Vandaag voor het laatst in het nog ingerichte huis van mijn opa geweest. Voelt voor mij als een thuis maar hij gaat zaterdag verhuizen naar aanleunwoning. Hij heeft er 60 jaar gewoond en ik heb er vroeger vaak gelogeerd. Moest nu vooral ook even kijken naar dingen van mijn oma die ik nog zou willen hebben. Heb in ieder geval serie eierdopjes meegenomen die ik vroeger vaak uitkoos als we gekookt eitje kregen bij het ontbijt. Onderdeel was dan keuze maken uit de honderden eierdopjes die mijn oma had verzameld ook was er nog sieraden doosje met 3 kettingen en kaartje 'voor mijn meisjes' waarvan ik er eentje uit mocht kiezen. Toen ik hem om deed bleef opa zeggen hoe mooi die bij mij stond Ook even naar zijn nieuwe woning geweest waarbij hij het zelf ook dubbel vindt. Aan de ene kant wil hij graag woning zonder de herinneringen aan mijn oma steeds tegen te komen en aan andere kant heel definitief weg van de vele herinneringen wat hij ook wel moeilijk vindt. Wel blijft hij in zelfde deel van de stad wonen dus dat is wel fijn.
Dat klinkt als een bijzondere dag Dinky! Fijn dat jullie dat zo mee mogen maken. Ik heb mijn ene opa nooit gekend en de andere overleed toen ik 19 was en daar was in de jaren voor zijn dood niet goed meer contact mee te krijgen. Toen mijn vader overleed was ik zo diep geroerd over hoe veel hij voor zijn kleinkinderen had betekend. Ik hoop dat je opa het fijn gaat krijgen op zijn nieuwe stek. Al zal het best lastig zijn eraan te wennen.
Ik heb zojuist na veel wikken en wegen gesolliciteerd naar een andere functie binnen de huidige afdeling waar ik werk. Voelt beetje raar, ik werk er pas sinds april maar het is een baan die qua inhoud past en degene die er werkte vertrok nogal onverwacht. Spannend wel weer.
Mijn andere opa heb ik ook nooit gekend, die is 2 dagen voor mijn geboorte overleden. Mijn oma van mijn nog levende opa overleed plotseling aan hartstilstand twee weken voor mijn 20e verjaardag. Haar laatste woorden waren aan de telefoon over mijn verjaardag dat we op mijn verjaardag wel verder zouden praten Als ik met mijn opa samen ben dan praten we met een lach en een traan over de mooie herinneringen en geven we elkaar dikke knuffel. Enorm dierbare momenten. Daarom bleef ik vandaag ook nog wat langer bij hem toen mijn ouders naar huis gingen. Die waren onverwacht ook bij hem vanmiddag.
Mooi verhaal Dinky.
Ik zal duimen Siberienne!
Oef, Sam in de kreukels. Heb je nog wat gehoord van de fietster?
Nou, zo'n laatste vakantiedag is altijd extra fijn en extra pijnlijk tegelijk. Heb wat dingetjes te doen staan, en hopelijk maak ik vandaag nog wat stappen met mijn plafonnetje. Morgen dan weer het normale leven, maar ik bekeek mijn agenda net nog even en dat is eigenlijk ook wel prima te doen.
Ik heb eenzelfde knie. Ik lanceerde mezelf vorige week op een haar na net niet op mijn step-stuur heen maar mijn knie wel in de kreukels. Inmiddels kan ik wel weer een lange broek aan, het was een beetje dik en pijnlijk. Nu heb ik geleerd dat je geen los tasje aan je arm moet hangen.
Ik vind arnica zalf ook wel fijn bij dit soort dingen - alleen niet op open wonden!
Ik ben blij met iets dat ik gedaan heb gisteren. Ik vind de houding hier in Noorwegen tov social media soms nogal naïef. Iedereen zet vrolijk op FB waar ze zijn met wie (dus beetje Google weet je precies welke huizen leeg staan) enzo. En vorig jaar postte een collega een foto van de verjaardag van haar dochtertje met cadeautje op bed - en dochterlief met naakt bovenlichaam. Gelukkig zei toen een andere collega er al snel iets van en haalde ze die foto snel van internet.
Ik kreeg nu op mijn instagram een foto van een bloot kindje van een jaar of drie, reclame voor te rendiervellen. Kindje zit bessen te eten uit een bekertje. Totaal onschuldige foto maarrrrr het is gewoon niet handig om dat op internet te gooien want je hebt totaal geen idee wie die foto gaat zien of gebruiken. Dus ik heb er toch maar een opmerking bij geplaatst in die trant. En de foto is nu weg.
ook was er nog sieraden doosje met 3 kettingen en kaartje 'voor mijn meisjes' waarvan ik er eentje uit mocht kiezen. Toen ik hem om deed bleef opa zeggen hoe mooi die bij mij stond 
Ook even naar zijn nieuwe woning geweest waarbij hij het zelf ook dubbel vindt. Aan de ene kant wil hij graag woning zonder de herinneringen aan mijn oma steeds tegen te komen en aan andere kant heel definitief weg van de vele herinneringen wat hij ook wel moeilijk vindt. Wel blijft hij in zelfde deel van de stad wonen dus dat is wel fijn.
Als ik met mijn opa samen ben dan praten we met een lach en een traan over de mooie herinneringen en geven we elkaar dikke knuffel. Enorm dierbare momenten. Daarom bleef ik vandaag ook nog wat langer bij hem toen mijn ouders naar huis gingen. Die waren onverwacht ook bij hem vanmiddag.
