Barfplaats.nl

Lizzy schreef:

Heel genant. En stom. En erg voor de paardeneigenaar. Maar ook een beetje dom van de paardeneigenaar. Eén snelle blik werpen op goegel en je weet dat een paard geen galblaas heeft? En met een beetje interesse in het dier dat je gekocht hebt: had je dat al kunnen weten, maar OK, dan weet je dat niet en dan kom je toch thuis en dan goegel je even? Toch helemaal wanneer je daar al een paar honderd euro naar toe hebt gebracht? Misschien dat mensen sowieso wat minder goedgelovig en meer kritisch moeten worden. Als het om de alternatieve hoek gaat. En als het om de reguliere hoek gaat idem.

Waarom zou je het gaan googlen als een "expert" je vertelt dat het zo is? Ik bedoel, je merkt er toch normaal gesproken niks van of het ding er zit of niet? ((( ik vraag me weleens af of alle mensen wel weten dat ze er zelf een hebben. Ik sprak een fysio die als geintje een keer zei dat als je rechter neusgat dicht hield en door linker ademde, je dan ook alleen je linker long gebruikte. Nou, mensen geloofden dat hoor... )))

Tja, het verbaasd me niet echt, al denk ik dat er ook wel goeie tussen zitten hoor. Mijn ervaring met een alternatieve huisarts (voor mensen dus) die dus ook gewoon arts was hé was zo van de pot gerukt dat ik hier helemaal niet van schrik.

De vrouw stelde diagnoses door op een arm te tikken (energetisch doormeten) en stelde zo een zwaar zink tekort vast. Ik vroeg of het mee te nemen in het bloedonderzoek en dat heeft ze wel gedaan, maar ze adviseerde al met een hoge dosis te starten, want ik had zeker weten een zwaar tekort. Verder moest ik nog iets nemen van alternatieve meds.

Enkele weken later waren alle uitslagen binnen en moest ik terug gaan, resultaat:
-zink (voor de door haar voorgeschreven hoge dosis) aan de bovengrens van de normaalwaarden, gelukkig had ik het ook niet genomen omdat ik het gevaarlijk vind zonder bloedonderzoek.
- het was mij opgevallen dat ik als ik haar alternatieve meds niet nam mij veel minder misselijk voelde en de buikpijn ook veel minder was, verder geen verschil met wel of niet nemen. Bleek dat er lactose in zat en ik ben lactose intolerant, wat zij wist. Nadat ik haar daarover aansprak bleef ze op de koop toe maar zeggen dat ik het wel moest nemen, want het zou mij in balans brengen.

Nu geloof ik sowieso niet in energetisch doormeten en wist ik ook niet dat ze het zo aanpakte, maar ik zou van een arts dit hoe dan ook niet verwachten. Ik had gehoopt iemand te treffen die wat verder nadenkt en niet zomaar iets voorschrijft wat enkel symptomen aanpakt en het probleem niet op lost. Dat was dus helemaal niet het geval.

dubbel

Siberienne schreef:Waarom zou je het gaan googlen als een "expert" je vertelt dat het zo is? Ik bedoel, je merkt er toch normaal gesproken niks van of het ding er zit of niet? ((( ik vraag me weleens af of alle mensen wel weten dat ze er zelf een hebben. Ik sprak een fysio die als geintje een keer zei dat als je rechter neusgat dicht hield en door linker ademde, je dan ook alleen je linker long gebruikte. Nou, mensen geloofden dat hoor... )))

Nou, als je een beetje paardenliefhebber bent, dan neem ik aan dat je ook iets van de anatomie van je paard kent? Ik vind dat totaal niet vergelijkbaar met het voorbeeld van je neus/long. En kennelijk is het dus wel nodig, dat mensen kritischer worden. Niet alleen alternatief maar ook regulier. Dat blijkt. Toch? Ja, geloof je iedereen blind maar, ben je materiaal om genaaid te worden

Het is gewoon niet zo dat je zogenaamde of echte experts kunt geloven op hun mooie blauwe ogen. Kijk, deze mensen werden voor 90% genaaid door alternatieve lui. Maar die kerel was een dierenARTS he. En ook zo maf als een deur (bij hem geloof ik trouwens serieus dat hij zichzelf echt gelooft! Dat blijk wel uit dat shot waar die twee van het programma bij hem in de tuin staan te meten). En ik ben ook wel eens bij een huisARTS geweest waarbij ik dacht "Wacht even hoor? Meer garnalen eten en dan komt het allemaal wel goed??" (serieus he, ik moest zeevruchten gaan eten, die eiwitten zouden niet door mijn blaaswand lekken - ik had bloed in de urine zonder blaasontsteking). Ik ben ook bij Aharon geweest met mijn hond. Ook een dierenARTS. Ik ben bij specialisten en dierenartsen geweest dingen zijn gebeurd waar de honden geen brood van lusten. Ik heb zo voor een paar A-viertjes voer. Neem nou de bijna-fatale blunder die de kl**tzak hier in Zoetermeer heeft gemaakt met mijn Bisq. Longontsteking constateren, weigeren een thoraxfoto te maken en bij aandringen woedend worden . Alleen over deze vent kan ik een A-viertje volschrijven

Dus nee, alternatief of niet: je bent maar beter heel kritisch als het om je eigen gezondheid of die van je kinderen of dieren gaat

HildeR schreef:Ja ik heb het ook gezien en was al bang voor zo'n flut uitzending.

Als ik over zou gaan op alternatief dan is dat pas nadat een reguliere dierenarts m'n dier al binnenstebuiten heeft gekeerd

Ik hoop dat ze ook een keer een uitzending gaan maken over gedragstherapeuten.

Er loopt 1 gedragstherapeut in Nederland rond: zij heeft zelf geen hond. Hoopt ooit wel een hond te krijgen. Weet je hoe die GT is geworden? Door alle video's van Cesar Millan te hebben gezien. En dit staat (of stond) gewoon op haar website.

Maar ja, om toch even terug te komen op kritisch zijn en niet blind vertrouwen te hebben in "experts": als je dan met je probleemhond naar zo'n GT gaat, dan spoor je als eigenaar van zo'n hond toch ook niet helemaal.

Lizzy schreef:Nou, als je een beetje paardenliefhebber bent, dan neem ik aan dat je ook iets van de anatomie van je paard kent? Ik vind dat totaal niet vergelijkbaar met het voorbeeld van je neus/long. En kennelijk is het dus wel nodig, dat mensen kritischer worden. Niet alleen alternatief maar ook regulier. Dat blijkt. Toch? Ja, geloof je iedereen blind maar, ben je materiaal om genaaid te worden

Ben ik deels met je eens, maar je gaat als leek net naar een expert omdat jij het niet bent. Dat je iets vaag zoals bv een dierentolk met een korreltje zout neemt is één ding, maar ik vind het niet raar dat je iemand die opgeleid is zoals een arts (alternatief praktiserend of regulier) vertrouwt. De ene mens heeft ook meer vermogen tot kritisch denken dan de andere, meer voeling met internet (waar ook heel veel foute info op staat),...

frodo quin schreef:Ben ik deels met je eens, maar je gaat als leek net naar een expert omdat jij het niet bent. Dat je iets vaag zoals bv een dierentolk met een korreltje zout neemt is één ding, maar ik vind het niet raar dat je iemand die opgeleid is zoals een arts (alternatief praktiserend of regulier) vertrouwt. De ene mens heeft ook meer vermogen tot kritisch denken dan de andere, meer voeling met internet (waar ook heel veel foute info op staat),...

Je verwoord heel mooi wat ik ook bedoelde te zeggen.

En ja, in ieder beroep zitten helaas ook 'koekebakkers' zoals wij dat thuis noemen.

Overigens, een paard heeft geen galblaas maar wel een galgang en maakt ook gewoon gal aan, dus een probleem met de galwegen kan een paard wel hebben.

Als je in acupunctuur en meridianen gelooft of in ayurvedische geneeskunde heeft een paard wel een meridiaan die de galblaasmeridiaan heet http://www.optimahorse.com/overzicht-ve ... j-paarden/

Ik vind het hele concept van Chinese geneeskunde en de ayurveda moeilijk te begrijpen, omdat het over energie gaat en niet altijd over de fysieke structuren. Ik echt deze twee niet zomaar aan de kant als onzin omdat er denk ik toch een hoop 'oude kennis' in zit. Blijft lastig ... juist dan om kaf van koren te onderscheiden.

Ik wil ook niet ontkennen dat het heel lastig is. Dat is het ook. En dat zou zo niet moeten zijn. Maar de waarheid is dat het lastig is en er een hoop zolen rondlopen. Daar kan niemand je tegen beschermen en daarom denk ik dat mensen moeten leren kritisch te worden. Vragen te durven stellen aan behandelaars.

Er schieten me n.a.v. deze discussie veel nare ervaringen te binnen.
Ik ben eens n.a.v. héél goede ervaringen van een vriendin bij fysio Hoogma in Nijmegen geweest. Ik had vooraf met hem gebeld, dat kwam prettig over en niks dan goeds gehoord over hem. Dus maakte ik de keuze hem te vertrouwen.
Mijn hond werd vóór de behandeling behandeld met TENS. Hij legde hier ook bij navraag niet mer over uit dan dat het pijnstillend was en daarom voorafgaand aan de behandeling werd toegediend. En idd stonden er verschillende patiënten te wachten met zo'n apparaat aan. Ik had er nog nooit van gehoord, dus nam aan dat het oké was. Wat me dwars zat was dat mijn hond enorm ging spartelen en dat absoluut niks voor haar is, maar Viktor op gen moment de tijd nam om haar of de TENS te controleren, wél om even te zitten bij de eigenaren en grapjes te maken.
Later heb ik begrepen van en heel goede mensen-fysio die in samenwerking met en ziekenhuis gebruik maakt van TENS dat het onmogelijk is om TENS in te zetten bij een hond! Dit is dus kennelijk zo'n variant op "U vraagt, wij draaien". Interessantdoenerij, pootuitdraaierij..
Vóór je TENS kunt inzetten moet je een proefbehandeling doorlopen. Je scoort vooraf de pijnklachten op formulieren. Daarna neem je een TENS apparaat mee naar huis en stelt zélf de stroom af op basis van effect. De dosering is zeer individueel en moet je dus echt zelf voelen. Tijdens dat proefgebruik houdt je opnieuw de pijnklachten bij op formulieren. Daarna bekijkt de fysio aan de hand van alle formulieren en je verhaal of het gebruik zinvol voor die patiënt is. Zo ja, wat de beste instelling is en waar de electroden bevestigd moeten worden.
En dan nu hoe TENS bij mijn maatje ging: electroden bevestigd op het pijnlijke gebied (geen direct contact met de huid, want over de vacht..) apparaat werd ingeschakeld, patiënt en eigenaar werden verlaten en 0,0 controle gedurende alle tijd dat het apparaat aan stond, ondanks dat de hond al die tijd op de tafel staat te spartelen in de ruimte waar ook de fysio rond loopt. Daarna werd ze met hoge intensiteit chiropractisch behandeld, waar ze behoorlijk beroerd van geweest is.

En daar is óók wat mis gegaan, maar ik wist niet eens dat het chiropractie heette wat hij ging doen, ik was naar de fysio gegaan waar de hond van mijn vriendin zo goed geholpen werd. Ik had bovendien 0,0 kennis van chiropractie, dus wist helemaal niet onder welke voorwaarden dit ingezet kon worden. Inmiddels ben ik wijzer, omdat ik toevallig in contact kwam met eerder genoemde uitmuntende mensen-fysio.
Hij legde uit dat hij bij het bepalen van of je als manueel therapeut er goed aan doet te manipuleren, niet alleen de klacht, maar ook de persoon van de patient moet beoordelen en diens bewegelijkheid.
Ten eerste is het voorwaarde dat de patiënt mee werkt (lees: zich niet schrap zet, de manipulatie volkomen ontspannen zal ondergaan). Iemand die gespannen is (tgv pijn of voor de behandeling) mag je NOOIT manipuleren.
Vertaal dit eens naar de omstandigheden bij Aharon, die je out of the blue - met haar handen al op je hond - toe bijt je hond stevig moest te houden omdat ze even wat gaat recht zetten. Het is niet ondenkbaar dat dat snauwen van Aharon en het aansluitende geschrokken graaien naar de halsband je hond gespannen maakt..
Zéker is dat mijn maatje veel last had van de TENS (heeft een half uur op tafel staan wroeten om weg te komen, niets voor haar! én dat mág absoluut niet veroorzaakt worden door TENS!) en aansluitend naar de behandeltafel gedragen werd (hoe ontspannen is dat..) om daar veel druk uitgeoefend te krijgen op de zo pijnlijke plek in het kader 'chiropractie'. Dit was dus ab-so-luut een omstandigheid waarin NIET gemanipuleerd had mogen worden en wat iedere manueel therapeut behoort te weten!!
En dan is er dus nog de factor 'bewegelijkheid': Wie weinig bewegelijk is kan baat hebben bij manipulatie, wie juist zeer bewegelijk is mag nóóit zo behandeld worden, ook niet als ze mee werkt. Wie zeer bewegelijk is gaat er namelijk van vast zitten!!!!! Voila.. en dát gebeurde. Mijn 'paling' was hartstikke stijf geworden. Jemig wat een PRUTSwerk!

Weet je Lizzy, ik snap je helemaal dat je alles zelf moet na zoeken, dat je stomweg niet kunt vertrouwen op de deskundigheid van deskundigen, maar los van wat frodo quin al zei, is het niet altijd mógelijk. Als je 6 wkn op de wachtlijst gestaan hebt, gematst bent dat je dan 'al' mag komen en na het onderzoek hoort welke behandeling (aansluitend) wordt ingezet, dan kún je niet eerst uitzoeken of dat allemaal wel verstandig is.
En zo gaat dat natuurlijk vaker: je gaat ergens met zorgen heen en moet dan rap beslissen over het al dan niet toe laten van de behandeling.

O wat erg parelridder van die TENS, ik heb er zelf 2 en ik weet hoe het voeld als die stikkers niet goed op je huid aansluiten

Je hond is gewoon onder stoom gezet want het doet echt pokke zeer als er afstand tussen die stikker en de huid zit

Sluit die goed aan is het heerlijk, laat die ook naar een klein beetje los is het alsof je door naalden word gestoken

Oh, het zal ook best wel eens moeilijk of onmogelijk zijn. Maar in het voorbeeld gaat het over iemand die 1200 euro heeft uitgegeven om een gedragsprobleem op te lossen . En dan nog lijkt het voor veel mensen echt heel moeilijk te zijn om tijdens een behandeling vragen te stellen. Hoe vaak gebeurd het niet dat een hondenbaas verteld "ja, hij heeft een prik gehad van de dierenarts" en als je dan vraagt "wat zat er in die spuit?" weten mensen het niet. Anno 2017.

Ik wil helemaal geen mensen die in een patiënten-situatie zitten (zelf of kind of huisdier) afschilderen als een stel idioten! Maar waar het mij om gaat is dat dit programma weer eens aan heeft getoond dat je voorzichtig moet zijn met wie je blind vertrouwt..... En om jezelf en alles wat je lief is te beschermen denk ik dat "kritisch zijn" de enige oplossing biedt.

Vaak lopen de kosten ook ongemerkt hoog op. Een consultje, een pilletje, een poedertje, een controle... Ik denk dat ook daar een probleem zit. Moet je ineens 1200 euro overmaken ga je daar nog eens over denken, maar betaal je iedere maand een stukje dan zie je pas later wat de schade is.

En mensen willen ook zo graag. Ze willen dat het helpt, ze willen zien dat hun dier (of kind) beter in hun vel zit.
Ik vind het echt een hele moeilijke.

Ik zit nu met Tessa. Regulier is die uitbehandeld. Zo simpel is het. Ze heeft Lyme, dat is aangetoond in het bloed.
En nu komt het volgende probleem: de reguliere da zegt: ze ziet er goed uit hé! Jammer dat het zo'n watje is en ze overal zo hysterisch om doet. En geloof me: ze dóet hysterisch. Echt. Om alles. Maar het is geen watje, ze is ziek. De reguliere da ziet een glanzende merrie van 9 in de wei zonder kreupelheden. Jaaaa, wel een watje, een zenuwpees. Maar geen reden om te euthaniseren.
Ik zie die reden eerlijk gezegd wel degelijk. Ze heeft paniekaanvallen, is vaak onhandelbaar, is zichtbaar ongelukkig wanneer ze vier uur lang een zenuwtic heeft. Ze valt soms om, etc etc.

En nu? De enige optie is alternatief. Dan hebben we het over een totaaaaal andere aanpak waarin ik zelf niet geloof. Van energetisch uitmeten, tot flesjes druppels met trillingen (?) en weet ik wat nog meer. Ze zien daar wél een ongelukkig paard en ze weten daar zéker dat ze haar kunnen genezen, maar hey, ze heeft Lyme. Lyme kan je met homeopathie niet genezen. Maar ja... Hoeveel opties heb ik nog? Misschien verbeterd ze wel en wordt ze weer een blij paard. Misschien geef ook ik 1200 euro uit aan flesjes bronwater, ik zou het niet weten. Ik twijfel nu al maanden en ik weet gewoon niet wat ik moet doen

Ik weet ondertussen wel dat het gewoon verdomd ingewikkeld kan zijn en dat wanneer de emoties maar hoog genoeg oplopen je echt beïnvloedbaar bent. Ik vind de schuld van een behandeling aan de galblaas bij een paard dan ook liggen bij de behandelaar die echt wel weet dat hij bullshit staat te verkopen maar gewoon zijn bankrekening wil spekken. Die eigenaar is wanhopig en die wil gewoon iets dóen.

Ik vind dat wel een mooi voorbeeld Marloes: 'de bloedtest geeft aan dat mijn paard Lyme heeft'. Maar dat kan niet: een bloedtest geeft aan dat je paard antistoffen heeft tegen de Lyme bacterie. Niet meer en niet minder. Een bloedtest kan niet aangeven of er sprake is van een actieve infectie of niet, en dat is geen onwil of onkunde van artsen, dat is een beperking in de testen die er zijn. Maar heel veel mensen willen of kunnen dat niet geloven.
Lyme is een lastig ziektebeeld waar nog lang niet alles over bekend is. Maar het wordt vaak ook te simpel gebruikt als 'de' verklaring voor alle klachten....

Los van de Lyme en de dieren;
En nog iets menselijks: mensen willen een diagnose, een verklaring en iemand anders die het voor hen oplost. Dat is ook een deel van het probleem. Als de boodschap is 'ja u heeft klachten en u zult zelf heel hard aan het werk moeten om daar wat aan te doen' gaan veel mensen ook liever naar de dokter die er een spuit in zet of een pil in douwt 'want die doet tenminste wat.... '

Siberienne schreef:Ik vind dat wel een mooi voorbeeld Marloes: 'de bloedtest geeft aan dat mijn paard Lyme heeft'. Maar dat kan niet: een bloedtest geeft aan dat je paard antistoffen heeft tegen de Lyme bacterie. Niet meer en niet minder. Een bloedtest kan niet aangeven of er sprake is van een actieve infectie of niet, en dat is geen onwil of onkunde van artsen, dat is een beperking in de testen die er zijn. Maar heel veel mensen willen of kunnen dat niet geloven.
Lyme is een lastig ziektebeeld waar nog lang niet alles over bekend is. Maar het wordt vaak ook te simpel gebruikt als 'de' verklaring voor alle klachten....

Los van de Lyme en de dieren;
En nog iets menselijks: mensen willen een diagnose, een verklaring en iemand anders die het voor hen oplost. Dat is ook een deel van het probleem. Als de boodschap is 'ja u heeft klachten en u zult zelf heel hard aan het werk moeten om daar wat aan te doen' gaan veel mensen ook liever naar de dokter die er een spuit in zet of een pil in douwt 'want die doet tenminste wat.... '

Nouja, mijn paard is regulier getest en samen met haar klachten komen we dan toch echt op Lyme.
Je hebt ook mensen die zeggen van een foto af te kunnen lezen of een paard Lyme heeft of niet. Daar geloof ik niet in.