Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke
Ik had het ook niet droog gehouden hoor...Siberienne schreef: zo 17 okt 2021, 21:49 Als je Pinterest opent nadat je dit topic hebt gelezen en je komt deze tegen als eerste..
Pff.... inderdaad. Op een gegeven moment is het glas echt wel vol. Ook voor jou een knuffel...pearlsofpassion schreef:Maar het is wel te hopen dat het voor de rest van de dieren wat beter gaat de eerstvolgende tijd. Heb er wel eventjes genoeg van.
Dat is niet leuk.eelke schreef: wo 08 dec 2021, 13:14 De eerste verjaardag zonder verjaardag. En toch ook wel, want zijn zussen zijn gelukkig wel nog echt jarig. Maar toch. Snif.
Ja, ze zitten in je hart héKarenH schreef: wo 08 dec 2021, 14:40 Het is al meer dan 9 jaar geleden dat we Rocco hebben moeten laten gaan.
Het verdriet is niet meer zo scherp als mijn verdriet om Pr1mo, maar het blijft nog steeds een rotgevoel.
Oh, dat is niet tof.eelke schreef: wo 08 dec 2021, 15:01 De dag begon al met een stom mailtje;
Hoera, Joep is vandaag jarig!
Namens de NDG wil ik u van harte feliciteren met de verjaardag van Joep. De gegevens van de chip van Joep zijn geregistreerd bij de NDG, dus ook de geboortedatum. Misschien is dit voor u een goed moment om te controleren of de contactgegevens nog wel kloppen. Wellicht bent u het afgelopen jaar verhuisd of heeft u een ander telefoonnummer gekregen. Het volgende is bij ons bekend:
Dus ook maar meteen als overleden opgegeven. Stom hoor. Ik heb in al die 12 jaar dat er een chip op mijn naam staat (en een tijdje dus ook 2 chips) nooit een mail gehad. En dan net nu.
Dat is zeker waar. En daar gaan ze ook nooit meer weg.
ons bijzondere hondje was niet meer . Nooit mankeerde je wat . Je was een taaie rakker . Maar toen je ziek werd was het goed fout . De dag voor inslapen kwam je mensenkind nog , om alvast afscheid van je te nemen . Je tilde je hoofdje op , zo zwak als je was . Blij om je mensenkind te zien . Maar op de dag van inslapen kwam je mensenkind weer . Hij kon het niet opbrengen om te gaan werken . Met zn allen hebben we afscheid van je genomen . En een heel bijzonder hondje was heengegaan . Je kwam als twee jarige bij ons , had zes bazen versleten . Op een dag werd je zwervend en flink vermagerd aangetroffen in de stad . Door een asiel medewerker die je herkende . Bloed zweet en tranen heeft het gekost om je weer op de rails te krijgen . Verknipt als je was ,en panisch bang voor mannen . Het heeft vier jaar geduurd voordat je mannen weer vertrouwde . Met dank aan een kanjer van een GT en een personal trainer kwam je weer op de rails . Al hield je altijd je gebruiksaanwijzing . Maar je werd een enorm lief hondje . Je hing als een klit aan je baasjes . Jouw quality time was bv samen met de kano weg . En onderweg een lekkere duik nemen . En altijd mee op vakantie , jij kon nergens logeren . Je was een echtezonaanbidder , toen je er niet meer was,keek ik geregeld richting hszelnootboom, dat was je plekje in het zonnetje . Uren hebben we gedwaald in jullie geliefde polder , samen met je grote vriendin Tessa , mollen scoren en lekker de sloot induiken . Toen Noa als herplaatser kwam werden jullie de allerbeste maatjes , onafscheidelijk waren jullie . Of met poes Nina, lekker samen kroelen . En freddy , mijn tamme ratje zat onder toezicht naast je . Freddy zat oom vaak op mijn schouder onder mn lange haren . Als ik de deur uitging begon je te blaffen . Vergeet freddy niet , die zit nog onder je haren verstopt . Je was onze langst levende herplaatser en bent nog 13 jaar bij ons geweest . En je bent en blijft onvergetelijk . Je zit nog steeds heel diep in mijn hart . En zo zal het blijven. Van een zogenaamd onhandelbaar draakje tot aanhankelijke kroelkip . Met heel veel voldoening denk ik aan je terug lieve Milo , met je grote zeiloren 
Wat een liefdevol verhaal, heb er een brok van in mijn keel. Sinds ik honden heb ben ik ook emotioneler. Ik voel je pijn, maar ook de liefde. Zulke honden kruipen zo in je hart.
