pike schreef:
Aha, dan is het tijdelijk overbouwd zijn een normaal verschijnsel dus? Met regelmatig opgroeien dacht ik eigenlijk altijd dat je bedoelde "gelijkmatig", dus voor even snel als achter. Wat bedoel je dan precies met regelmatig opgroeien?
Ik kan alleen maar zeggen wat ik gelijkmatige groei vind. Misschien dat andere mensen er andere ideeen over hebben!
Brutus groeide onregelmatig. De ene week kwam hij niet zo veel aan en de week erop gerust 2 kilo. Dit totdat ik met mijn DA heb afgesproken dat ik hem 2 keer per week zou wegen en gerust bijna geen eten zou geven als hij dreigde meer dan 1 kilo per week aan te komen. Dat kostte me giga veel moeite. En dan nog groeide hij erg slungelig op. Met horten en stoten. Ik zie hier ook met regelmaat pups van middelgrote/grote rassen (met kleine rassen is dat allemaal toch wat anders vind ik) opgroeien dat het gewoon pijn aan mijn ogen doet. Dan staan ze Frans, dan koehakkig, dan bijna met karperrug en je hebt dan ook wel eens zoiets dat ik denk "ai ai ai, wat moet dat worden". In sommige gevallen komt dat ronduit nooit meer goed.
Neem ik nou Linga: die kwam iedere week gewoon 600 a 700 gram aan. Nooit meer, nooit minder. En ik gaf haar ook op het oog voer hoor. En ik woog haar eerst 2 keer per week maar ben gauw 1 keer per week gaan wegen, want het was gewoon standard operating procedure met Ling. Ik ben op een gegeven moment ook gestopt met wegen. Gewoon niet nodig. En OK, ze stond op een gegeven moment wel met d'r kont hoger, maar ik zie dat vrijwel met iedere opgroeiende hond wel gebeuren, dat eerst achter even lijken omhoog te groeien en dan voor. Maar ze was nooit slungelig, ze groeide niet op met horten en stoten en hoewel ik met arends ogen naar haar keek (en ook wel eens riep "ik denk dat ze Frans staat" en dan kwam Leo kijken en die zei dan "ik zie krek-rechte poten"

), groeide ze gewoon goed op. Beheerst, rustig en met krek dezelfde groeisnelheid.