Hallo allemaal,
Gewoon omdat het kan en omdat ik echt mega blij en dankbaar ben dat we deze dag vieren mogen...
Mijn doof monster is vandaag 5 jaar geworden.
Gefeliciteerd Skye!
Maf, mal, gestoord maar ook mega lieve dove kwartel van me.
Dat er maar vele jaren bij mogen komen.
Een paar maanden terug i.v.m. een serieus bijt incident waren we het vertrouwen even helemaal kwijt en is zelfs inslapen serieus overwogen.
Gelukkig is het vertrouwen er weer, ze blijft een beschadigde hond, ze heeft het nog steeds regelmatig moeilijk, maar ik wil haar echt niet kwijt.
Ze doet zo onwijs haar best. Ze wil het zo graag goed doen.
Op het moment gaat het heel goed.
Geen idee of ik dit filmpje van FB delen kan..?
Onze manier van feestje vieren, agility trainen. ;-)
https://www.facebook.com/reel/1499295831521346
Karen
Skye 5 jaar!
Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke
Re: Skye 5 jaar!
Van harte gefeliciteerd!
Heerlijk dat jullie zo een feestje kunnen vieren
Heerlijk dat jullie zo een feestje kunnen vieren
Re: Skye 5 jaar!
Gefeliciteerd! Hopelijk nog vele fijne jaren erbij 
-
Charlie Angel
- Moderator
- Berichten: 14616
- Lid geworden op: vr 04 mar 2005, 17:47
- Locatie: Noordoostpolder
Re: Skye 5 jaar!
Van harte gefeliciteerd! Hopelijk nog vele jaren samen. [emoji3590]
Re: Skye 5 jaar!
Proficiat met de jarige!
Re: Skye 5 jaar!
Wat heerlijk dat het nu beter gaat en wat een mooi team!
Van harte gefeliciteerd (met) Skye
Van harte gefeliciteerd (met) Skye
-
Siberienne
- 5-sterren
- Berichten: 9647
- Lid geworden op: za 09 jul 2016, 15:17
- Contacteer:
Re: Skye 5 jaar!
Gefeliciteerd! En dat er nog vele jaren mogen volgen met goede samenwerking en vertrouwen
-
Anne in Zweden
- 5-sterren
- Berichten: 14095
- Lid geworden op: wo 29 jul 2009, 13:47
Re: Skye 5 jaar!
Wat mooi dat je je zo voor haar blijft inzetten, ondanks alle moeilijkheden. Gefeliciteerd met Skye, en nog vele mooie jaren samen!
Re: Skye 5 jaar!
Gefeliciteerd! Het klinkt niet als een makkelijke weg. Maar jullie leggen hem samen af en gelukkig gaan jullie weer de goede kant op nu!
Re: Skye 5 jaar!
Van harte gefeliciteerd nog met Skye's vijfde verjaardagKromfohrlanders schreef: wo 01 jul 2026, 16:29 Hallo allemaal,
Gewoon omdat het kan en omdat ik echt mega blij en dankbaar ben dat we deze dag vieren mogen...
Mijn doof monster is vandaag 5 jaar geworden.
Gefeliciteerd Skye!
Maf, mal, gestoord maar ook mega lieve dove kwartel van me.
Dat er maar vele jaren bij mogen komen.
Een paar maanden terug i.v.m. een serieus bijt incident waren we het vertrouwen even helemaal kwijt en is zelfs inslapen serieus overwogen.
Gelukkig is het vertrouwen er weer, ze blijft een beschadigde hond, ze heeft het nog steeds regelmatig moeilijk, maar ik wil haar echt niet kwijt.
Ze doet zo onwijs haar best. Ze wil het zo graag goed doen.
Op het moment gaat het heel goed.
Geen idee of ik dit filmpje van FB delen kan..?
Onze manier van feestje vieren, agility trainen. ;-)
https://www.facebook.com/reel/1499295831521346
Karen
! Eén dag te laat maar niet minder gemeend. Als ik naar dat filmpje kijk denk ik alleen maar "wowwww wat goeeeed". Wat knap zeg, wat je met haar bereikt hebt! Dat bijt incident klinkt wel heeeel serieus. Wil je daar wat meer over vertellen of liever niet?
-
Kromfohrlanders
- 4-sterren
- Berichten: 467
- Lid geworden op: do 06 mei 2021, 08:28
Re: Skye 5 jaar!
Dank jullie wel!
Skye heeft een poos terug mijn man serieus in zijn voet gebeten.
Onze bank heeft zo'n hoek waar je met je benen gestrekt lekker lui kunt zitten. (ben even de naam kwijt hoe je zoiets noemt)
Bij de voeten van mijn man lag Skye altijd. Ging ook altijd goed. Nooit een probleem.
Tot die avond, waarschijnlijk schrok ze ergens van en beet vol in mijn man zijn voet. Echt serieus, beide hoektanden tot op het bot.
Konden naar de EHBO om het te laten hechten.
Geen waarschuwing, geen signalen, gewoon zo, pats boem hap.
En dat heeft ze helaas vaker, Skye waarschuwt niet. Er is bij haar een grens tot waar ze zich goed voelt en zodra je die grens aanraakt ploft ze zonder waarschuwende signalen. En als je dan bedenkt dat ik ook een tiener heb rond stuiteren die in zijn autisme echt geen rekening houdt met waar Skye ligt... maakt dat we echt hebben getwijfeld of ze wel kon blijven.
Ze mag logischerwijs niet meer op de bank, mijn man wil haar daar niet meer hebben. Maar helemaal weg hoefde ze van hem ook niet.
Zoonlief is zelf natuurlijk iets anders dan anders en voelt zich op die manier ook wel verbonden met Skye die de wereld ook zo anders ziet dan de meesten. Hij weet dat hij haar niet mag aaien, met rust moet laten etc en doet dat ook. Hij wou ook echt niet dat ze weg zou. Het is niet haar schuld dat ze is zoals ze is.
En Skye voelt Bram goed aan. Van hem kan ze veel hebben. Hij mag rakelings langs haar rennen, zich op de bank laten vallen, stuiteren, en alles wat Bram Bram maakt doen. Ze kijkt er niet van op of om. En dat is de voorwaarde, zodra ik spanning zie richting mijn zoon is het echt klaar. Hij gaat voor alles en hij moet veilig zijn in zijn eigen huis.
De rust is weergekeerd, voet is genezen, zoonlief stuitert nog net zo onbezonnen door het huis als altijd en Skye heeft haar draai ook wel weer gevonden, is gewend aan een andere plekje dan de bank en dat gaat goed.
Skye is een geweldige werkhond, een feestje om mee te werken en te trainen. Ze wil zo graag goed doen. Ze wil graag voor me werken en doet echt haar uiterste best om precies dat te doen wat ik van haar vraag. In werkmodus is ze ook gewoon een tophond. Dan heeft ze die triggers niet, ziet ze al die enge mensen niet. Dan is ze aan het werk, heeft ze een doel, is er focus.
Na een agility rondje waarbij zij in elk geval denkt foutloos te zijn geweest vieren we echt een feestje en is ze helemaal blij en trots.
Ik doe mijn best om bij fouten altijd door te handlen en ervoor te zorgen dat zij niet weet dat het niet goed was. Fouten zijn altijd mijn schuld, dus daar hoeft zij niet mee te zitten. Lukt natuurlijk niet altijd, maar we vieren het zoveel mogelijk alsof het foutloos was. Ze doet zo onwijs haar best.
In vrije tijd is het lastiger, bij gewoon wandelen ziet ze van alles, heeft ze zo haar triggers, loopt haar emmer regelmatig over en is ze piet paniek. Supplementen helpen iets, maar niet alles. 1 voordeel, als ze in paniek schiet dan reageert ze met "redirectie agressie" richting riem (of mij), nooit naar hetgeen haar triggert. Soms onwijs vervelend, soms ook best pijnlijk maar ik heb wel haar aandacht en kan haar al woest sjorrend wel makkelijk meenemen uit een situatie die voor haar te moeilijk is.
Ze zal niet snel woest uitvallend aan het eind van de lijn hangen. Bij voorkeur gaat ze sjorren met de riem. (met allerlei woeste geluiden, dat wel)
Is af en toe ook onwijs irritant, wandelen is bij mij soms een heuse krachttraining, maar zo bijt ze in elk geval niet iemand anders.
We gaan stapje voor stapje vooruit. Beetje bij beetje. En helemaal normaal zal ze wel nooit worden.
Het is altijd zoeken naar de balans van genoeg uitdagingen en beweging, het liefst precies genoeg. Te veel laat haar emmers te veel overlopen en te weinig maakt dat ze werk gaat zoeken... 't is wel een border collie.
Ik wil haar echt voor geen goud kwijt, onder al die uitdagingen zit een onwijs lief, knuffelig maar ook onzeker meisje wat gewoon heel veel pech heeft gehad in haar leven en zo onwijs haar best doet om zich staande te houden in een voor haar hele enge wereld.
Karen
Skye heeft een poos terug mijn man serieus in zijn voet gebeten.
Onze bank heeft zo'n hoek waar je met je benen gestrekt lekker lui kunt zitten. (ben even de naam kwijt hoe je zoiets noemt)
Bij de voeten van mijn man lag Skye altijd. Ging ook altijd goed. Nooit een probleem.
Tot die avond, waarschijnlijk schrok ze ergens van en beet vol in mijn man zijn voet. Echt serieus, beide hoektanden tot op het bot.
Konden naar de EHBO om het te laten hechten.
Geen waarschuwing, geen signalen, gewoon zo, pats boem hap.
En dat heeft ze helaas vaker, Skye waarschuwt niet. Er is bij haar een grens tot waar ze zich goed voelt en zodra je die grens aanraakt ploft ze zonder waarschuwende signalen. En als je dan bedenkt dat ik ook een tiener heb rond stuiteren die in zijn autisme echt geen rekening houdt met waar Skye ligt... maakt dat we echt hebben getwijfeld of ze wel kon blijven.
Ze mag logischerwijs niet meer op de bank, mijn man wil haar daar niet meer hebben. Maar helemaal weg hoefde ze van hem ook niet.
Zoonlief is zelf natuurlijk iets anders dan anders en voelt zich op die manier ook wel verbonden met Skye die de wereld ook zo anders ziet dan de meesten. Hij weet dat hij haar niet mag aaien, met rust moet laten etc en doet dat ook. Hij wou ook echt niet dat ze weg zou. Het is niet haar schuld dat ze is zoals ze is.
En Skye voelt Bram goed aan. Van hem kan ze veel hebben. Hij mag rakelings langs haar rennen, zich op de bank laten vallen, stuiteren, en alles wat Bram Bram maakt doen. Ze kijkt er niet van op of om. En dat is de voorwaarde, zodra ik spanning zie richting mijn zoon is het echt klaar. Hij gaat voor alles en hij moet veilig zijn in zijn eigen huis.
De rust is weergekeerd, voet is genezen, zoonlief stuitert nog net zo onbezonnen door het huis als altijd en Skye heeft haar draai ook wel weer gevonden, is gewend aan een andere plekje dan de bank en dat gaat goed.
Skye is een geweldige werkhond, een feestje om mee te werken en te trainen. Ze wil zo graag goed doen. Ze wil graag voor me werken en doet echt haar uiterste best om precies dat te doen wat ik van haar vraag. In werkmodus is ze ook gewoon een tophond. Dan heeft ze die triggers niet, ziet ze al die enge mensen niet. Dan is ze aan het werk, heeft ze een doel, is er focus.
Na een agility rondje waarbij zij in elk geval denkt foutloos te zijn geweest vieren we echt een feestje en is ze helemaal blij en trots.
Ik doe mijn best om bij fouten altijd door te handlen en ervoor te zorgen dat zij niet weet dat het niet goed was. Fouten zijn altijd mijn schuld, dus daar hoeft zij niet mee te zitten. Lukt natuurlijk niet altijd, maar we vieren het zoveel mogelijk alsof het foutloos was. Ze doet zo onwijs haar best.
In vrije tijd is het lastiger, bij gewoon wandelen ziet ze van alles, heeft ze zo haar triggers, loopt haar emmer regelmatig over en is ze piet paniek. Supplementen helpen iets, maar niet alles. 1 voordeel, als ze in paniek schiet dan reageert ze met "redirectie agressie" richting riem (of mij), nooit naar hetgeen haar triggert. Soms onwijs vervelend, soms ook best pijnlijk maar ik heb wel haar aandacht en kan haar al woest sjorrend wel makkelijk meenemen uit een situatie die voor haar te moeilijk is.
Ze zal niet snel woest uitvallend aan het eind van de lijn hangen. Bij voorkeur gaat ze sjorren met de riem. (met allerlei woeste geluiden, dat wel)
Is af en toe ook onwijs irritant, wandelen is bij mij soms een heuse krachttraining, maar zo bijt ze in elk geval niet iemand anders.
We gaan stapje voor stapje vooruit. Beetje bij beetje. En helemaal normaal zal ze wel nooit worden.
Het is altijd zoeken naar de balans van genoeg uitdagingen en beweging, het liefst precies genoeg. Te veel laat haar emmers te veel overlopen en te weinig maakt dat ze werk gaat zoeken... 't is wel een border collie.
Ik wil haar echt voor geen goud kwijt, onder al die uitdagingen zit een onwijs lief, knuffelig maar ook onzeker meisje wat gewoon heel veel pech heeft gehad in haar leven en zo onwijs haar best doet om zich staande te houden in een voor haar hele enge wereld.
Karen
Re: Skye 5 jaar!
Wat geweldig dat je haar zo goed aanvoeld. Ik heb zelf 2 werkende bordercollies gehad en weet precies wat je bedoelt. Ontzettend fijn dat ze mag blijven. Het is inderdaad niet haar schuld dat ze is hoe ze is (is het nooit natuurlijk).
Maar ja, het moet natuurlijk wel kunnen. Er zijn nu eenmaal meer huisgenoten om rekening mee te houden. Ik hoop en duim heel hard dat het goed blijft gaan!
Maar ja, het moet natuurlijk wel kunnen. Er zijn nu eenmaal meer huisgenoten om rekening mee te houden. Ik hoop en duim heel hard dat het goed blijft gaan!
