Rovanna schreef:
Sinds ik barf heb ik geen man meer 8)
Ach gossie zeg... 'De liefde van de man gaat door de maag' zeggen ze dan...
Ik voer KVV sinds kort en Elmo zal t.z.t een lekkere vleesbot krijgen, kippevleugeltjes en ook een barfmaaltijd. Zelf hou ik van koken en vind het kluiven
van een spare rib ook lekker, dus waarom niet voor Elmo zo nu en dan een lekkere maaltijd samenstellen?
JC (niet mijn man maar wel een jonge man waarmee ik verplicht mijn huis deel a.k.a zoonlief) vindt soms vers vlees stinken, maar vindt het op zich niet erg. Mijn vader zit nu helemaal in the swing of things, hij koopt zelfs uit zichzelf hondenvlees verkondigd ook aan ieder die lang genoeg stilstaat dat zijn dochter vers vlees aan de honden voert 8) ik ben wel degene die altijd de honden hun voer geeft en de vlees in porties verdeelt, maar ik ben een "controlfreak" dus past het bij mij
Simon staat voor 100% achter barfen we geven nu nog Bibi met af en toe pens en een bot. We gaan wel steeds meer dingen uit proberen Fynn heeft nergens last van en eet alles maar Ijuba heeft wat meer last van haar maag als ze botten eet.
Simon koopt het wel maar het verwerken heeft hij soms wel eens wat moeite mee ik niet dus dan doe ik dat
We hebben afgelopen vrijdag een grotere vrieskast gekocht dus we kunnen op pad voor een voorraad aan te leggen.
Antonia schreef:
Hallo, ik ben Peter, de (v)echtgenoot van Tonny, op de list bekend als Antonia.
Ik heb geen maar dan ook absoluut geen "last" van het zogenaamde vers voeren van allerlei "vreemde" zaken in het kader van BARF,
Sterker nog, ik vind het zelfs leuk, om de doodsimpele reden dat ik sinds onze makkers met vers gevoerd worden alleen maar positieve dingen zie.
Zoals een hond die met enorm veel plezier zijn eten staat te verorberen en niet zoals voor die tijd met enige tegenzin zijn bak leegslobbert omdat hij nu eenmaal honger heeft.
De honden duidelijk voldaan zijn na het eten en dan heerlijk liggen uit te buiken.
Het gebit van de honden nu veel mooier en vooral schoner is.
Sinds kort hebben we een pup (een ierse wolfshond, dus een groot en zeer snel groeiend ras) en ik heb bij deze pup, in tegenstelling tot vorige pups, nog geen groeipijntjes gezien.
Ook ben je nu zelf veel actiever met en bij het eten betrokken, niet meer simpel een paar brokken in de bak en that's it.
En als laatste zeer grote voordeel, ik ben een verwoed zeevisser en heb nu dus een zeer goede reden om eens een dagje naar zee te trekken om te vissen.
Maar het voornaamste vind ik dat ik mijn makkers (honden) zie genieten en dus geniet ik ook.
O, maar hij is ook beslist voor vers, maar ik heb het over BARF. Uitpuilende ogen van zalmkoppen, penslappen. Oke, misschien ben jij vis gewend, maar ik moest wel even slikken hoor. (ben een muts hierin).
Maar de garage opgeruimd zodat ze in ieder geval hier kunnen eten.
mijn hubbie zag hoe onze eerste hond opknapte, en van een luie bankligger in een dartel hertje veranderde (en dat voor een basset )
Hij is helemaal into-barf, draait zijn hand nergens voor om, zet gewoon het mes in de pens.
wie zijn wij, om onze huisdieren het genot van eten te ontnemen???
Ze [zoon en man] gaan hier over hun nek als ik met het vlees voor de honden en katten bezig ben. Als ik ze snel de kamer/keuken uit wil hebben moet ik karkassen gaan malen. Ik koop dus in, maal, weeg en voer. Voor als ik eens ziek mocht zijn liggen er noodpakketjes in de vriezer die hoeven ze dan alleen maar met afgewend hoofd in de voerbak te kieperen
mn vriend wil nog wel eens kvv geven,
van botten is hij niet gedient..
van mn vader moet ik maar weer gewoon brokken voeren
mn moeder vind t wel grappig en denkt ook wel mee..
maar echt voor zijn ze niet...gelukkig maar dat ik eigewijs ben
Guus voert met alle liefde KVV. Maar echt barfen, nee...dat laat hij aan mij over. Hij heeft niet zo de neiging om te hakken, te snijden, te pureren en te spetteren. Als ik het keurig in porties klaar zou zetten zou hij het wel geven, althans, de 'nette' dingen als vleugels, riblappen of een lamsribje. Kuikens, koppen, herkenbare beesten en bloederig orgaanvlees is mijn toko.
Eddie gaat, als hij thuis is, overal mee heen inkopen doen. Helpt met porties maken en zou het ook voeren als ik er niet ben. Maar eigenlijk krijgt hij daar nooit de gelegenheid voor, ik vind het zelf veel te leuk.
Als ik straks naar het ziekenhuis moet, mag hij het doen. Zal hem van tevoren wel het een en ander klaar zetten, maar hij heeft er geen moeite mee.
We zijn hier nog maar net begonnen met barf, maar mijn man neemt het hele roer over En gelukkig maar, want dat snijden is niks voor mij. Hij daarentegen vindt het geen enkel probleem, kan ie eindelijk zijn mooie survivalmessen gebruiken, en dus sleept hij alles naar boven, verdeelt de boel en sleept het ook weer naar benee (naar de vriezer). Mijn lieve schat
Thei heeft ook nergens moeite mee, of het nou penslappen zijn, strotten of kuikens of kvv. Ik moet het alleen klaar leggen als ik zelf niet kan voeren omdat ik bijv. weg ben, want hij heeft niet zo'n gevoel voor hoeveelheden. Maar wie daarop let is een kniesoor Hij heeft zelfs een extra vriezer voor het hondenvoer bij hem in de garage gezet!
a.k.a zoonlief) vindt soms vers vlees stinken, maar vindt het op zich niet erg. Mijn vader zit nu helemaal in the swing of things, hij koopt zelfs uit zichzelf hondenvlees 
