Je hond en reactie op mensen

[smulpaap]

Tessa is een gereserveerd hondje . Ze zal zelf ook nooit op vreemden af lopen . Maar het is wel een kleintje , en ach dat is zo schattig . Zeker kinderen moet ik er regelmatig op wijzen dat Tessa niet wil wat zij op dat moment zouden willen .
Leert ze mensen eenmaal beter kennen , en hebben die mensen de juiste energie , dan komt Tessa wat graag bij ze . En kruipt dan ook lekker op schoot
Met kinderen idem , we hebben hier jarenlang buurmeisjes over de vloer gehad die het leuk vonden om bij de roedel te komen kijken . En met ze te spelen
Zo heeft Tessa ook best een tijdje nodig gehad om aan onze schoondochter te wennen , ze is Surinaams en erg donker van huidskleur . Inmiddels kruipt Tessa wat graag bij haar op schoot

[Esther Q]

Ja het is idd niet waterdicht die theorie! Mensen die haar heel lang aankijken uit bv angst of bevangen door haar blauwe ogen daar moet ik haar gaan bijsturen.Of wanneer ik op terreinen van psychiatrische instellingen liep dan was het ook oppassen maar ze voelt wel erg goed aan wie ik wel en niet leuk vind.
Ook als ze mensen niet kent en dat is tegenwoordig best vaak en ik heb daarmee afgesproken dan reageerd ze vaak automatisch goed.Van nature is haar instelling toch: irmand is fout of bedreigend tot het tegendeel is bewezen.
Het viel Mo en mij op dat met name wanneer ik mensen niet leuk vind op straat of in de Klimhal ofzo zei daar xtra scherp op reageerde.Dan mag dat vast ofzo?? Dat idee had ik daarbij.Ik denk wel dat Shoko zelfstandiger is daarin dan Teun.Remi had het trouwens ook wel in lichtere mate maar had met name naar dominante mannen op straat wel z'n issues.Nou ja ik ook maar dat kwam toch meer vanuit hemzelf omdat hij voor de rest zo'n labrador herder was met alles en iedereen is enig.Best interessant , in gezelschap ga ik dit nooit zeggen haha want ik zie de crisisdienst al gebeld worden.

Jouw referentiekader is natuurlijk veel breder. Maar de paar keer dat ik met Shoko naar de stad was, en een keer naar een vrij drukke hondenshow, gaf hij niets om de mensen. Hij loopt dan gewoon met mij mee. Ik moet wel zeggen dat die mensen ook geen pogingen hebben gedaan hem (of mij) te benaderen. Gebeurt dat wel, is de situatie ineens heel anders. Al verwacht ik niet snel dat een vreemde hem zal willen aaien. Teuntje trekt dat wel meer aan met haar uiterlijk.

[Lil]

Hier een hond waarbij ik blij ben als hij lief is. Wel doet hij al (ruim) twee jaar alle vreemden die gewoon passeren en niet naar hem kijken volkomen negeren en dat ook op geheel ontspannen wijze. Maar o wee als ik word aangesproken of mensen hem aankijken of iets anders is dan volgens hem hoort. Gelukkig heeft hij nog een fijne mensentic; alle ontmoetingen met mensen die belangrijk waren gingen super. Mijn vrienden en kennissen waarmee wij echt contact willen worden meteen probleemloos geaccepteerd. Zo raar maar zo fijn.