Klaagtopic

[Siberienne]

Jemig, dat is ook schrikken!

Nou, ik ga het beleven want ik heb echt wel een goeie gt (dacht ik tenminste) met veel jachtervaring.
Ik lees veel over hondengedrag en probeer bij te leren en mijn verantwoordelijkheid te nemen. Dat is het minste wat ik kan doen.

Ervaring met jachthonden? Of jaagt ze zelf graag op muisjes
Mijn ervaring is dat mensen met jachthonden niet snappen wat een zelfstandig jager is war een oerinstinct getriggerd is…. Hoe vaak mensen wel niet tegen ons gezegd hebben ‘maar huskies zijn toch geen jachthonden?’ Nee dat klopt, samenwerken in de jacht vinden ze niet nodig, dat kunnen ze prima zelf….

[- pien -]

Ervaring met jachthonden? Of jaagt ze zelf graag op muisjes
Mijn ervaring is dat mensen met jachthonden niet snappen wat een zelfstandig jager is war een oerinstinct getriggerd is…. Hoe vaak mensen wel niet tegen ons gezegd hebben ‘maar huskies zijn toch geen jachthonden?’ Nee dat klopt, samenwerken in de jacht vinden ze niet nodig, dat kunnen ze prima zelf….

Zo noem ik dat
Haar passie is jachthonden trainen en ze heeft er zelf 2

[pike]

Ervaring met jachthonden? Of jaagt ze zelf graag op muisjes
Mijn ervaring is dat mensen met jachthonden niet snappen wat een zelfstandig jager is war een oerinstinct getriggerd is…. Hoe vaak mensen wel niet tegen ons gezegd hebben ‘maar huskies zijn toch geen jachthonden?’ Nee dat klopt, samenwerken in de jacht vinden ze niet nodig, dat kunnen ze prima zelf….

Precies. De Fauve heeft dat ook. Hij valt wel onder de jachthonden (lopende honden) en ze zijn gefokt om zelfstandig te jagen. En als ze de kans krijgen zijn ze dan ook weg.

[pike]

Zo noem ik dat
Haar passie is jachthonden trainen en ze heeft er zelf 2

Mijn ervaring is dat mensen met jachthonden (rasgroep 7 of 8) geen idee hebben hoe de lopende honden werken. Ze zijn gefokt om geheel zelfstandig op levend wild te jagen. Maar in Nederland is dat verboden, en dus is het ook niet toegestaan om er op te trainen. Maar dat zit er echt diep in hoor. De Fauve mag een lief uitziende hond zijn (en dat is hij ook) maar als het knopje om gaat dan gaat hij. En eenmaal van de jacht geproefd betekent gelijk: Nooit meer los kunnen. Want na zo'n geweldige ervaring hoeven ze het wild niet meer te zien of te ruiken om te gaan jagen. Ze zetten hun neus aan de grond en gaan zoeken, net zo lang tot ze op een spoor komen. Dan begint voor hun de echte jacht. En juist dat voorwerk, het op zoek gaan naar een spoor, dat is iets wat veel mensen niet kennen.

[Cathelijn]

Ik heb wel eens zo'n basset te logeren gehad: die begon te speuren zodra we bij het bos uit de auto stapten. Ik ben heel blij dat mijn honden dat nooit zo gedaan hebben, want je wordt het hele bos door gesleurd

[- pien -]

Mijn ervaring is dat mensen met jachthonden (rasgroep 7 of 8) geen idee hebben hoe de lopende honden werken. Ze zijn gefokt om geheel zelfstandig op levend wild te jagen. Maar in Nederland is dat verboden, en dus is het ook niet toegestaan om er op te trainen. Maar dat zit er echt diep in hoor. De Fauve mag een lief uitziende hond zijn (en dat is hij ook) maar als het knopje om gaat dan gaat hij. En eenmaal van de jacht geproefd betekent gelijk: Nooit meer los kunnen. Want na zo'n geweldige ervaring hoeven ze het wild niet meer te zien of te ruiken om te gaan jagen. Ze zetten hun neus aan de grond en gaan zoeken, net zo lang tot ze op een spoor komen. Dan begint voor hun de echte jacht. En juist dat voorwerk, het op zoek gaan naar een spoor, dat is iets wat veel mensen niet kennen.

Ze heeft zelf een labrador en een Heidewachtel.
In Tola zit 1/3e Cocker Spaniel (en ergens verder weg ook nog een Bretonse spaniël) dus een gedeelte van hem is 'opjagende' hond.

[Kaela]

Oscar heeft een keer per ongeluk een haas gevangen (op een dijkje, Oscar was hem al voorbij, ik nog niet dus de haas zat “opeens” tussen ons in. Hij bedacht zich geen seconde en had hem zomaar). Hij heeft nooit meer los kunnen lopen op zeer zeldzame zeer overzichtelijke momenten na. Die beloning is zó sterk, daar kan echt niets tegenop. En iedereen die wat anders beweert geloof ik niet meer. Ook niet omdat ik te vaak honden van anderen heb zien jagen terwijl de baas er blind bij stond en geen idee had wat zijn/haar hond nou werkelijk aan het doen was.

[pike]

Ze heeft zelf een labrador en een Heidewachtel.
In Tola zit 1/3e Cocker Spaniel (en ergens verder weg ook nog een Bretonse spaniël) dus een gedeelte van hem is 'opjagende' hond.

De Epagneul Breton is net als de Fauve oorspronkelijk afkomstig uit Bretagne. Maar het wel een voorstaande hond (rasgroep 7). Dat is toch totaal iets anders. Een Fauve zal nooit, maar dan ook echt nooit, voorstaan.
Citaat van de site van de Epagneul Breton Club NL:
"Opmerkelijk in zijn zoekwijze, gangwerk en reukvermogen, in zijn ruime veldaanpak, zijn spontaan en langdurig voorstaan, en in zijn apport en dresseerbaarheid."

[pike]

Oscar heeft een keer per ongeluk een haas gevangen (op een dijkje, Oscar was hem al voorbij, ik nog niet dus de haas zat “opeens” tussen ons in. Hij bedacht zich geen seconde en had hem zomaar). Hij heeft nooit meer los kunnen lopen op zeer zeldzame zeer overzichtelijke momenten na. Die beloning is zó sterk, daar kan echt niets tegenop. En iedereen die wat anders beweert geloof ik niet meer. Ook niet omdat ik te vaak honden van anderen heb zien jagen terwijl de baas er blind bij stond en geen idee had wat zijn/haar hond nou werkelijk aan het doen was.

Helemaal mee eens. Jachtinstinct is niet voorbehouden aan de zgn. jachthonden. Elke hond kan jagen, het is per slot van rekening een carnivoor. De zelfbeloning is zó enorm. En de meeste mensen hebben echt geen idee.

[- pien -]

Ik zat te lezen, Carolien lag achter mij op de rugleuning van de bank te slapen, werd wakker, miauwde?, kwam mijn schouder tegen met z'n bek en beet me ineens keihard (blauwe plekken én gaatjes had ik ) Het ging zo snel dat ik er nog steeds niks van snap
Geen idee of Lien ooit iets vervelends heeft meegemaakt dat dit zo ineens gebeurde, ik was wel even boos maar het was duidelijk dat hij geschrokken was in z'n slaap en er niks aan kon doen, er zit geen kwaad in weet ik inmiddels (hij is 9 maanden bij me).
Een paar dagen later dacht ik ineens 'jemig, ik kan me niet heugen wanneer ik m'n laatste tetanusprik had' en toen ben ik maar even langs de dokter gegaan.
Goed om te weten : als je tetanus nog wel geldig is maar je wordt gebeten in gezicht, hand of voet moet je alsnog even langs de dokter voor een antibioticakuur want dat schijnt extra tricky te zijn.
Hij ligt graag tegen me aan maar soms doe ik maar even een stukje krant er tussen als 'ie weer 's met z'n kop dicht bij mijn vel ligt

[Siberienne]

Ik zat te lezen, Carolien lag achter mij op de rugleuning van de bank te slapen, werd wakker, miauwde?, kwam mijn schouder tegen met z'n bek en beet me ineens keihard (blauwe plekken én gaatjes had ik ) Het ging zo snel dat ik er nog steeds niks van snap
Geen idee of Lien ooit iets vervelends heeft meegemaakt dat dit zo ineens gebeurde, ik was wel even boos maar het was duidelijk dat hij geschrokken was in z'n slaap en er niks aan kon doen, er zit geen kwaad in weet ik inmiddels (hij is 9 maanden bij me).
Een paar dagen later dacht ik ineens 'jemig, ik kan me niet heugen wanneer ik m'n laatste tetanusprik had' en toen ben ik maar even langs de dokter gegaan.
Goed om te weten : als je tetanus nog wel geldig is maar je wordt gebeten in gezicht, hand of voet moet je alsnog even langs de dokter voor een antibioticakuur want dat schijnt extra tricky te zijn.
Hij ligt graag tegen me aan maar soms doe ik maar even een stukje krant er tussen als 'ie weer 's met z'n kop dicht bij mijn vel ligt

Ohw dat was schrikken voor jullie allebei! Ja katten beten zijn tricky omdat het diepe gaatjes zijn maar smal, waardoor je een soort van injectie met bacteriën krijgt en dat kan hele vervelende ontstekingen geven.

[- pien -]

Inderdaad. Toen ik er was zat ik net qua tijd op de grens van 'gaat 'ie goed/wordt 'ie minder' maar het zag er goed uit zei ze.
Wel voel ik links soms m'n lymfeklieren (Lien had links gebeten) in die oksel. Zullen ze nog aan het opruimen zijn?

[Siberienne]

Inderdaad. Toen ik er was zat ik net qua tijd op de grens van 'gaat 'ie goed/wordt 'ie minder' maar het zag er goed uit zei ze.
Wel voel ik links soms m'n lymfeklieren (Lien had links gebeten) in die oksel. Zullen ze nog aan het opruimen zijn?

Dat zou kunnen, even goed in de gaten houden, krijg je (hoge) koorts en/of sterk vergrote lymfklieren terug naar de dokter gaan!

[Anne in Zweden]

Ik zat te lezen, Carolien lag achter mij op de rugleuning van de bank te slapen, werd wakker, miauwde?, kwam mijn schouder tegen met z'n bek en beet me ineens keihard (blauwe plekken én gaatjes had ik ) Het ging zo snel dat ik er nog steeds niks van snap
Geen idee of Lien ooit iets vervelends heeft meegemaakt dat dit zo ineens gebeurde, ik was wel even boos maar het was duidelijk dat hij geschrokken was in z'n slaap en er niks aan kon doen, er zit geen kwaad in weet ik inmiddels (hij is 9 maanden bij me).
Een paar dagen later dacht ik ineens 'jemig, ik kan me niet heugen wanneer ik m'n laatste tetanusprik had' en toen ben ik maar even langs de dokter gegaan.
Goed om te weten : als je tetanus nog wel geldig is maar je wordt gebeten in gezicht, hand of voet moet je alsnog even langs de dokter voor een antibioticakuur want dat schijnt extra tricky te zijn.
Hij ligt graag tegen me aan maar soms doe ik maar even een stukje krant er tussen als 'ie weer 's met z'n kop dicht bij mijn vel ligt

Jemig, wat een nare ervaring! Misschien heeft hij akelig gedroomd en was hij nog bezig de vijand te lijf te gaan, maar dat is wel schrikken inderdaad. Als dit vaker gebeurt, misschien toch even naar de da om te checken of qua gezondheid (van Carolien) alles in orde is.

Doet me denken aan een verhaal over een kennis die ook een kat had, die altijd op het hoofdbord van haar bed sliep. Op een keer viel de kat in zijn slaap op haar gezicht, en hij schrok daar zo van dat hij onmiddellijk haar gezicht te lijf ging. Gevolg: blijvende littekens en een oog minder...

Onze Sokjes slaapt ook vaak bij ons in bed, en soms droomt hij zo hard dat hij met zijn poten begint te slaan (als een hond die in zijn slaap konijnen jaagt, zeg maar). Ik pas er echt voor op om hem dan abrupt wakker te maken, want je weet nooit hoe een kat dan instinctief reageert.

[- pien -]

Dat is echt vreselijk zeg, blijvende littekens en een oog minder
Ja, ik heb er ook aan gedacht dat er misschien iets met hem is, hij is begin dit jaar gecheckt bij de da toen ik een bult bij hem ontdekte (was een vetbult), en z'n bloed is 3 maanden geleden gecheckt en dat was allemaal in orde.
Soms hoor ik hem ineens miauwen, hij ligt dan te slapen, ik zit aan het andere eind van de kamer, en als ik opkijk ligt hij helemaal stil.
Tot nu toe heb ik geen 'rennende/maaiende pootjes' meegemaakt onder het slapen.
Maar ik hou het in de gaten, als ik iets vermoed/het nog een keer lijkt te gebeuren dan staan we bij de da.

Gezellig, een poezel in bed, maar het loopt niet altijd goed af
De poezels tot nu toe lagen bij mij meestal op het voeteneind, Lien heeft de trap niet ontdekt/geen zin om naar boven te klimmen dus wat dat betreft zit ik veilig.