Al zenuwachtig voor Corona.....?

[sam28]

Het is heel erg persoonlijk wat je schrijft Sam, maar ik lees niets geks. Sterker nog, ik hik al een tijdje tegen zulke dingen aan en volgens mij is het goed om te doen. Waarom zou je je zorgen maken om iets dat je praktisch op kan lossen, door het op papier te zetten. Ik vind jou een goed voorbeeld en ga je volgen. Even de tijd nemen het op te schrijven. Ergens vindbaar in huis neer te leggen en te weten het is duidelijk.

Lief dat je dat schrijft. Ik heb het meest persoonlijke toch maar weggehaald. Ik hikte er ook al een tijd tegenaan maar nu met dit corona gebeuren word het misschien wat urgenter. Ook een volmacht laten tekenen door vrienden bijvoorbeeld.

[Tanna]

De eerste groep is vooral erg voor jezelf de tweede groep is erg voor iedereen om hen heen. En inderdaad, gillen dat er een lockdown moet komen als opa of oma het hoekje om gaat.

Zelf merk ik dat ik het vermijd, als ik de angst toelaat dan ga ik onderuit. Dus ik had op moment heel graag gewerkt. En veel ook, zodat ik overeind blijf. Ik probeer een soort structuur te houden en verplicht mezelf een boek te lezen en te wandelen al dan niet met een vriendin op gepaste afstand, veel handen wassen en desinfectie gebruiken. Maar even eruit, even een praatje. Zonder praatje word ik echt niet goed, ga ik in mijn hoofd zitten en komen bepaalde psychische klachten weer omhoog.
Ineens kan ik dan ook bang zijn om dood te gaan zonder dat men weet wat ik wil, er dingen geregeld zijn voor de katten, dat ergens mijn wachtwoorden staan want niemand kan mijn laptop in bijvoorbeeld. Dus maak ik een word documentje met wat de katten eten, wanneer zij eten, welk gedrag ze hebben, wie de DA is en dat ze bij elkaar moeten blijven. Wat mijn ww is van de laptop, telefoon en waar de rest is te vinden. Dat ik niet gereanimeerd wil worden of behandeld, dat mijn familie geen beslisrechten heeft en wie ik bij een uitvaart zou willen hebben.
Maar goed, dat allemaal en vast meer. En misschien haal ik de helft wel weer weg omdat ik vind dat ik me heb laten gaan in dit bericht.

Ik voel met je mee, ben soms ook vreselijk bang. Mantelzorger voor mijn lief die een herseninfarct heeft gehad en met wie het op zich beter gaat, maar die zeker nog niet voor zichzelf kan zorgen, laat staan voor de hondjes. Ik schrijf ook dingen op, heb hem laten beloven dat onze oudste hond wordt ingeslapen als er iets met mij gebeurt. Knoop in mijn maag, baksteen op mijn borst, misselijk van ellende. De hemel zij dank dat we naar het noorden zijn verhuisd, hier is het in elk geval beter te behappen. Ik ga nu met de hondjes nog een uurtje wandelen. Het is donker, er is verder niemand, even net doen alsof er niks aan de hand is.

[Fenixjuh]

Om even op de topic-titel terug te komen: JA... Pfoe, wat een ****dag vandaag...
Laatste twee uur op mijn werk gezeten met een baksteen in mijn buik, laatste uur alleen maar overlegd, maar die angst is gebleven.... Thuis gelukkig een heel lief vriendje en twee knuffels die me de rest van de dag doorgetrokken hebben....

Dit weekend nog even 'genieten'. Ik probeer nog even nieuwe broeken te kopen (ja, we moeten eigenlijk al sinds december kleding kopen, maar het kwam er steeds niet van, en nu helemaal niet) en naar het tuincentrum en de supermarkt... Daarna ga ik vanaf maandag in isolatie, alleen nog naar mijn werk en de honden uitlaten. Vriendje doet de boodschappen dan wel....
Ik ben doodsbang om naar mijn werk te gaan, maar ik moet er toch doorheen...
Vandaag veiligheidspakken binnen gekregen en dus plannen gemaakt voor maandag. En dan komt iedereen die verkouden is, hoest, proest of koorts heeft, bij ons in de praktijk....

[MillyMol]

@Fenixjuh:
Ik snap dat je wat ontspanning nodig hebt, echt waar!

Maar zou je nou wel naar het tuincentrum gaan en naar winkels om broeken te kopen. Heb je die spullen echt nodig? Dan kan het ook online. Beter zelfs.

Je schrijft dat er hartstikke veel mensen hoestend en proestend bij jullie in de praktijk komen, dat je met een steen in de maag op de praktijk zit.

Je bent doodsbang om naar je werk te gaan. Ik ben -en ik bedoel het het niet verkeerd en al helemaal niet persoonlijk- eerlijk gezegd veel banger om mensen als jou tegen het lijf te lopen. Je vormt een risico voor andere mensen, alleen al door de werkplek waar je zit.

Ga nu al in sociale isolatie alsjeblieft?

[Siberienne]

Om even op de topic-titel terug te komen: JA... Pfoe, wat een ****dag vandaag...
Laatste twee uur op mijn werk gezeten met een baksteen in mijn buik, laatste uur alleen maar overlegd, maar die angst is gebleven.... Thuis gelukkig een heel lief vriendje en twee knuffels die me de rest van de dag doorgetrokken hebben....

Dit weekend nog even 'genieten'. Ik probeer nog even nieuwe broeken te kopen (ja, we moeten eigenlijk al sinds december kleding kopen, maar het kwam er steeds niet van, en nu helemaal niet) en naar het tuincentrum en de supermarkt... Daarna ga ik vanaf maandag in isolatie, alleen nog naar mijn werk en de honden uitlaten. Vriendje doet de boodschappen dan wel....
Ik ben doodsbang om naar mijn werk te gaan, maar ik moet er toch doorheen...
Vandaag veiligheidspakken binnen gekregen en dus plannen gemaakt voor maandag. En dan komt iedereen die verkouden is, hoest, proest of koorts heeft, bij ons in de praktijk....

Lieve FenixJuh, ik snap je volkomen. Die knoop ken ik. Ik ben niet bang voor mezelf, zelfs al zit ik nu elke dag in een ziekenhuis dat vol corona ligt. Het risico om daar tegen corona op te lopen is er. Al zie ik zelf geen patienten, ik praat wel met de dokters die dat wel doen. En dat is niet altijd op 1,5 mtr afstand. En als je dan ineens een leeftijdgenoot op de IC aan de beademing ziet liggen is dat toch wel even, uh, pittig.

En ik had het gisteren ook even moeilijk. ML heeft flink last van zijn allergische bronchitis (boompollen) en heeft extra medicatie. En zei "en jij gaat vast dat virus een keer mee naar huis brengen nu je er tussenin zit maar ik hoop niet nu".

Voor mezelf kan ik het wel relativeren. Ok, ik ben 50 maar verder goed gezond. En het merendeel van de mensen heeft of geen last of een flinke griep. Lastig, maar ja...
Maar als het om anderen gaat.. dat vind ik moeilijker. Dat ik misschien een bron ben. Ik heb ook geen sociale contacten op het moment anders dan via de telefoon. Gelukkig wel een paar fijne collega's met wie ik praat.
Want het is gewoon k*t en niet voorstelbaar. Onze wereld staat zo op zijn kop. We zijn gewend te werken in een land en een gezondheidszorg systeem waarin heel veel kan en vanzelfsprekend is. Waarin je mensen kan helpen. En nu is het kunst- en vliegwerk en niet meer helemaal behapbaar. En dat maakt bang en onzeker. Gisteravond kwam ineens de melding "bloedkweek apparaat staat vol" We zijn gewoon niet ingericht op zoveel infectie patienten. En we willen ook geen andere infecties missen bij mensen met een verdenking corona dus nemen we ook bloedkweken af. Vandaag protocollen voor de kweken aangepast, hoofdanalist kon gelukkig nog een apparaat erbij krijgen en zo kunnen we weer even door. En nu doen we de bloedkweken misschien niet op 100% kwaliteit maar wel op 90. En zo leveren we stukjes in van wat we gewend zijn, doen we concessies.

Ik zei eerder in dit topic " ik hoop dat de voorspellingen niet uitkomen" en ik heb die hoop ook een beetje nodig om niet stilletjes in een hoekje te gaan zitten maar om elke keer weer te proberen zaken toch geregeld te krijgen, toch goede zorg te leveren. En daarin zijn jullie huisartsen zoooo verschrikkelijk belangrijk. We hebben als ziekenhuizen die poortwachter nodig die inschat wat wel en niet moet komen, die misschien ook kan zorgen dat mensen die geen COVID19 hebben maar wel een bronchitis een kuur kunnen krijgen of pufjes en niet naar het ziekenhuis hoeven. Iemand moet ze zien en gelukkig zijn er mensen zoals jij die met die steen in hun maag toch gaan. en het wel doen.

Wat ik probeer te doen, met die golven van "shit dit is eng" om dat wel te voelen, want het is normaal. En dan even diep adem te halen en door te gaan. Voorkomen dat ik in de piekerstand ga zitten. Of zoals mijn lieve fysio zei "maak er geen verhaal van" . Dus ik ben bang, maar als ik ga denken in "als nou dit dan of stel dat zus zo" dan ga ik even op de rem staan en roep mezelf tot de orde. Want als dit virus ons iets leert, is het wel dat je je vanalles in je hoofd kan halen wat mis kan gaan, en dan gebeurt er iets totaal onverwachts wat je niet had voorzien (oftewel "life happens while you are making other plans")
Ik geniet nu ook extra intens van de vele mooie dingen die er zijn. Alles lijkt ineens scherper, waardevoller, intenser. Dus ik zou zeggen geniet eerst van de dingen in het weekend ! En laat de knoop even nog los. Maandag.. is er weer een dag

Lieve groet, Siberienne

[Siberienne]

@Fenixjuh:
Ik snap dat je wat ontspanning nodig hebt, echt waar!

Maar zou je nou wel naar het tuincentrum gaan en naar winkels om broeken te kopen. Heb je die spullen echt nodig? Dan kan het ook online. Beter zelfs.

Je schrijft dat er hartstikke veel mensen hoestend en proestend bij jullie in de praktijk komen, dat je met een steen in de maag op de praktijk zit.

Je bent doodsbang om naar je werk te gaan. Ik ben -en ik bedoel het het niet verkeerd en al helemaal niet persoonlijk- eerlijk gezegd veel banger om mensen als jou tegen het lijf te lopen. Je vormt een risico voor andere mensen, alleen al door de werkplek waar je zit.

Ga nu al in sociale isolatie alsjeblieft?

Volgens mij gaat de praktijk waar ze werkt die patienten pas vanaf maandag zien omdat zij aangewezen zijn om juist de hoesters en de proesters te gaan zien. Tot nu toe houden alle praktijken die juist af. De huisartsen die ik spreek zien bijna geen patienten en doen alles via de telefoon omdat de hoesters niet mogen komen op de praktijk maar dat gaat dus niet (meer). Vandaar dat ze vanaf dan ook in sociale isolatie gaat zoals ze schrijft.

[kiara]

Ik rij maaltijden rond bij oudere mensen en ja ook binnen zetten soms ook open maken omdat ze het niet zelf kunnen, maar heb gister toch een mail gestuurd naar kantoor om aan te geven dat het misschien beter is om het bij de voordeur te zetten. Dat is meteen aangenomen alleen probleem niet iedereen kan het bij de deur pakken pfff moeilijk hoe dit nou weer op te lossen.

[pearlsofpassion]

Beter zo dan m'n schoonmoeder van 57 die blij is dat haar verlof ingetrokken is en ze kan gaan werken omdat de helft van haar collega's ziek is.
Die maakt zich echt nergens zorgen over.... Let ook nergens specifiek op. Haar man is 72...

Zij werkt ook in een bedrijf dat eten ronddeelt in de rusthuizen en bij ouderen aan huis.

[kiara]

Ja dat is ook niet goed
Maar ik ben benieuwd hoe het afloopt bij mij hopelijk gaat het goed

[Cathelijn]

Ik rij maaltijden rond bij oudere mensen en ja ook binnen zetten soms ook open maken omdat ze het niet zelf kunnen, maar heb gister toch een mail gestuurd naar kantoor om aan te geven dat het misschien beter is om het bij de voordeur te zetten. Dat is meteen aangenomen alleen probleem niet iedereen kan het bij de deur pakken pfff moeilijk hoe dit nou weer op te lossen.

Als de mensen het niet van de grond kunnen pakken omdat ze niet kunnen bukken, zou het mooi zijn als je werkgever iets kan bedenken qua tafeltjes of krukjes om het op te zetten.

[ellenned]

wij hebben tot gister geen enkele bescherming gehad, niks nada, terwijl er al 4 clienten ( verst beperkt)van de 17 in kamerisolatie zijn, 3 personeelsleden van de 7 behoorlijk ziek . Dus ja, wij gaan de kamers in, onbeschermd. De huisarts die volledig in pak etc de clienten kwam controleren was stom verbaasd. Uiteindelijk hebben we gister een noodpakketje gekregen.Als er verder klachten zijn van clienten, bv nu iemand met gordelroos, doen we alles via foto s naar de huisarts.
We werken ons de blubber en dat is echt niet erg, ik heb 11 uur geslapen vannacht, maar de laconiekheid van sommige mensen, die zich aan geen enkele richtlijn houden en een soort van vakantie aan het vieren zijn, stoort me enorm.Kom s bij ons kijken, kijk s hoe overvol de IC s liggen, ik snap er gewoon niets van!

[Lizzy]

Ik rij maaltijden rond bij oudere mensen en ja ook binnen zetten soms ook open maken omdat ze het niet zelf kunnen, maar heb gister toch een mail gestuurd naar kantoor om aan te geven dat het misschien beter is om het bij de voordeur te zetten. Dat is meteen aangenomen alleen probleem niet iedereen kan het bij de deur pakken pfff moeilijk hoe dit nou weer op te lossen.

Ook geen mogelijkheden dat je werkgever beschermende kleding en toch mondkapjes voor jullie organiseert? Ik vind eerlijk gezegd wel dat ze iets moeten verzinnen. Toch?

[Lizzy]

wij hebben tot gister geen enkele bescherming gehad, niks nada, terwijl er al 4 clienten ( verst beperkt)van de 17 in kamerisolatie zijn, 3 personeelsleden van de 7 behoorlijk ziek . Dus ja, wij gaan de kamers in, onbeschermd. De huisarts die volledig in pak etc de clienten kwam controleren was stom verbaasd. Uiteindelijk hebben we gister een noodpakketje gekregen.Als er verder klachten zijn van clienten, bv nu iemand met gordelroos, doen we alles via foto s naar de huisarts.
We werken ons de blubber en dat is echt niet erg, ik heb 11 uur geslapen vannacht, maar de laconiekheid van sommige mensen, die zich aan geen enkele richtlijn houden en een soort van vakantie aan het vieren zijn, stoort me enorm.Kom s bij ons kijken, kijk s hoe overvol de IC s liggen, ik snap er gewoon niets van!

Wat erg om te lezen, dit

Blijf alsjeblieft gezond

[ellenned]

Ook geen mogelijkheden dat je werkgever beschermende kleding en toch mondkapjes voor jullie organiseert? Ik vind eerlijk gezegd wel dat ze iets moeten verzinnen. Toch?

Uiteindelijk heeft mijn collega via via van die Bob de Bouwer mondkapjes kunnen scoren en vanuit de organisatie is gistermiddag wat binnen gebracht.
Ik wil zeker niet ziek worden maar ik wil vooral dat de clienten beter worden, dus loop ik tussendoor verse fruitsalade te maken, kopjes thee met honing en je voelt je aan alle kanten te kort schieten.

[Fenixjuh]

Wat ik probeer te doen, met die golven van "shit dit is eng" om dat wel te voelen, want het is normaal. En dan even diep adem te halen en door te gaan. Voorkomen dat ik in de piekerstand ga zitten. Of zoals mijn lieve fysio zei "maak er geen verhaal van" . Dus ik ben bang, maar als ik ga denken in "als nou dit dan of stel dat zus zo" dan ga ik even op de rem staan en roep mezelf tot de orde. Want als dit virus ons iets leert, is het wel dat je je vanalles in je hoofd kan halen wat mis kan gaan, en dan gebeurt er iets totaal onverwachts wat je niet had voorzien (oftewel "life happens while you are making other plans")
Ik geniet nu ook extra intens van de vele mooie dingen die er zijn. Alles lijkt ineens scherper, waardevoller, intenser. Dus ik zou zeggen geniet eerst van de dingen in het weekend ! En laat de knoop even nog los. Maandag.. is er weer een dag

THNX!!! LIEFFF!!!!

Gister was het gewoon even teveel.... Voor je gevoel kan je zo weinig en je wordt elke keer overspoelt door horrorverhalen, zoals Ellened en dan komt zo'n mededeling ineens hard binnen.... Gewoon even overprikkeld.... Ik ben niet bang voor Corona, maar meer voor de gevolgen bij anderen.....
Dit weekend even lekker rust pakken en leuke dingen doen. Ik word echt goed beschermd, en dit beleid gaat maandag pas van start, dus nu hoor ik nog gewoon net als de meeste mensen zonder restricties....

En als ik kleding via internet kon kopen, dan zou ik dat doen. Ik had in december al wat willen bestellen, maar helaas kan ik niet meer op krediet kopen, behalve als webshops op mijn rekening mogen kijken, en dat gaan we niet doen Dus ff snel naar de stad en weer terug, geloof me, kleren kopen doe ik nooit voor mijn lol.....