Ons meisje blijkt wederom erg sterk te zijn. Maarten dacht in eerste instantie idd aan een losgebroken kunstheup. Na foto's bleek dit wonderwel niet het geval te zijn. Wel bleek dat er rondom de kunstheup artrose was gevormd, dat wisten we natuurlijk wel maar je weet nooit hoe dit zich gaat ontwikkelen in de loop der jaren. Het bleek dat het in dit geval naar beneden in een punt was gegroeid. Soort laars van Italie. En een stuk van de artrose is afgebroken en ingescheurd. Dit valt te vergelijken met een botbreuk. Het positieve nieuws is dat er vooralsnog niet geopereerd hoeft te worden, het negatieve nieuws is dat dit zomaar nog een keer kan gebeuren. Dit moet net als een botbreuk helen met rust. Aangezien Terry al vrij oud is en de bespiering niet meer je van het is, anabole steroiden ingespoten. Want je wilt nu niet hebben dat het nog minder wordt. Met een dag of 3 zou ze pogingen moeten gaan ondernemen om er op te gaan staan en na een week zou dit zeker zo moeten zijn. Zodra ze ook maar iets van tekenen vertoont dat ze er weer iets op kan staan, moeten we met haar gaan lopen en het zo weer uitbouwen. Dit zou uiteindelijk zo goed en zo kwaad en zo ver als het gaat goed moeten komen. De dosis pijnstilling voorlopig wel even dubbel. Waar ik wel behoorlijk van schrok was haar rechterheup, na het zetten van de kunstheup (links) ruim 6 jaar geleden zijn er eigenlijk geen foto's meer gemaakt. Nou een heupgewricht kan je het niet meer noemen, 1 grote klomp artrose. Toch loopt ze normaliter toch nog dagelijk een uurtje mee in het bos. Maarja nu krijgt die poot wel een aardige opdonder. Nu maar hopen dat die poot en Terry het aan kunnen.
Mocht het met 2 weken toch niet beter gaan dan wil/moet hij wel binnenin gaan kijken. In dat geval zal er een nieuwe kop geplaatst moeten worden. Alles is namenlijk iets verschoven en sluit niet meer zo heel goed aan, maar daar gaan we vooralsnog niet vanuit.
Ik ben zelf nu helemaal verrot. Jullie allemaal bedankt voor het medeleven, jullie zijn schatten
