Ik heb een grasparkietje gehad, en hij was geweldig

Hij kon praten, komen als ik riep/op mijn schouder klopte. Nam zaadjes trosgierst van mijn lip aan, was dol op knuffelen, echt heel gezellig. Toen hij dood was, wist ik het meteen, want ik kreeg altijd een kwettertje bij thuiskomst.
Grasparkieten schijnen het liefst met z'n tweeën te leven. Toen ik ging studeren dacht ik lief te zijn door een tweede te kopen, maar omdat de eerste al zo dol op mij was, is het nooit een koppeltje geweest. Dus of zorg ervoor dat je heel veel tijd hebt zodat hij/zij echt je partner kan worden, of koop er 2.
Verstuurd vanaf mijn PRA-LX1 met Tapatalk