Rana waren echt yin en yang samen, Rana was altijd het baasje al vanaf ze klein waren behalve die ene keer in het jaar dat Manu haar echt zat was. Dex is gewoon echt over alle kanten een andere hond met een karakter waar Rana niet zo bitchie bij is ofzo
Voorlopig gaan we niets doen of nou ja wel maar dan trainen, begeleiden en ik bedenk me net dat we ook weer meer hersenwerk met ze kunnen doen. Hij mag in zijn geheel wel beter gaan luisteren hij doet het goed maar je merkt nu echt wel dat hij af en toe bananen in zijn oren heeft en als we op een leuke positieve manier gaan trainen denk ik dat we dat best snel er weer uit hebben. Ik ga ook eens naar de workshops van Monique Bladder kijken hoe wij zijn aandacht kunnen houden in voor hem spannende situaties. Hij is al erg op ons gefocused, zal als Rana er niet bij is nooit heel ver weg lopen in het bos ofzo en blijft ook niet bij andere honden plakken maar loopt eerder met ons mee maar wil het op een goede positieve manier zo houden.
Het geluid fragment ga ik nog even luisteren maar de reacties zeggen al veel!
Op de website van Monique gekeken en ze geeft 2 interessante lezingen een in september en een in oktober, niet om de hoek maar wel te rijden. Morgen even rustig kijken hoe of wat en of het in te plannen is.
We hebben een soort van dezelfde honden dus ik herken veel..Boy wordt 7 en is niet geholpen..
Iedereen laat zich natuurlijk toch in zijn/haar " twijfelfase" beinvloeden door meningen die op dat moment je pad kruisen en waar je in " gelooft" ..
Wij hoorden destijds heel regelmatig dat een reu onzeker zou kunnen worden van castratie omdat er een soort van innerlijk twijfel zou ontstaan tussen wat hij is en voelt etc.
Boy is/was mega stabiel dus waarom zouden we dan " onzekerheid" opzoeken..inmiddels is hij wel iets manser maar dat komt meer door wat onplezierige confrontaties die hij heeft mee gemaakt.
Jane wordt 5 is ook niet geholpen..daar twijfelen we meer ..maar dan omdat ze altijd schijnzwanger is na de loopsheid en daar ook weer veel ongemakken van heeft en vaak er alleen maar doorheen komt met medicijnen.
Eerlijk is eerlijk..de weken waarin zij loops is, is hel dan is Boy onhandelbaar naar haar toe maar zij is mega dominant dus het is gewoon 2 weken knauwen en snauwen ..de dagen dat Jane hem " wel lief vindt" ..snapt hij totaal niet wat hij moet doen ..dus ook weer opgelost..
Het mega grote verschil tussen jouw en mijn situatie is denk ik dat de teef bij mij jonger is en dominant dus prima instaat is te knauwen..Bij jou is mooie DEX ( i love him)..de jonge bruisbal en Rana mogelijk door haar leeftijd wat passiever is en minder snel laat merken dat ze het niet oke vindt maar ik heb echt nog nooit buiten de loopsheid om escalaties gehad.
Ik "gok" dat Rana misschien wel geholpen is ..dan zal het vast alleen bij proberen / uitdagen blijven..ik zou op basis van de door jou geschetste situatie echt niets doen....
T komt goed....ze zijn nu gewoon ondeugend denk ik ook...
Rana is idd geholpen, toen heel bewust na de 2de loopsheid. Ik wilde haar wel volwassen laten worden (voor zover ze dat al zijn bij de 2de loopsheid) maar toch een minder groot risico op bmo. Misschien dat ik daar in de toekomst ook anders over denk dit is ook alweer iets van 6 jaar geleden.
En vind het wel echt een gedoe de loopsheid. Hoewel de de eerste of tweede keer net loops werd toen wij op vakantie gingen en ze naar mijn ouders ging. Hebben er toen grappig over gedaan maar vond dat ook echt vervelend. Zadel je een ander met de rommel op. Maare geen kans op ongelukjes dus
Rana is idd echt wel een stukje ouder word eind september alweer 8! Manu was net 5 toen Rana erbij kwam dat scheelt toch ook denk ik…
Edit; bedoel mamatumoren enzo niu ja waar ze voor waarschuwen
Ik begrijp heel goed de tegens tegen castratie... Appie is ‘heel’ gebleven tot bijna zn 4de.... eerst een implantaat en dat ging zo goed, dat hij toch definitief is geholpen..... nu is ie 6 en we hebben er geen spijt van.... hij is rustiger, gaat beter met andere reuen om en andere honden (zeker nu Saar erbij is).... verder geen problemen met hem, geen vacht verandering, geen gewichtproblemen etc.....
Maar ik begrijp zeker dat het met elke hond anders is..... zou er geen antwoord op hebben of het beter is of niet...
Ik zou het niet doen.
Jij geeft zelf al aan dat Dex niet bruist van het zelfvertrouwen en mijn ervaring is gewoon dat die honden onzekerder worden bij castratie. En zeker met een buldog zou ik dat niet willen. Een angstbijter wil je niet. Zeker niet die wat krachtiger is.
Ik herken super veel hoor van wat je schrijft bij Harry namelijk. Hoewel hij vandaag met een (gecastreerd) teefje heeft gespeeld probeert hij er toch op te klimmen. Maar na een snauw is het toch afgelopen. Uiteraard probeert hij het nog wel eens want hij was super blij dat hij kon spelen.
Er zijn ook hier mensen in de wijk die roepen oh je moet hem laten castreren, hij heeft zo’n last van zijn hormonen! Of jeetje wat is hij dominant (en dat is hij dus niet he) dus ik leg altijd maar uit waarom hij dit doet, stukje onzekerheid, opwinding van het spelen omdat hij nou eenmaal niet zo vaak (leuk) met een andere hond kan spelen. En ik zie ze allemaal wel naar me kijken, maar he, het is mijn hond....
De meneer van vandaag nam het trouwens wel aan; goh zo had ik het nog nooit bekeken! Tja, als je het ziet als uiting van opwinding dan snap ik het wel, hij heeft het natuurlijk helemaal naar zijn zin!
Enne wat een heerlijk koppie heeft Dex! Ik snap wel dat je daar niet boos op kan zijn, ik heb hetzelfde een beetje met Harry, maar echt eenmaal die puberteit voorbij wordt het weer makkelijker joh!
Vanmiddag de podcast van Lizzy geluistert en het klinkt zo logisch, had het ook al eerder gelezen van ik denk Monique Bladder maar het was weggezakt. Moet dat soort dingen vaker lezen/horen om het te laten blijven hangen. Voorlopig doen we op trainen en begeleiden na even helemaal niets. We willen beide naar de lezingen van Monique in september en oktober ook omdat we al ervaring hebben met een uitvallende (reactieve) reu (Manu) en we het nu met Dex echt anders willen en ook gaan doen!
Aaaah en het is zo'n heerlijk ventje, heerlijk he die bullen
Hij heeft ook wel heel veel van Manu, die was ook onzeker alleen heeft Dex meer karakter ofzo. Maar ik merk nu al dat als wij de teugels wat strakker/anders hebben hij daar direct positief op reageert. Manu had dat ook die had meer sturing en begeleiding van ons nodig en dat hadden wij wat laat door.
