Barfplaats.nl

En na Noa haar overlijden , in het bos . 100 keer achterom kijken of opoe niet een verkeert bospad inliep . dat heeft een tijd geduurd voordat dat eruit gesleten was

hannabelgje schreef:Hier ook veel stress na het overlijden van Frank. Of het kwam door mijn verdriet of dat ze hem echt miste weet ik niet. Ik heb haar ondersteund met homeopatische middelen en dat werkte goed.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Zoals welke middelen?

Chendo's riem ligt ook bij de kapstok, zijn medicijnen staan nog op het gasfornuis en zijn bak nog op de grond. Ik ben daar nog lang niet klaar voor om dat weg te doen.

Ik gaf toen rustcompositum. Dat werkte goed. Bachbloesems kunnen ook helpen.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Van Puur of van de groene os?

Als Bono nooit wat met Chendo gehad heeft en Chendo alleen maar heel lelijk tegen hem deed, dan geloof ik niet zo dat het rouwen is. Van Balou kan ik er wel inkomen, maar dan nog denk ik eerder dat ze reageren op alle stress en verdriet van jullie. De laatste dagen waren zo heftig, zo veel twijfel, al je aandacht naar Chendo. En nu opeens voor jullie die leegte. Bono is eigenlijk pas net bij jullie en zo jong. Dan is het niet zo gek als ie erg op al deze dingen reageert.

Ik zou rustig een paar dagen afwachten. Misschien iets milds rustgevends inzetten, maar vooral gewoon ontspannen, leuke dingen met ze doen, je ritme weer vinden. Het is nou eenmaal een rottijd, en dat heeft even tijd nodig. Sterkte

Vroeger had ik 2 honden,maar geen last van veranderend gedrag toen de ene alleen overbleef.Ik kreeg het idee dat Cairo het wel lekker vond om alleen te zijn,normaal moest hij aandacht delen en nu had hij de alleenaandacht.
Toen we Dorian erbij kregen overleed Cairo en goed jaar later,maar ook aan Dorian geen ander gedrag gemerkt,gelukkig maar!

Toen onze Django alleen achter bleef,zonder Music, is hij geen dag meer hetzelfde geweest.
Music was zijn alles,zijn steun en toeverlaat,zijn grote voorbeeld.
Ik ben er ook van overtuigd dat de nierproblemen zich versneld hebben ontwikkeld bij Django.
Hij had verdriet en raakte zijn weerstand kwijt.
Precies 15 maanden later ging hij zn vriendje achterna.

tt-tjes schreef:Van Puur of van de groene os?

Toen van groene os. Tegenwoordig gebruik ik Puur in stressperioden.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

nikèdog2000 schreef:
met mij is het anders

Ingeborg58 schreef:Toen onze Django alleen achter bleef,zonder Music, is hij geen dag meer hetzelfde geweest.
Music was zijn alles,zijn steun en toeverlaat,zijn grote voorbeeld.
Ik ben er ook van overtuigd dat de nierproblemen zich versneld hebben ontwikkeld bij Django.
Hij had verdriet en raakte zijn weerstand kwijt.
Precies 15 maanden later ging hij zn vriendje achterna.

Dat hebben wij met Raul gehad, sinds de dag dat zijn allerliefste grote broer Leon ons verlaten heeft (juni 2015) is hij nooit meer dezelfde hond geweest. Hij is nooit meer onbezorgd gelukkig geweest. Moeilijk om te zien.
Ik ben ook echt blij voor ze dat ze nu weer bij elkaar zijn.

tt-tjes schreef:Chendo's riem ligt ook bij de kapstok, zijn medicijnen staan nog op het gasfornuis en zijn bak nog op de grond. Ik ben daar nog lang niet klaar voor om dat weg te doen.

Toen Borke plotseling er niet meer was, was ik bang voor problemen met Sofi. Borke was thuis ingeslapen, Sofi snuffelde daarna aan hem en liep weg "die is dood" en dat was het...

Ik was helemaal kapot en heb expres Leo alles met Sofi laten doen. Borke was echt mijn soulmate.

Ik heb wel direct alles opgeruimd van hem.
Dat sluit bij mij beter af en mogelijk ook voor Sofi?
Wij gingen verder met Sofi, zij was onze "one and only" en dat voelde goed. Ook al was ik stuk van verdriet en mis ik Borke nog iedere dag.

Sofi was vrolijk, opgewekt en bleef meer in de buurt bij wandelen.
Echt vrolijk, uitgelaten, lang en wild spelen heeft ze nooit meer gedaan. Dat deed ze alleen met Borke en heel veelvuldig.

Ik zou kijken of je iets natuurlijks kunt geven aan je honden ter onersteuning.