Dus me opgegeven, zodat ik een doel had om naartoe te werken. Dat is best aardig gelukt, maar die extra km’s voel ik nu wel. Maar zien hoe dat uitpakt de komende dagen. Ik ben hoe dan ook apetrots op mezelf. Ik heb het maar mooi gedaan. Nu op zoek naar een nieuwe tocht, zodat ik weer een stok achter de deur hou om wat te blijven lopen.
Ik had onderweg de allerbeste supporter! Voor en achter mij hoorde ik “aaaah kijk nou wat schattig!” En toen stond Nina daar met een zelfgemaakt bord. Met papa uiteraard, maar die vond niemand schattig

