Klaagtopic

[constance.blokzijl]

Bedankt voor jullie lieve reacties.

Het laatste moment was ruk. Omdat Aiuto niet meer meekon met de auto hebben we een DA uit een dorp in de buurt thuis laten komen. Zij had 2 jr geleden een kat van ons in laten slapen bij hun op de praktijk en dat ging toen goed. Aiuto had ze nog nooit gezien. Hij lag op de grond in de kamer te slapen. Ze zette haar tas neer en begon hem wild over zijn kop te aaien. Huh? wilde ze hem oppeppen of zo? Ook bevoelde ze zijn lijf op een nogal bruuske manier. Omdat hij erg rustig was wilde ze de narcosespuit in de ader van zijn voorpoot geven maar toen wij aangaven dat hij handelingen aan zijn lijf erg vervelend vindt heeft ze een sederend middel in zijn bil gespoten. Ze vertelde dat hij misselijk kon worden en dat gebeurde natuurlijk Van de prik heeft hij niets gevoeld. Toen ging ze het haar van zijn voorpoot wegknippen en de roze spuit(en) klaarmaken. Nadat ze gewacht had (Aiuto had toen al een paar keer gespuugd) gaf ze hem de injectie. Het duurde lang voordat hij wegviel en ze wilde er nog een spuit bijgeven. Voordat ze dat kon doen begon Aiuto te strekken en wilde hij met zijn kop omhoogkomen. De DA duwde met 2 handen zijn kop naar beneden en daarbij duwde ze mij aan de kant. Op dit soort momenten bevries ik en ik kon alleen maar toekijken hoe Aiuto strijd leverde (en pijn had?). Intussen had hij een grote plas laten lopen dus ging ik snel een handdoek pakken. Toen ik weer bij hem ging zitten was het klaar. Hij had geen pijn meer maar wat had ik hem dit graag bespaard. Hij heeft dit niet verdiend en ik baal enorm dat het zo gelopen is. Dat hij misselijk werd, zijn plas liet lopen en verkrampte was denk ik pech. Dat die DA zo lomp en ongevoelig was (ze heeft niets liefs tegen Aiuto gezegd) maakte er een nachtmerrie van.

Oh nee, wat vreselijk. Het is toch al meer dan ruk om je maatje te moeten laten gaan en als je er dan ook nog zo’n naar gevoel aan over houd is dat helemaal erg.

[- pien -]

Bedankt voor jullie lieve reacties.

Het laatste moment was ruk. Omdat Aiuto niet meer meekon met de auto hebben we een DA uit een dorp in de buurt thuis laten komen. Zij had 2 jr geleden een kat van ons in laten slapen bij hun op de praktijk en dat ging toen goed. Aiuto had ze nog nooit gezien. Hij lag op de grond in de kamer te slapen. Ze zette haar tas neer en begon hem wild over zijn kop te aaien. Huh? wilde ze hem oppeppen of zo? Ook bevoelde ze zijn lijf op een nogal bruuske manier. Omdat hij erg rustig was wilde ze de narcosespuit in de ader van zijn voorpoot geven maar toen wij aangaven dat hij handelingen aan zijn lijf erg vervelend vindt heeft ze een sederend middel in zijn bil gespoten. Ze vertelde dat hij misselijk kon worden en dat gebeurde natuurlijk Van de prik heeft hij niets gevoeld. Toen ging ze het haar van zijn voorpoot wegknippen en de roze spuit(en) klaarmaken. Nadat ze gewacht had (Aiuto had toen al een paar keer gespuugd) gaf ze hem de injectie. Het duurde lang voordat hij wegviel en ze wilde er nog een spuit bijgeven. Voordat ze dat kon doen begon Aiuto te strekken en wilde hij met zijn kop omhoogkomen. De DA duwde met 2 handen zijn kop naar beneden en daarbij duwde ze mij aan de kant. Op dit soort momenten bevries ik en ik kon alleen maar toekijken hoe Aiuto strijd leverde (en pijn had?). Intussen had hij een grote plas laten lopen dus ging ik snel een handdoek pakken. Toen ik weer bij hem ging zitten was het klaar. Hij had geen pijn meer maar wat had ik hem dit graag bespaard. Hij heeft dit niet verdiend en ik baal enorm dat het zo gelopen is. Dat hij misselijk werd, zijn plas liet lopen en verkrampte was denk ik pech. Dat die DA zo lomp en ongevoelig was (ze heeft niets liefs tegen Aiuto gezegd) maakte er een nachtmerrie van.

O getver...wat ongelofelijk naar
Heel veel sterkte met het verlies van Aiuto

[Angelique]

Wat een naar einde van een fijn leven. Kan me voorstellen dat je hier extra ziek van bent alsof het al niet moeilijk genoeg is.
Heel veel sterkte met het verlies en alles eromheen.

[pearlsofpassion]

Wat vreselijk!
OH, dit vind ik echt heel naar voor jullie.
En zo onnodig.

[eelke]

Ja dat is ook echt wel heel naar. De nachtmerrie van elk baasje die deze beslissing moet nemen denk ik. Zou je er nog behoefte aan hebben om dit met de DA te bespreken?
Heel veel sterkte met het verlies, dat zou inderdaad al genoeg verdriet moeten zijn

[Charlie Angel]

Wat vreselijk zeg, zo naar, terwijlhet al moeilijk genoeg is. Heel veel sterkte om dit een plekje te geven.

[Kaio]

oo wat enorm naar. Het is sowieso al naar, maar ook nog eens zo is nog eens extra bitter

[Kaio]

Onze ketel valt weer de hele tijd uit, maar we gaan morgen op vakantie dus gewoon niks aan te doen meer nu En dan komen we voor het weekend terug, dus dan weer op zijn vroegs maandag. Maar ja ach erger is het weer: we gaan op vakantie dus er moet weer iets gebeuren... Fozzy is kreupel Vanochtend sprong een kat op een halve meter plots weg, ik had het ook niet door dus Fozzy is erachteraan gegaan met lijn erachteraan, is niet goed voor zijn poten geweest

[src_esther]

Wat vreselijk!
OH, dit vind ik echt heel naar voor jullie.
En zo onnodig.

+1

[Anne in Zweden]

Bedankt voor jullie lieve reacties.

Het laatste moment was ruk. Omdat Aiuto niet meer meekon met de auto hebben we een DA uit een dorp in de buurt thuis laten komen. Zij had 2 jr geleden een kat van ons in laten slapen bij hun op de praktijk en dat ging toen goed. Aiuto had ze nog nooit gezien. Hij lag op de grond in de kamer te slapen. Ze zette haar tas neer en begon hem wild over zijn kop te aaien. Huh? wilde ze hem oppeppen of zo? Ook bevoelde ze zijn lijf op een nogal bruuske manier. Omdat hij erg rustig was wilde ze de narcosespuit in de ader van zijn voorpoot geven maar toen wij aangaven dat hij handelingen aan zijn lijf erg vervelend vindt heeft ze een sederend middel in zijn bil gespoten. Ze vertelde dat hij misselijk kon worden en dat gebeurde natuurlijk Van de prik heeft hij niets gevoeld. Toen ging ze het haar van zijn voorpoot wegknippen en de roze spuit(en) klaarmaken. Nadat ze gewacht had (Aiuto had toen al een paar keer gespuugd) gaf ze hem de injectie. Het duurde lang voordat hij wegviel en ze wilde er nog een spuit bijgeven. Voordat ze dat kon doen begon Aiuto te strekken en wilde hij met zijn kop omhoogkomen. De DA duwde met 2 handen zijn kop naar beneden en daarbij duwde ze mij aan de kant. Op dit soort momenten bevries ik en ik kon alleen maar toekijken hoe Aiuto strijd leverde (en pijn had?). Intussen had hij een grote plas laten lopen dus ging ik snel een handdoek pakken. Toen ik weer bij hem ging zitten was het klaar. Hij had geen pijn meer maar wat had ik hem dit graag bespaard. Hij heeft dit niet verdiend en ik baal enorm dat het zo gelopen is. Dat hij misselijk werd, zijn plas liet lopen en verkrampte was denk ik pech. Dat die DA zo lomp en ongevoelig was (ze heeft niets liefs tegen Aiuto gezegd) maakte er een nachtmerrie van.

O bah, bah, bah. Dit is het laatste wat je wilt meemaken op een moment dat toch al zo zwaarbeladen is. Als ik voor één ding dankbaar ben, is het dat onze Scotch in minder dan dertig seconden weg was. Canule in ader van de voorpoot, kalmerend middel erin, dan de dodelijke spuit een twintigtal seconden later. Scotch was meteen vertrokken.

Dit lijkt me vreselijk moeilijk om te verwerken, zelfs al kun je accepteren dat een hond van 15,5 jaar aan zijn natuurlijke levenseinde is gekomen. Dit had niet zo mogen gaan, en als je sterk genoeg bent ervoor, zou je zeker kunnen overwegen om dit met de DA te bespreken. Voor jou is het te laat, maar misschien blijft andere hondenbaasjes zo'n nare ervaring bespaard als je haar uitlegt hoezeer haar optreden jou geraakt heeft en hoeveel extra pijn het afscheid nu doet.

Een hele dikke knuffel voor jou. Ik vind het heel erg voor je.

[eelke]

Ik was mijn hop aan het begeleiden en er brak een stukje af

[Kaela]

Oh Laika, wat naar. Zo wil je je maatje niet laten gaan. Hopelijk kun je dit snel loslaten en vooral alle mooie jaren koesteren.

[Laika]

Ja dat is ook echt wel heel naar. De nachtmerrie van elk baasje die deze beslissing moet nemen denk ik. Zou je er nog behoefte aan hebben om dit met de DA te bespreken?
Heel veel sterkte met het verlies, dat zou inderdaad al genoeg verdriet moeten zijn

Bespreken met de DA ga ik niet doen. Denk niet dat dat wat oplevert behalve nog meer frustratie.
Naar die praktijk gingen we toch al niet meer maar dit was de enige DA die bij ons thuis kon komen. De rest zit te ver weg of zijn helemaal onbekend.

[eelke]

Ik ga zo ein-de-lijk Gijs zijn medische plank in de kast opruimen. Want er staan een miljoen potjes waar we toch niks meer mee kunnen, en zijn spalk ligt er nog. En dat neemt plek in die ik heus goed gebruiken kan, én ik zit er al 2,5 jaar tegenaan te hikken dus dat is ook eens goed om op te lossen.

Maar ik heb er zo geen zin in. Stom. Mijn puppy ik wil m nog steeds terug.

[- pien -]

Aai voor Eelke

Iemand die mij erop aanspreekt dat mijn honden in zijn tuin eeeehhhh snuffelen ja..snuffelen en misschien doen ze wel een plas tegen het muurtje...zoals zoveel honden voor hen.
Zijn daar regels voor? Waar je hond wel mag plassen en waar niet?
Ik belet ze 9 van de 10 keer om tegen buxus te piesen omdat buxus er slecht tegen kan...maar sommige zwaar overhangende (lees= de halve stoep in beslag nemende) hagen daar mogen ze van mij tegen aan piesen hoor.
Afijn... ik ben doorgelopen. Hij doet ook vast wel 's iets waar ik me aan kan ergeren