Wat een jaar!

[Ingeborg1958]

Precies een jaar geleden alweer dat ik mijn man in z'n rolstoel het ziekenhuis in duwde voor de grote operatie. Hoe naïef waren we met de gedachten dat we na deze operatie ons oude leventje weer konden oppakken. Samen fietsen, stukje wandelen, scooter rijden. Beetje aanklooien in en om het huis. Wisten wij veel van langdurige ( blijvende?) invaliditeit, beperkte mobiliteit. Van mantelzorg, revalidatie, rollators en scootmobiel. Van aangepaste badkamer en traplift.
Maar ja.... Alles went, en we vinden onze weg hierin steeds een beetje meer . Er is nog steeds progressie, dus ook nog steeds vechtlust en hoop. We maken ervan wat mogelijk is en hebben elkaar. Dat is het belangrijkste! Laat de zomer maar komen.

[pearlsofpassion]

Lijkt me toch behoorlijk zwaar. Je vind je weg, uiteraard, maar het blijft toch jammer...

[dinky89]

Wat fijn dat er progressie blijft in de moeilijke situatie waar jullie samen in zitten
Kan mij niet voorstellen hoe zwaar het moet zijn wanneer je plotseling te maken krijgt met zo'n situatie waarin je partner invalide wordt en het leven dat je samen voor ogen had ineens heel ver weg is.
Heel fijn dat jullie samen steeds beter jullie weg weten te vinden en er voor elkaar zijn.

[Charlie Angel]

Eem superzwaar jaar waarin jullie toch andere verwachtingen hadden, maar hoe mooi dat jullie er samen zo mee om leren gaan en dat er nog progressie is. Respect en een dikke knuffel.

[CindyMayella]

Ik sluit me aan bij de rest……

[Ronald]

Jeetje. Heftig dit zeg!

Ik wens jullie heel veel sterkte om dit samen door te komen, maar zo te lezen gaat dat goed komen!

[hannabelgje]

Dat is nogal wat. Heel veel sterkte en een dikke knuffel.

Verstuurd vanaf mijn SM-G980F met Tapatalk

[Lizzy]

Precies een jaar geleden alweer dat ik mijn man in z'n rolstoel het ziekenhuis in duwde voor de grote operatie. Hoe naïef waren we met de gedachten dat we na deze operatie ons oude leventje weer konden oppakken. Samen fietsen, stukje wandelen, scooter rijden. Beetje aanklooien in en om het huis. Wisten wij veel van langdurige ( blijvende?) invaliditeit, beperkte mobiliteit. Van mantelzorg, revalidatie, rollators en scootmobiel. Van aangepaste badkamer en traplift.
Maar ja.... Alles went, en we vinden onze weg hierin steeds een beetje meer . Er is nog steeds progressie, dus ook nog steeds vechtlust en hoop. We maken ervan wat mogelijk is en hebben elkaar. Dat is het belangrijkste! Laat de zomer maar komen.

Poeh. Dat hakt er wel in hee! Ik weet niet wat voor operatie het betrof maar ik kan het me zo maar voorstellen dat jullie dachten dat je daarna weer lekker verder kon waar je gebleven was.... En dan valt dit wel zwaar zeg. Maar jullie hebben hoop en vechtlust en inderdaad: elkaar . Ik hoop dat de zomer jullie een fijne boost geeft

[Ingeborg1958]

Poeh. Dat hakt er wel in hee! Ik weet niet wat voor operatie het betrof maar ik kan het me zo maar voorstellen dat jullie dachten dat je daarna weer lekker verder kon waar je gebleven was.... En dan valt dit wel zwaar zeg. Maar jullie hebben hoop en vechtlust en inderdaad: elkaar . Ik hoop dat de zomer jullie een fijne boost geeft

Zeven maal aan z'n rug geopereerd door de jaren heen. Waarbij de laatste ( die van vorig jaar) resulteerde in een onvolledige dwarslaesie.
Er zitten nu platen en schroeven in die in het begin veel infecties hebben veroorzaakt..
Volledig herstel zal niet meer gebeuren maar iedere stap die hij zet met de rollator is er één!

[evelyn02]

Sterkte Ingeborg. Dit valt niet mee! Hopelijk blijft de vooruitgang doorzetten.

[sam28]

Jeetje Ingeborg, wat een hoop ellende. Fijn dat jullie nog steeds progressie zien en ik hoop dat dat door blijft gaan.
Mantelzorger zijn is super zwaar en ik hoop dan ook dat je hulp hebt en op tijd aan de bel trekt als het je niet meer lukt.

[Anne in Zweden]

Oef, inderdaad, wat een jaar... Maar fijn dat er nog steeds vooruitgang te bespeuren is, en natuurlijk krijg je alle mogelijke hulp van je kleine kattenkopje!

[Siberienne]

Ontroerd door jullie liefde voor elkaar en veerkracht. Ik hoop dat er nog vele kleine stapjes herstel mogen komen! En ja, net als Anne, moet ik ook aan jullie zonnestraal denken; geniet van Nooshi

[Ingeborg1958]

Hulp hebben we gelukkig genoeg. Als de zuster hier is van de thuiszorg past Nooshi altijd heel goed op haar spullen

[dinky89]