Een dezer dagen gaat manlief overleggen met de DA die Ziggy geopereerd heeft. Hij heeft wat rondgezocht (in de humane hoek) en er is een hechttechniek waarbij de wondrand tegen elkaar aan gehecht wordt, maar de spanning een halve cm/ cm verder op de gezonde huid komt. Een soort spinnenwebprincipe. Humaan wordt het veelvuldig toegepast, bij wonden waarbij de wondrand belabberd is. Manlief heeft het zelf meerdere malen toegepast bij mensen. Hij wil het wel zelf doen, hij is het gepruts aan zijn kat zat
De poot zal wel verbonden en ingetaped moeten worden gedurende minstens een week of anderhalf.
De vraag is nu of er genoeg ruimte om de wond is (waarschijnlijk is dat dus de beperkende factor...) en de huid op een halve cm afstand van de wond sterk genoeg is....en of je zo geen zenuwen beschadigd.
De incisie zal niet in de lengte van de kat kunnen, daar zit de wond te ongelukkig voor, dus we zijn nu aan het bekijken of het dwars zal kunnen. Dus van haar borstbeetje richting haar poot en een stukje over haar poot heen.
We moeten het heel goed overdenken, overleggen en heel reeel bedenken of het mogelijk is. Misschien wordt de wond de komende tijd ietsjes kleiner wat de kans op succes van deze operatie zal vergroten en dat we nog een paar weken zullen wachten.
Nou ja, als het mogelijk is moeten we een DA vinden die bereid is de narcose te doen en het goed vindt dat manlief opereert. Hij wil niet dat iemand anders het doet. Genoeg geprutst aan het beestje.
Rondom de wond keek je gewoon tussen haar huid en rompje in zeg maar...Echt maagomkerend vreselijk...pfffff. Nu is de wond evengroot als 10 dagen terug, maar hij is weer wat oppervlakkiger. Haar huid zit weer vast aan de spierlaag eronder en de wond is ietsjes minder diep geworden. Maar..helaas nog steeds errug groot...Eigenlijk soort van terug bij af groot.... 
Ik kan er echt geen vat op krijgen waarom hij het ene moment slinkt en eventjes later weer uitscheurt...
