Inderdaad, ik geef ook geen fokverboden. Ik heb ook maar één keer een katje gefokt waarvan duidelijk was dat het vanwege een foutje niet geschikt voor de fok was. Uitgerekend haar mensen wilden toen een nestje. We zijn een avondje komen praten, hebben ze geholpen met een vinden van een geschikt fokpoesje en alles is goed gekomen.Lizzy schreef:![]()
![]()
Groot gelijk heb je!
Maar begrijp ik goed dat jij je kittens dus ongecastreerd naar de nieuwe eigenaar laat gaan?
Wel krijgen de mensen een hele lijst met afspraken die ze moeten ondertekenen als een soort intentieverklaring. Geen echt contract dus. het gaat over de best mogelijke verzorging (voeding! :-) én wanneer ze willen fokken om dit serieus aan te pakken en ervoor te zorgen dat het dan een bijdrage voor het ras kan worden. Er is een kattenoverschot, dus de wereld zit niet te wachten op nog meer van hetzelfde.
Raskittencastratie en fokbeperkingen zijn helaas vaak een verkapte manier van prijsopdrijving, lijnenbescherming, bescherming van de eigen investeringen.
Ik heb drie nare ervaringen met mensen opgedaan maar altijd waren dat mensen die het dier juist bewust als a.s. fokdiertje hadden gekocht, dus kittencastratie had dit niet kunnen voorkomen. Twee ervan hebben we via via kunnen terugkopen (de derde cattery was in het buitenland en die is ontruimd door de dierenbescherming; zij bleken verzamelaars) en hebben daarna weer een goed leven gekregen. Je hebt nu eenmaal mensen met dollartekens in de ogen of psychische problemen en die tref je ook tussen de mensen die fokken leuk vinden.
Maar van alles leer je! De dag dat ik mensen niet meer durf te vertrouwen, stop ik met fokken.





