Moderator: Lizzy
Ja precies, als je het gewoon goed in de gaten houdt dan kun je altijd nog ingrijpen.Erna schreef: Overigens zou die 12% voor mij geen enkele reden zijn om vroeg te castreren. Van die 12% is een groot gedeelte waarbij het op tijd ontdekt wordt en overleeft.
Ow.*Dorothea* schreef: In Nederland is 5 jaar een coupeerverbod, maar niet in andere landen. De meeste van deze studies komen uit de VS.
uh die redenatie kan ik geheel niet volgen ??? ???oebaya schreef: Over mamma-tumoren: koolhydraten werken op de insuline, insuline werkt op oestrogeen en oestrogeen werkt op mamma-tumoren.
Afhankelijk van wanneer ze gecastreerd zijn benadert dat de nul wel.conleeuw schreef: 12 % intacte teven krijgen kwaadaardige melkklierkanker....... maar wat van gecastreerde teven, is daar de kans op melkklierkanker NUL??
Ja, maar hoe groot is die kans dan? In geval van de reu kun je bv zeggen hij heeft 10 keer zo´n grote kans op prostaatkanker, maar dan wil dat zeggen dat het bij 1 op de 1000 voorkomt in plaats van 1 op de 10000. Dus netto gezien loop je niet zo´n groot risico op prostaatkanker door castratie.Hitam schreef: Afhankelijk van wanneer ze gecastreerd zijn benadert dat de nul wel.
Er is echter wel een grotere kans op bottumoren, volgens mij.
Dank je wel voor het navragen Dorothea! Super. Wel jammer, dat het voor de teef geen optie is....*Dorothea* schreef: Ik heb vandaag nog even wat vragen gesteld over het GnRH implantaat. Bij de teef is het geen optie. Een nieuw implantaat induceert bijna altijd een loopsheid. Het enige voordeel zou zijn dat de daaropvolgende loopsheid wordt onderdukt. Maar na een jaar is het implantaat uitgewerkt en moet er weer een nieuwe in die weer een loopsheid opwekt. Verder blijkt uit studies dat teven na zo´n implantaat een verlengd interval hebben tussen de loopsheden en dat ze moeilijker drachtig worden.
Maar voor de reu zijn er zeker toepassingen. Het implantaat zal binnenkort in Nederland op de markt komen, wanneer precies weet ik niet, maar in Utrecht is het in ieder geval mogelijk om het nu al te krijgen.
Ik kan hier alleen maar mijn eigen ervaring neerzetten: chemische castratie leide tot zware depressies, echt vreselijk. De castratie zorgde in eerste instantie voor nog meer onzekerheid, angst kan ik het niet noemen, wel onzekerheid (heb een onderdanige reu). Nu ruim twee jaar na de castratie is hij stabiel en niet meer onzeker, hij heeft zijn evenwicht gevonden. Er is geen enkele reu die hem probeert te dekken, jonge reuen hebben ontzag voor hem omdat hij ouder is (en bij jonge reuen niet onzeker is, in tegenstelling tot leeftijdsgenoten) en zich dan ook zo gedraagd van niet met mij sollen, maar als je je gedraagt wil ik wel met je spelen. Gedraag je je niet dan geef ik je op je kop. P.s. castratie was voor mij geen keuze, de prostaatontsteking was chronisch en niet op te lossen zonder castratie, na twee keer cateriseren omdat hij niet kon plassen en drie ab kuren en twee chemische castraties was voor mij de maat vol.oebaya schreef: Over dat implantaat: als je hond angstig is en je haalt zijn testosteron weg, dan wordt hij nog angstiger. Of je dat nu met castratie doet of met een implantaat. Nu is een implantaat omkeerbaar, maar je zit wel een jaar lang met een veel angstiger hond.
Ik ben ook zeer geintresseerd, vooral in het hoe en wat bij teefjes!Lizzy schreef: Ik vind het super dat je niet alles klakkeloos aanneemt! Terecht ook. Heel vaak blijkt natuurlijk pas achteraf dat iets toch niet helemaal onschuldig is....
Als je zou willen vragen, hoe het zit met de teefjes, dan zou ik je heeeel dankbaar zijn!
Ik was dus nog niet helemaal klaar met lezen! Jammer!Lizzy schreef: Dank je wel voor het navragen Dorothea! Super. Wel jammer, dat het voor de teef geen optie is....
