De radiostilte is voorbij

[Annemarie Rijnveld]

Ciao Anne, klopt wel ja, van mijn kant ook radiostilte sinds een paar jaar; ik lees wel af en toe mee, vandaar dat ik het bericht van Liek las Met de honden alles goed, in ieder geval.

[Lizzy]

Ciao Anne, klopt wel ja, van mijn kant ook radiostilte sinds een paar jaar; ik lees wel af en toe mee, vandaar dat ik het bericht van Liek las Met de honden alles goed, in ieder geval.

Ja, ook zo ongezellig, dat we jou hier nooit meer zien!

[Annemarie Rijnveld]

Hoi lieve Lizzy, komt wel weer verandering in, volgend jaar komen we in Nederland wonen en dan hoop ik weer wat meer present te zijn
De afgelopen anderhalf jaar was voor ons behoorlijk zwaar na het ernstige ongeluk van Max, mijn man, waarbij zijn onderbeen totaal is verpletterd en ik had geen zin/puf meer om nog wat te laten horen.

Ik lees nog wel steeds mee en ben verschrikkelijk geraakt door alle gebeurtenissen met Linga en nu ook weer met één van de meisjes, Fritzy geloof ik. En alle ellende die Radja is overkomen, vreselijk.

Liekie, we staan er eigenlijk nooit zo bij stil hè? We hebben het gevoel dat ouders er altijd zullen zijn, zo'n beetje onsterfelijk zijn. En dan worden ze ouder en worden ziek of zwakker en dan hebben ze onze hulp zo ontzettend nodig. De rollen zijn ineens omgedraaid. Het is dan zo verdrietig zo ver van ze vandaan te wonen. Ik wens je veel sterkte, meis!!

[Anne in Zweden]

Hoi lieve Lizzy, komt wel weer verandering in, volgend jaar komen we in Nederland wonen en dan hoop ik weer wat meer present te zijn
De afgelopen anderhalf jaar was voor ons behoorlijk zwaar na het ernstige ongeluk van Max, mijn man, waarbij zijn onderbeen totaal is verpletterd en ik had geen zin/puf meer om nog wat te laten horen.

Ik lees nog wel steeds mee en ben verschrikkelijk geraakt door alle gebeurtenissen met Linga en nu ook weer met één van de meisjes, Fritzy geloof ik. En alle ellende die Radja is overkomen, vreselijk.

Liekie, we staan er eigenlijk nooit zo bij stil hè? We hebben het gevoel dat ouders er altijd zullen zijn, zo'n beetje onsterfelijk zijn. En dan worden ze ouder en worden ziek of zwakker en dan hebben ze onze hulp zo ontzettend nodig. De rollen zijn ineens omgedraaid. Het is dan zo verdrietig zo ver van ze vandaan te wonen. Ik wens je veel sterkte, meis!!

O iew, komt het wel weer goed met zijn been? Ik hoop het voor jullie!

Over Radja gesproken: hebben we die hier recentelijk nog gezien, of is dat ook al weer veel te lang geleden?

Sorry Sjliek, voor de topicvervuiling.

[Lizzy]

Hoi lieve Lizzy, komt wel weer verandering in, volgend jaar komen we in Nederland wonen en dan hoop ik weer wat meer present te zijn
De afgelopen anderhalf jaar was voor ons behoorlijk zwaar na het ernstige ongeluk van Max, mijn man, waarbij zijn onderbeen totaal is verpletterd en ik had geen zin/puf meer om nog wat te laten horen.

Ik lees nog wel steeds mee en ben verschrikkelijk geraakt door alle gebeurtenissen met Linga en nu ook weer met één van de meisjes, Fritzy geloof ik. En alle ellende die Radja is overkomen, vreselijk.

Liekie, we staan er eigenlijk nooit zo bij stil hè? We hebben het gevoel dat ouders er altijd zullen zijn, zo'n beetje onsterfelijk zijn. En dan worden ze ouder en worden ziek of zwakker en dan hebben ze onze hulp zo ontzettend nodig. De rollen zijn ineens omgedraaid. Het is dan zo verdrietig zo ver van ze vandaan te wonen. Ik wens je veel sterkte, meis!!

Ahhhhhhhhhhh . Wat erg om te lezen dat jullie het zo zwaar hebben gehad . Heftig zeg, een verpletterd onderbeen . Hoe is het nu met Max?

Komen jullie terug naar NL? Mag ik vragen wat jullie weer terug voert?

[Annemarie Rijnveld]

Lizzy en Anne: Ik zal zo even een eigen post openen, ik wil niet Liekie's bericht hijacken..

Liek, heb je geen last van een houten kont na 60 KM op de fiets??

[doranto]

Wat een topprestatie! En wat fijn dat je het diploma gehaald hebt en jullie beiden nu vast werk hebben!
Leuk je hier weer te zien

[zurca]

Leuk hier weer wat van je te "horen"
Fijn dat er weer ruimte voor ontspanning komt na zo'n moeilijke periode!

[Mowgli]

Hoi lieve Lizzy, komt wel weer verandering in, volgend jaar komen we in Nederland wonen en dan hoop ik weer wat meer present te zijn
De afgelopen anderhalf jaar was voor ons behoorlijk zwaar na het ernstige ongeluk van Max, mijn man, waarbij zijn onderbeen totaal is verpletterd en ik had geen zin/puf meer om nog wat te laten horen.

Ik lees nog wel steeds mee en ben verschrikkelijk geraakt door alle gebeurtenissen met Linga en nu ook weer met één van de meisjes, Fritzy geloof ik. En alle ellende die Radja is overkomen, vreselijk.

Liekie, we staan er eigenlijk nooit zo bij stil hè? We hebben het gevoel dat ouders er altijd zullen zijn, zo'n beetje onsterfelijk zijn. En dan worden ze ouder en worden ziek of zwakker en dan hebben ze onze hulp zo ontzettend nodig. De rollen zijn ineens omgedraaid. Het is dan zo verdrietig zo ver van ze vandaan te wonen. Ik wens je veel sterkte, meis!!

Ik had inderdaad op Facebook wel het een en ander meegekregen, maar ik kon mezelf er niet toe zetten om je een berichtje te sturen Sorry Jullie hebben inderdaad een hele zware tijd gehad. Respect voor jullie beide, wat een doorzetter is Max, maar jij ook!

Je hebt helemaal gelijk, Annemarie. Ik vind het vooral schrikbarend om te zien hoe snel hun gezondheid ineens achteruit gaat. Juist omdat ik ze niet zo vaak zie, valt dat extra op. Eind oktober is mijn tante — de jongste zus van mijn moeder — overleden nadat ze half september was getroffen door een herseninfarct en een hersenbloeding. Dat drukt je neus nog eens extra op de feiten. Van onze ooms en tantes is mijn tante de eerste die is gestorven, terwijl zij eigenlijk de gezondste van allemaal was.

Lizzy en Anne: Ik zal zo even een eigen post openen, ik wil niet Liekie's bericht hijacken..

Dat vind ik niet erg, hoor, hijack maar raak voor een knaak

Liek, heb je geen last van een houten kont na 60 KM op de fiets??

Na 60 niet, maar na 82 wel

[Kaio]

Welkom terug!
Veel gebeurd in een paar jaar tijd zeg