Even nog een korte introduktie; Ik ben Mieuw, sinds 5 minuten lid, en ik stort me gelijk in het 'feestgedruis' van een van de meest beladen onderwerpen van tegenwoordig. Zal vast wel niet slim zijn, maar goed, ik leef ook niet met het idee dat ik dat ben
Als kattenfokster worden al mijn kittens gecastreerd alvorens ze op 13-14 weken leeftijd naar hun nieuwe baasjes gaan. Met andere woorden, ik sta hier dus volledig achter.
Inderdaad word dit in Amerika, maar ook Australie, al langere tijd gedaan. Al zeker een jaartje of 20-25. Men heeft dus ondertussen genoeg tijd gehad om katten vanaf hun geboorte tot aan hun dood te volgen en te onderzoeken op eventuele gevolgen van vroegcastratie. Tot op heden is er niets uit gekomen waaruit men zou moeten afleiden dat het beter is om niet vroeg te castreren.
- Kittens herstellen sneller en makkelijker van de operatie, een volwassen kat kan er flink ziek van zijn zowel de narcose, als de (na)pijn.
- Daarnaast hebben kittens minder last van bloedingen, om de simpele reden dat hun adertjes kleiner zijn.
- Ze zullen nooit weten wat ze missen, en daardoor ook niet zo gestressed en/of gefrustreerd raken.
- Lichamelijke problemen zijn er ook niet. Het is achterhaalt dat bij katertjes hun plasbuis zich niet of minder zou ontwikkelen.
- De groeischijven sluiten zich over het algemeen rond het zelfde tijdstip (soms iets later) als bij niet gecastreerde dieren.
Eerlijkheidshalve is het enige waar ik zelf om in de stress zit, de narcose die de kittens krijgen. Maar als je een goeie DA hebt, die de kittens op basis van hun lichaamsgewicht een goeie narcose geeft, is er ook niets aan de hand. Mijn voorkeur gaat uit naar narcose d.m.v. een 'gasmaskertje' ipv. een injectie. Het is wat minder 'agressief' maar helaas wat minder goed te doseren.
De voornaamste reden voor dierenartsen om het niet te willen doen is het 'ach-gosh-wat-zielig-gevoel' en uit praktische overwegingen omdat ze meer moeten priegelen.
Een enkele keer wil het bij jonge katertjes niet lukken (een goeie DA begint er dan nieteens aan) omdat de balletjes nog niet helemaal ingedaalt zijn. Enkele weekjes wachten is dan het beste.
Het valt me op dat er nogal veel 'persoonlijke' meningen worden gegeven (jaja, ik doe er zelf ook aan mee...), en niet het advies om zelf op internet naar onderzoeksresultaten te zoeken. Ik zal bijgaande even wat linkjes plaatsen, zodat iedereen het zelf kan lezen.
- http://www.catvet.homestead.com/EarlyAlter.html
- http://www.ncbr.org/info/early_alter.htm
- http://www.xs4all.nl/~rsl/vroegcastratie.htm
Ook moet me nog even van het hart dat niet elke kater wél kan dekken en niet hoeft te sproeien. Ik als fokster ben dolgelukkig dat ik een kater heb die wel kan dekken maar niet sproeit. Met andere woorden, sproeien is dus niet altijd een indicatie. Katers kunnen al lange tijd onder invloed staan van hun hormonen zonder dat je dat als baasje merkt. Daarnaast heb je ook katers die wel sproeien maar alleen in de kattenbak, alleen buiten of alleen als er een krols poesje in de buurt is.
Ook van poesjes hoef je niet altijd in de gaten te hebben dat ze al vruchtbaar zijn. Katers ruiken vaak al een paar dagen voordat het poesje krols word, dat ze krols gaat worden en zijn er dus als de kippen bij. Ook heb je poesjes die last hebben van zgn. 'stille krolsheid'. Daar merk je dus helemaal niets aan. Een poesje te lang of te vaak de (prik)pil geven is slecht voor haar. Ze kan er ernstige mamatumoren en/of baarmoeder ontsteking van krijgen.
Abortus bij katten bestaat niet. Als je een zwangerschap wilt afbreken moet het poesje dus gecastreerd worden. Dit is voor het poesje een vervelende ervaring omdat ze dan flink onder invloed staat van zwangerschapshormonen.
Dit voor zover de praktische kant van vroegcastratie. Ik heb bewust mijn eigen beweegredenen weg gelaten (in belang van de lengte van het verhaal) maar als mensen dat ook weten willen, geef ff een gil, dan licht ik het toe.
Groeten,
Mieuw




