Doodskistje

[harley]

Hallo , even een beetje luguber vraagje... bij ons bijna 12 jarige dh meisje is afgelopen zaterdag per toeval een gezwel op haar milt gevonden, ik ging voor iets anders, had pus in haar ontlasting gezien, echo gemaakt omdat hij haar buik zo gespannen voelde en toen kwam er dit uit .. Di gaan we nog een betere echo laten maken om te kijken of er uitzaaiingen zijn. Ik weet dat dit niet heel lang meer gaat duren, dus nu HET probleem... ik heb helemaal niets met cremeren, begraaf mijn honden in de tuin zodat ze bij me blijven. Nu weten we al dat we over 8 jaar gaan verhuizen en de boel plat wordt gegooid en dan komen er dus bulldozers, .... mijn vraag aan jullie is , heeft er iemand wel eens gehoord van een hondengrafje meenemen/ overplaatsen met een kistje ofzo ? Iemand een tip? Want ik pieker me suf hoe ik dit ga oplossen, ik weet dat crematie de makkelijkste weg is, maar echt mijn maag draait om als ik er aan denk.. bvd voor het meedenken

[Tobi Kooiker]

Wat een moeilijk bericht... sterkte...
Over je vraag... ik denk dat opgraven na 8 jaar in de grond geen prettige ervaring zal zijn, kistje of niet...
Dat is juist 'het mooie' van cremeren... je krijgt de as terug en dat kun in een mooie urn bewaren of as in sierraden verwerken... sterkte

[Chouka]

Dan moet je al in roestvrij metaal gaan denk ik.

Als je je hond gewoon in de tuin begraaft zou er na 1 jaar niets meer over blijven. De beestjes die er in de tuin zitten zorgen daar voor.
Als je een houten kist in de grond steekt dan wordt die ook afgebroken. Het afbraakproces van je overleden hond duurt dan wel langer.
Je zou dan moeten gaan naar een grafkelder metsen en daar de kist in steken. Ook dan wil je over 8 jaar die geur niet ruiken. En de inhoud niet zien.

Kan je niet nadenken over andere herinneringen? Haarlokjes, pootafdrukken, foto's, filmpjes,...

[pluk]

Heel veel sterkte

Misschien is een dierenbegraafplaats een optie?
Die zijn er 'oude stijl', maar ook als natuurbegraafplaats in bijv een bos.

[pike]

Ik begrijp je dilemma wel, ik begraaf mijn honden ook het liefst. Ik heb niets met een potje met as.
Over 8 jaar is het lichaam van een herder wel vergaan in de bodem. Afhankelijk van de bodemsoort vergaan ook de botten, maar het tempo waarin dat gebeurt, geen idee. In een kalkarme bodem vindt uitwisseling plaats van calciummineralen, in een kalkrijke bodem niet en dan heb je natuurlijk alles daar tussen in. En hoe dieper je begraaft, hoe langer het duurt. Ga niet onder de grondwaterspiegel zitten (die staat in de zomer lager dan in de winter) want dan komt er geen zuurstof meer bij. Het gebit kan eeuwen goed blijven.
Als je het lichaam in een kistje doet van onvergankelijk materiaal (je wil niet dat de boel uit elkaar valt als je het opgraaft) dan moet je wel zorgen dat je er voldoende gaatjes in boort, zodat bodemdiertjes toegang hebben. Anders kan het nog wel eens lang duren. Kunststof/plastic is dan misschien het makkelijkst te bewerken en goed verkrijgbaar.
En dan zou ik de hond samen met grond waarin je hem begraaft in die bak doen, zodat er gelijk al bacterieën en bodemdiertjes aanwezig zijn.
Als de zachte delen zijn vergaan dan valt er ook niets meer te stinken. De stank wordt veroorzaakt door vluchtige stoffen die bij het afbraakproces ontstaan.
Het lijkt me sterk dat het op die manier fout kan gaan.
Sterkte met je hond.

[eelke]

He Harley, ik heb jouw topic even verplaats naar een andere plek, daar staat ie beter.

Lastig zeg. Zou het misschien fijn zijn een bepaalde plant op het grafje te zetten, en dat je die dan over 8 jaar mee kunt nemen?

[harley]

He Harley, ik heb jouw topic even verplaats naar een andere plek, daar staat ie beter.

Lastig zeg. Zou het misschien fijn zijn een bepaalde plant op het grafje te zetten, en dat je die dan over 8 jaar mee kunt nemen?

Dat is idd een goed idee wat ik zeker in gedachten houd. Maar ook dan zit ik nog met het probleem van de bulldozers.. ook al is na 8 jaar misschien alles weg. Niet dat ik ze perse mee moet nemen, maar ik wil dan wel dat het grafje ongeschonden blijft.

[judith vd]

Wat naar van je hond zeg! Sterkte daarmee.

Heb je misschien familie of vrienden met een tuin waar je hem uiteindelijk een mooie plek kunt geven?

[dinky89]

Wanneer je het echt hebt over een kist die je later weer op kan graven wanneer de bulldozers langskomen zou ik denken aan een plastic box, hier gaten in maken voor de 'opruimdiertjes' in de aarde en de kist vullen met modder/aarde zodat je bij het opgraven een plastic box opgraaft en je niet perse geconfronteerd hoeft te worden met een half vergaan lijfje.

Overigens vraag ik mij wel af hoe je het voor je ziet ten aanzien van de andere huisdieren die al in de tuin begraven liggen?

[Tobi Kooiker]

Eigenlijk vind ik dit juist het nadeel van begraven... dat je ze achter moet laten in geval van verhuizen... onze buren hebben hun oude hondje in de zomer begraven en met kerst zijn ze verhuisd. Zitten de nieuwe bewoners ook met zo'n 'vers' grafje...

[harley]

Ze is gisteren avond geopereerd ik mag haar vanavond gaan halen, alles is goed gegaan voorlopig, nu nog wel de uitslag vd biopsie afwachten dus hoop hoop...ivm het kistje heb ik dus nog wat bedenk tijd gelukkig . Het opgraven ga ik idd dus maar niet doen later, bedankt allemaal voor alle meedenk sessies en tips, ik heb daar echt veel aan gehad. De situatie nu is we hebben een keigrote tuin, meer park, wat grenst aan een weiland/ braakliggend terrein en bos. Ons terrein wordt daar straks aan toegevoegd. Dus ik denk aan daar begraven als het ooit zover is. Zijn ze de tijd dat we hier nog wonen 8 jaar toch nog bij ons op een plek waar ze het fijn hadden. ( heb nog een oudere dh) we verhuizen dan naar ook een grote tuin maar voor hun onbekend terrein. Een beetje hopen dus dat er straks verder niets met dit terrein gaat gebeuren, maar ik denk dat dit de beste optie is, voor mijzelf, ik moet er echt niet aan denken cremeren...

[harley]

Begraven doen we dan natuurlijk onder een boom op een stuk waar geen bulldozers kunnen komen trouwens. Heel vreemd om hier mee bezig te zijn trouwens nu ze er allebei nog zijn. Maar ik wil straks als de tijd daar is alles goed overdacht hebben, want op dat moment ben ik een emotioneel wrak

[harley]

Moet ik trouwens nog ergens op letten betreft haar voeding nu ze geen milt meer heeft?

[Chouka]

Ik duim mee dat alles goed verloopt en de uitslag meevalt.

[SnowydeSamojeed]

Wij hebben afgelopen jaar de sheltie van mijn ouders moeten laten inslapen. Hij had steeds een tumortje op zijn lip zitten. Deze was wel een aantal keer operatief te verwijderen. Maar hij werd heel sloom en lag eigenlijk alleen nog maar. Bij controle bleek dat er vanbinnen ook allemaal problemen waren ontstaan en dat hij echt niet meer kon. Hij was dan ook al op leeftijd.
We hebben hem toen nog een keer mee naar huis genomen omdat mijn broertje en mijn vriend er niet bij waren die beide ook graag afscheid wouden nemen.

Ook wij hebben toen voor dit probleem gestaan. Ik heb zelf ook niks met cremeren en zo mijn ouders ook niet.

Wij moesten dus vrij snel een beslissing maken over eat we met oonie wouden doen..

Mijn moeder kwam met het idee om aan de eigenaar van zijn favoriete bos waar hij van jong tot oud altijd helemaal opleefde en op zijn aller gelukkigste was te vragen of we hem hier mochten begraven.
In eerste instantie kregen we ze niet te pakken en heeft mijn moeder nog een mail gestuurd.
Net toen we de volgende dag naar de dierenarts moesten gaan belde ze op of ze nog optijd waren en dat ze niks liever wouden dan op dit mooie verzoek in te gaan.

Misschien dat jij met je hond ook zo'n plek heb? Ik moet zeggen dat het mij veel rust geeft, ik kan altijd naar hem toe er word daar niks veranderd en oonie is op de plek waar hij zijn hele leven het liefste was

Ik wil jou heel veel sterkte wensen!
Hier duimen we voor jullie