Zo'n anderhalf jaar geleden verhuisden er twee schattige fauteuiltjes van Siberienne naar mij in het hoge noorden. Niet zo hoog als waar ze eigenlijk naartoe hadden gekund, maar toch een hele reis. De verbindende factor in deze reis was Kim_S, die de stoeltjes bij mij thuis afleverde, wat uitmondde in een gezellige ochtend.
Hoe blij ik ook was met de stoeltjes, uiteindelijk bleken we toch geen plek te hebben en stonden ze eenzaam in de garage. Dan maar weer in de aanbieding op Barfplaats..........
Dat viel nog niet mee maar vlak voor de kerst hebben we de stoeltjes naar een tijdelijke logeerplek in Zuidlaren gebracht en nu wonen ze bij sam28.
Jaaaaa wat was dat leuk om te doen!
Siberienne (en meneer, en de Huskyheren ) ontmoet nog net voor de grote emigratie. En daarna een ontzettend gezellige ochtend gehad bij Tanna (en meneer, en het allerschattigste Border Terriertje ter wereld).
Als ik mijn leaseauto nog zou hebben dan had ik ze ook naar Sam gebracht. Gewoon voor de lol Blij dat het gewoon gelukt is allemaal
Die stoeltjes zijn ooit begonnen op de studentenkamer van mijn schoonzus, toen verhuisd van Den Haag naar ons studentenhuis in Utrecht. En toen we ons eerste huis kochten mee naar Lochem. Daar hebben we de witte verf eraf gekrabd en de lelijke zwarte stof laten vervangen door deze stof door een 80-jarige ambachtelijke meubelmaker in het dorp die ook het binnenwerk onder handen heeft genomen. Dat was in de vorige eeuw (1999). Later zijn ze mee verhuisd naar Limburg en stonden ze eerst in de woonkamer en toen in de slaapkamer ‘voor de sier’ (lees alternatieve kleerkast).
Voor mijn meneer-met-korte benen is de zitting te lang, dus hij zat er nooit echt lekker in, dus toch maar niet meer mee naar Noorwegen
Siberienne schreef: ma 24 jan 2022, 21:35
Die stoeltjes zijn ooit begonnen op de studentenkamer van mijn schoonzus, toen verhuisd van Den Haag naar ons studentenhuis in Utrecht. En toen we ons eerste huis kochten mee naar Lochem. Daar hebben we de witte verf eraf gekrabd en de lelijke zwarte stof laten vervangen door deze stof door een 80-jarige ambachtelijke meubelmaker in het dorp die ook het binnenwerk onder handen heeft genomen. Dat was in de vorige eeuw (1999). Later zijn ze mee verhuisd naar Limburg en stonden ze eerst in de woonkamer en toen in de slaapkamer ‘voor de sier’ (lees alternatieve kleerkast).
Voor mijn meneer-met-korte benen is de zitting te lang, dus hij zat er nooit echt lekker in, dus toch maar niet meer mee naar Noorwegen
De stoelen staan heel leuk in mijn huis!! Dit is denk ik niet de definitieve plek voor ze maar het is nu al leuk. Deze staat in de slaapkamer, de ander op de logeer.
Ik vind het echt super leuk om het verhaal en de geschiedenis te horen!! De stoelen zijn al gaaf maar worden nu alleen nog maar gaver!
) ontmoet nog net voor de grote emigratie. En daarna een ontzettend gezellige ochtend gehad bij Tanna (en meneer, en het allerschattigste Border Terriertje ter wereld).
Blij dat het gewoon gelukt is allemaal 
