En de begeleidster, de bestuurder van de bakfiets...... Ze schijnt buiten levensgevaar te zijn maar haar leven is denk ik ook wel klaar, zoiets kom je toch nooit meer te boven?
Ongeluk in Oss.....
Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke
Ongeluk in Oss.....
Mijn God, wat een drama...... Wat moet je dan nog verder met je leven, als je ouder bent van deze kinderen
En de begeleidster, de bestuurder van de bakfiets...... Ze schijnt buiten levensgevaar te zijn maar haar leven is denk ik ook wel klaar, zoiets kom je toch nooit meer te boven?

En de begeleidster, de bestuurder van de bakfiets...... Ze schijnt buiten levensgevaar te zijn maar haar leven is denk ik ook wel klaar, zoiets kom je toch nooit meer te boven?
- CindyMayella
- 5-sterren

- Berichten: 2478
- Lid geworden op: wo 26 feb 2014, 20:03
- Locatie: DH
Re: Ongeluk in Oss.....
Yep... gelezen... helemaal stil... heb zelf paar jaar gewerkt voor een kdv.... hakt er behoorlijk in...... 3 kidsnuit 1 gezin.....

- pearlsofpassion
- Moderator
- Berichten: 16200
- Lid geworden op: di 26 jul 2011, 16:20
- Locatie: Herzele (België)
Re: Ongeluk in Oss.....
Ik denk niet dat ik het wil weten. Klinkt als iets waar ik weken niet van slaap.
- CindyMayella
- 5-sterren

- Berichten: 2478
- Lid geworden op: wo 26 feb 2014, 20:03
- Locatie: DH
Re: Ongeluk in Oss.....
Lees het maar nietpearlsofpassion schreef:Ik denk niet dat ik het wil weten. Klinkt als iets waar ik weken niet van slaap.
- Charlie Angel
- Moderator
- Berichten: 14622
- Lid geworden op: vr 04 mar 2005, 17:47
- Locatie: Noordoostpolder
Re: Ongeluk in Oss.....
Echt vreselijk ja, als ouder kan je dit toch nooit te boven komen.
Maar ook die begeleidster ja. Echt vreselijk.
Maar ook die begeleidster ja. Echt vreselijk.
Re: Ongeluk in Oss.....
Echt vreselijk.....
Een vriendin, die hulpverlener is plaatste dit:
Eve - Créateurdetexteur
Mijn vader is machinist.
Jarenlang bij de NS, daarna jaren op de Thalys, en nu weer op de gewone, OerHollandsche trein.
Misschien reis je weleens met hem mee.
Dertig jaar op de rails is leuk.
Het werk is afwisselend, je komt nog eens ergens en je hebt een grote verantwoordelijkheid.
Niet alleen voor de mensen in je trein, maar ook voor de mensen om je trein.
Na dertig jaar treinen, heeft mijn vader genoeg dingen gezien waar de meeste normale mensen een levenslang trauma aan overhouden.
Sommige mensen kiezen ervoor hun leven op het spoor te beëindigen.
Andere mensen hebben haast en nemen daardoor stomme beslissingen. Negeren een spoorboom, lichten of waarschuwingen.
Toen ik 10 was overleed mijn paardrijgenootje doordat ze op weg naar school door een trein werd geschept.
Het spoor doorkruist vele levens, soms met fatale afloop.
Deze morgen appt mijn vader over een ongeluk bij het station in Oss.
Een bakfiets met kindjes van een opvang is onder de trein gekomen.
Er zijn 4 kindjes overleden en een volwassene en kindje zwaargewond.
Hij is er stil van, ook al betreft het een collega en niet hijzelf die dit klote-ongeluk moet meemaken.
Vele wegen en sporen doorkruisen onze paden.
Onze levens, als we op weg zijn naar onze bestemming.
Een trein komt tot stilstand, net als 4 levens.
Een hart slaat over, van schrik.
Je zal maar moeten uitstappen, uit je cabine. Samen met de conducteur.
Teruglopen over het spoor.
Om te moeten zien hoe het spoor ook levens kan beëindigen.
Je zal maar op weg zijn, of net op je bestemming.
Je zal maar "gewoon" een dagje aan het werk zijn.
Je zal maar bezoek krijgen van 2 familierechercheurs.
Je zal maar moeten horen dat het spoor ook het eindstation van het leven van jouw geliefde kind is.
En wat als je in de schoenen staat van de vrouw die net begonnen is aan haar werkdag.
Zoals alle andere dagen.
Een stukje op de fiets, de kinderen wegbrengen.
Zo gewoon. Het zonnetje op je wangen en je haren in de wind.
Om met een fatale klap, in een totale nachtmerrie te belanden.
Je zal maar opgeroepen worden, op je mobilofoon, je mobieltje of in je dienstwagen.
Met de melding dat je met grote spoed naar de spoorwegovergang moet.
Met lood in je werkschoenen.
Met de wilskracht en de moed om te helpen waar je kan...
Alleen maar slachtoffers.
Alleen maar gewone mensen op weg.
Niet wetende dat de weg doodlopend is.
Dat het eindpunt is bereikt.
Een vriendin, die hulpverlener is plaatste dit:
Eve - Créateurdetexteur
Mijn vader is machinist.
Jarenlang bij de NS, daarna jaren op de Thalys, en nu weer op de gewone, OerHollandsche trein.
Misschien reis je weleens met hem mee.
Dertig jaar op de rails is leuk.
Het werk is afwisselend, je komt nog eens ergens en je hebt een grote verantwoordelijkheid.
Niet alleen voor de mensen in je trein, maar ook voor de mensen om je trein.
Na dertig jaar treinen, heeft mijn vader genoeg dingen gezien waar de meeste normale mensen een levenslang trauma aan overhouden.
Sommige mensen kiezen ervoor hun leven op het spoor te beëindigen.
Andere mensen hebben haast en nemen daardoor stomme beslissingen. Negeren een spoorboom, lichten of waarschuwingen.
Toen ik 10 was overleed mijn paardrijgenootje doordat ze op weg naar school door een trein werd geschept.
Het spoor doorkruist vele levens, soms met fatale afloop.
Deze morgen appt mijn vader over een ongeluk bij het station in Oss.
Een bakfiets met kindjes van een opvang is onder de trein gekomen.
Er zijn 4 kindjes overleden en een volwassene en kindje zwaargewond.
Hij is er stil van, ook al betreft het een collega en niet hijzelf die dit klote-ongeluk moet meemaken.
Vele wegen en sporen doorkruisen onze paden.
Onze levens, als we op weg zijn naar onze bestemming.
Een trein komt tot stilstand, net als 4 levens.
Een hart slaat over, van schrik.
Je zal maar moeten uitstappen, uit je cabine. Samen met de conducteur.
Teruglopen over het spoor.
Om te moeten zien hoe het spoor ook levens kan beëindigen.
Je zal maar op weg zijn, of net op je bestemming.
Je zal maar "gewoon" een dagje aan het werk zijn.
Je zal maar bezoek krijgen van 2 familierechercheurs.
Je zal maar moeten horen dat het spoor ook het eindstation van het leven van jouw geliefde kind is.
En wat als je in de schoenen staat van de vrouw die net begonnen is aan haar werkdag.
Zoals alle andere dagen.
Een stukje op de fiets, de kinderen wegbrengen.
Zo gewoon. Het zonnetje op je wangen en je haren in de wind.
Om met een fatale klap, in een totale nachtmerrie te belanden.
Je zal maar opgeroepen worden, op je mobilofoon, je mobieltje of in je dienstwagen.
Met de melding dat je met grote spoed naar de spoorwegovergang moet.
Met lood in je werkschoenen.
Met de wilskracht en de moed om te helpen waar je kan...
Alleen maar slachtoffers.
Alleen maar gewone mensen op weg.
Niet wetende dat de weg doodlopend is.
Dat het eindpunt is bereikt.
- Angelique
- 5-sterren

- Berichten: 27118
- Lid geworden op: ma 08 mar 2004, 21:01
- Locatie: Provincie Groningen
Re: Ongeluk in Oss.....
Vreselijk ongeluk. Een niet voor te stellen leed voor alle betrokkenen.
Re: Ongeluk in Oss.....
Nee, dit is echt niet te nassen
Prachtig, wat je vriendin geschreven heeft Miik

Prachtig, wat je vriendin geschreven heeft Miik
Re: Ongeluk in Oss.....
Ik ben er helemaal akelig van ja, wat een drama.
Re: Ongeluk in Oss.....
Echt vreselijk... voor alle betrokkenen. De familie van de kindjes, de begeleidster, de machinist en conducteur, maar ook voor alle mensen die het voor hun ogen hebben zien gebeuren... hoe kom je zoiets ooit weer te boven?
Re: Ongeluk in Oss.....
Te verschrikkelijk. Ik heb geen idee of je zoiets ooit te boven komt. Eigenlijk denk ik van niet. Zeker de ouders van de kinderen niet. Een van de ouders hebben vandaag 3 kinderen tegelijkertijd verlorenElf schreef:Echt vreselijk... voor alle betrokkenen. De familie van de kindjes, de begeleidster, de machinist en conducteur, maar ook voor alle mensen die het voor hun ogen hebben zien gebeuren... hoe kom je zoiets ooit weer te boven?
-
Suzanne
- 5-sterren

- Berichten: 2241
- Lid geworden op: wo 08 mar 2006, 18:06
- Locatie: Noord Brabant
- Contacteer:
Re: Ongeluk in Oss.....
Hoewel eigenlijk niet minder erg: er zijn binnen 1 gezin 2 overleden kindjes en 1 kindje zwaargewond. Hoe het daarmee is weten "we" niet, maar de laatste stand van zaken is bij mijn weten dat dat kindje nog leeft.
Maar god, wat een drama voor alle betrokkenen ;-(
Suzanne
Maar god, wat een drama voor alle betrokkenen ;-(
Suzanne
Re: Ongeluk in Oss.....
Vreselijk.
Re: Ongeluk in Oss.....
Ik werk in Oss en er werd heel veel over gepraat.... wat een drama. Al snel wisten collega's die uit Oss kwamen er een naam van een vader bij, zoals dat denk ik overal gaat. Zo heftig, steeds die brokjes informatie hartverscheurend nieuws 
Re: Ongeluk in Oss.....
Niet om het minder erg te maken, maar wat ik begreep is het gezin 2 kindjes verloren en is het overlevende 11 jarige meisje ook van hun. Maar ze is er wel slecht aan toe.....Lizzy schreef:Te verschrikkelijk. Ik heb geen idee of je zoiets ooit te boven komt. Eigenlijk denk ik van niet. Zeker de ouders van de kinderen niet. Een van de ouders hebben vandaag 3 kinderen tegelijkertijd verloren![]()
![]()
![]()
