Ik vind onder 'medisch noodzakelijk' ook vallen dat een hond weken achter elkaar zich naar en akelig en depri en ziekjes voelt, en dat twee keer per jaar. Kijk, als je een hond hebt die een weekje uit haar doen is en daarmee is de kous af is het echt wat anders dan een hond die wekenlang superloops is, kerels achterna wil, fysiek uit haar doen, en dan nog eens weken erachteraan hevig schijnzwanger met alle narigheid van dien. Dat is zo enorm ontwrichtend voor het welbevinden van een hond, ik vind dat dat ook onder 'noodzakelijk' valt.
Loops en niet gedekt en niet zwanger is ook, sec gezien, een onnatuurlijke situatie, je grijpt daarmee al sterk in in de 'normale' gang van zaken. Ze is fysiek en mentaal helemaal voorbereid op een nestje krijgen en wij grijpen daarin in, verhinderen dat, en gooien daarmee de hele boel in de war. Dan vind ik het niet gek als je niet wilt fokken om dan het loops worden ook te voorkomen. Ik heb dat met Tara ook gedaan, geen spijt van gehad, het leven is voor haar zo veel plezieriger dan 2x per jaar een speelbal van hormonen en onvervulde verlangens te zijn.Ook voor mijn vorige teef was loops en schijnzwanger een gigantisch belastend proces, ook van die castratie heb ik geen spijt gehad. Ze werden allebei veel evenwichtiger en naar mijn interpretatie ook gelukkiger.
. Maar haar karakter wil ik eigenlijk graag zo houden zoals het nu is. En als je castreert, is er toch een kans dat ook dat veranderd. Sommige teven worden stabieler, omdat ze geen last meer hebben van hormone-swings, maar ik heb ook wel gelezen dat teven pittiger worden, kattiger worden, vooral tegen andere teven en pups. Nou, dAt zou ik dus echt heel jammer vinden, want nu is ze gewoon Miss Perfect.
