Ik krijg net een mailtje binnen van het tijdschrift Ode.
Ik zal het hier ff neerzettten:
Paniek om vogelgriep is vooral een product van wetenschap en politiek
Zeven en een half miljoen doden. Dat is volgens de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) de schade die de op handen zijnde uitbraak van vogelgriep zal aanrichten. De Amerikaanse president Bush waarschuwt: zeker twee miljoen Amerikanen zouden slachtoffer kunnen worden. Om deze pandemie te voorkomen, slaan regeringen massaal antivirale medicijnen in – met name het middel Tamiflu van fabrikant Roche. Maar is er inderdaad sprake van een op handen zijnde pandemie? En als dat zo is, helpt Tamiflu dan?
Het antwoord op beide vragen luidt, onder meer volgens de Britse nieuwsbrief What Doctors Don’t Tell You (december 2005): ‘nee.’ Waarom? Omdat het specifieke virus waarom het hier gaat (H5N1) vijftig jaar geleden al werd ontdekt – bij visdiefjes in Zuid-Afrika – en in al die tijd geen serieuze bedreiging voor de mens is geweest. Het virus heeft weliswaar recent slachtoffers geëist in Hong Kong, Thailand, Vietnam, Cambodia en Turkije, maar zover wetenschappers hebben kunnen nagaan, liepen alleen mensen die direct met vogels in aanraking kwamen risico op besmetting. Ongeveer de helft van hen overleed aan de gevolgen. Slechts in sporadische gevallen werd het virus overgedragen op derden die niet rechtstreeks in contact stonden met pluimvee. Van een pandemie is nooit sprake geweest. In totaal overleden de afgelopen acht jaar ongeveer 65 mensen aan het virus. Om dat in perspectief te zetten: ieder jaar sterven zo’n half miljoen mensen aan seizoensgebonden griep.
Wetenschappers vrezen dat het virus zal muteren en overdraagbaar wordt tussen mensen. Enerzijds omdat het aantal uitbraken van vogelgriep op pluimveebedrijven toeneemt, maar vooral omdat er zich gemiddeld zo’n drie grote griepuitbraken per eeuw voordoen. Vorige eeuw was dat in 1918 de Spaanse griep, in 1957 de Aziatische griep en in 1968 de Hongkong griep. Reden voor de WHO om rond 2005 een nieuwe uitbraak te verwachten. In 2003 waarschuwden wetenschappers al in soortgelijke termen voor het SARS virus, dat uiteindelijk wereldwijd niet meer dan duizend slachtoffers maakte.
Maar zelfs als het vogelgriepvirus inderdaad om zich heen zou grijpen, is het –volgens What Doctors Don’t Tell You – nog niet zinvol om nu grootschalig Tamiflu in te slaan. Alleen een vaccin dat een precies antwoord biedt op een virus is effectief. Virussen muteren snel, waardoor zij afweersystemen steeds verrassen. De hoop dat een bestaand middel in staat zal zijn een virus te bestrijden, dat nog niet eens is gemuteerd tot een menselijke variant, is dan ook futiel.
Om dezelfde reden is het volmaakte griepvaccin dan ook typisch altijd een jaar te laat. Van de drie soorten griepvirussen die in omloop zijn (type A, B en C), is het vooral het A type dat verantwoordelijk voor de grote epidemieën. Om de mens hiertegen te beschermen, zijn de afgelopen veertig jaar vier belangrijke antivirale middelen ontwikkeld om griep te bestrijden: amantadine, timantadine, zanamivir en oseltamivir. Dat laatste wordt verkocht als Tamiflu. Geen van de middelen biedt een waterdichte bescherming. Bovendien zijn de middelen niet volkomen veilig. Zo zijn er in Japan inmiddels acht mensen overleden nadat zij Tamiflu hadden genomen en zijn er 64 gevallen van psychologische instabiliteit gemeld.
Het is dan ook de vraag waarom de Verenigde Staten twintig miljoen doses Tamiflu heeft besteld – een order van twee miljard dollar volgens USA Today (8 oktober 2005). De volksgezondheidsautoriteiten van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) in Atlanta hebben zelfs officieel verklaard dat er op dit moment geen vaccin bestaat dat mensen kan beschermen tegen het H5N1 virus (zie
www.cdc.gov/flu/avian/gen-info/facts.htm). Het lijkt erop dat de Amerikaanse regering ten prooi is gevallen aan een groeiende massahysterie die voortkomt uit een eindeloze reeks berichten over een naderende epidemie.
Onderzoek van de Britse psychiater Colin McEvedy heeft laat zien, dat een epidemie – gebaseerd op massahysterie – vrij gemakkelijk is te creëren. McEvedy werd zich voor het eerst van dit fenomeen gewaar toen hij in de jaren vijftig van de vorige eeuw werkzaam was in het Royal Free Hospital in Londen. In 1955 werden ineens tweehonderd verpleegsters om een onverklaarbare reden ziek. Na enige tijd verdwenen de symptomen. McEvedy vermoedt dat de verschijnselen het gevolg waren van de angst voor polio, dat in die tijd alom heerste. Verder onderzoek leerde hem dat dergelijke uitbraken vaker voorkwamen, bijvoorbeeld op meisjesscholen. Zo kon het gebeuren dat enkele meisjes met onduidelijke klachten in het ziekenhuis werden opgenomen waarna ineens de hele school ziek werd. McEvedy onderzocht een ‘epidemie’ die negen dagen duurde, maar waarbij de symptomen op de vierde en vijfde dag ineens sterk afnamen – die dagen vielen in het weekend. Ook hier werd geen ziekteverwekker ontdekt.
Ofwel: angst is zo ongeveer het slechtste wapen tegen ziekte. De dreiging van de vogelgriep verdient een adequaat antwoord dat begint met versterking van het immuunsysteem. What Doctors Don’t Tell You raadt een dagelijkse dosis vitamine A aan van 8000 tot 12.000 IU (international units) per dag, 200 tot 400 IU per dag vitamine E en 1000 mg vitamine C per dag. Ook zink is een sterk antiviraal middel. En het allerbeste middel is zonder twijfel Sambucol, gemaakt van vlierbessen. Het middel werd tien jaar geleden ontwikkeld door de Franse viroloog Dr. Madeleine Mumcuolglu en is in het laboratorium van het toonaangevende Britse Retroscreen Virology Ltd. Instituut, dat is verbonden aan de universiteit van Londen, voor 99 procent effectief gebleken bij het bestrijden van verschillende soorten griepvirussen, waaronder ook de vogelgriep. Sambucol, dat in zeventien landen gewoon bij drogist of apotheek is te verkrijgen, werd eerder al getest op andere virussen, waaronder Beijing, Hong Kong, Ann Arbor en Texas, steeds met dezelfde resultaten.
Tijdens een recente griepepidemie in Noorwegen werd het middel, dat wordt gemaakt door het in Israël gevestigde bedrijf Razei Bar Industries Ltd, nog dubbelblind getest tegen een placebo. De helft van de patiënten kreeg vier eetlepels Sambucol per dag. Na 24 tot 48 uur werd in 95 procent van de patiënten vooruitgang gezien en na 48 tot 72 uur was negentig procent van de groep die Sambucol had gekregen volledig hersteld. Dit in tegenstelling tot de placebogroep, waarbij in slechts acht procent van de gevallen na 24 uur verbetering optrad en na 48 tot 72 uur slechts 24 procent verbetering liet zien. Waarom horen we niets over dergelijke middelen van de gezondheidsautoriteiten?
Meer informatie:
www.sambucol.com
Bron:
http://www.ode.nl/article.php?aID=4300