Ik lag in bed en ze weet dat ze niet in bed mag slapen. Ziva is nogal een plakker. Strak tegen je aan en dan slaap ik dis niet.
Ze sprong heel zachtjes in bed en kwam bij me liggen. Ik heb het even gelaten want ja, ze was bang. Maar ze wilde niet slapen. Ze schrok om de paar minuten weer wakker. Heel sneu.
Was verder niks te zien, niet ziek oid. Had nog wat angstremmer liggen, niet die je spieren verslapt maar je hoofd rustig maakt en ze is in slaap gevallen bij mij in bed.
Maar Jezus wat heet!! Ze heeft de hele nacht heel lief maar strak tegen me aan gelegen. En uiteraard had ik weinig plek meer.

