Je hond en reactie op mensen

[Esther Q]

Vinden jullie honden mensen soms duidelijk niet leuk? Om wat voor mensen gaat dat dan, zie je een patroon?

[Kaio]

Hele grote brede mannen (2m +) met een bulderstem.
En mensen met teveel parfum.

En ik heb wel eens rare mannen meegemaakt, die op me af kwam lopen. Euh dan kunnen ze ook grommen, of ik heb gelijk of mijn honden reageren op mijn gevoel, of beiden

[hannabelgje]

Mijn hond vindt vreemde mensen doodeng. Met vrouwen heeft ze over het algemeen meer moeite dan met mannen en kinderen zijn het engste van allemaal.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

[El_Kato]

Manu reageerde op alles wat hij raar vond, mensen met een gek hoedje of een rare vorm jas. Of iemand die dronken is en gek loopt etc. Het is heel wat minder geworden nu hij oud is maar gisteren nog liepen er 2 jonge stelletjes voor ons die gingen de stad in en een van de jongens was wat aan het dollen en deed net of hij het meisje ging slaan, daar is hij het dan niet mee eens en laat dat horen ook. Hij was het ook zo weer vergeten toen hij de eerste graspol tegenkwam....

Mexi reageert eigenlijk niet echt op mensen buiten. Als je wil aaien dan gaat ze wel even stil staan maar ze is niet perse enthousiast of lelijk zolang je maar niet net doet of je haar wil schoppen of slaan is ze erg stoicijns. Als ze denk dat ze aangevallen wordt dan is ze wel razend snel en bijt ze hevig van zich af. Ze verandert wel, vorige week hadden we iemand in huis voor een offerte voor bodemisolatie. Dat was een jonge vrouw die wel honden gewend was. Manu en Rana hadden we even in de tuin gedaan zodat ze rustig binnen kon komen en Mexi kwam helemaal blij op haar af alsof ze haar al jaren kende. Begon helemaal te kronkelen en schuddekonten door de kamer dat doet ze altijd als ze echt blij is Vonden we leuk om te zien

Rana vind iedereen leuk en kan ook heel blij naar iemand toe willen omdat ze denkt dat ze die kent.

[Esther Q]

Oké, maar los van man/vrouw, dreigend gedrag en uiterlijke kenmerken, hebben jullie ook een idee of karakter/energie meespeelt? Mijn reu reageert negatief op bepaalde mensen, maar wat het precies is, weet ik nog niet. Het lijkt erop dat hij moeite heeft met onzekere/bange, en ongefocuste/warrige/onduidelijke mensen. Zoiets. Iemand daar ervaring mee?

[Martine-Tom]

Oké, maar los van man/vrouw, dreigend gedrag en uiterlijke kenmerken, hebben jullie ook een idee of karakter/energie meespeelt? Mijn reu reageert negatief op bepaalde mensen, maar wat het precies is, weet ik nog niet. Het lijkt erop dat hij moeite heeft met onzekere/bange, en ongefocuste/warrige/onduidelijke mensen. Zoiets. Iemand daar ervaring mee?

Ja ik.
Ik heb een oppasboerboel...en als hij voelt dat je bang bent of onduidelijk moet ie echt niks van je hebben...

[Hope]

Nelson stuitert naar iedereen eigenlijk, behalve bij kinderen, dan doet hij heel rustig.

Hope was veel selectiever, die kwam heel af en toe weleens met de nekharen overeind naast me lopen als er bij een wandeling iemand aankwam die hij om wat voor reden dan ook niet vertrouwde.

[Esther Q]

Ja ik.
Ik heb een oppasboerboel...en als hij voelt dat je bang bent of onduidelijk moet ie echt niks van je hebben...

Oké, interessant! Enig idee hoe dat komt? Waarom hij daar niks van moet hebben precies?

[Martine-Tom]

Oké, interessant! Enig idee hoe dat komt? Waarom hij daar niks van moet hebben precies?

Mijn invulling is dat ie een zelfstandige waker is, hij is gewend zijn eigen ding te doen. Wil je iets met hem kunnen moet je stevig in je schoenen staan en zeer consequent zijn. Als hij voelt dat hij ruimte heeft om jouw commando of vraag te negeren...dan zal ie het niet laten om dat te pakken. En als hij merkt dat je bang van hem bent is het helemaal gedaan, vergeet het dan maar dat ie ooit nog iets van jou wil aannemen. HIj is nu nog jong het waken zit er nog niet zo heel erg in. Maar als ie straks ouder is en je komt als vreemde op zijn erf zonder dat de baas zegt dat het goed is...ik denk dat je dan geen stap verder komt als het tuinhek. Hij zal niks doen maar laat je gewoon niet verder lopen.
Zelf vind ik het ook wel eens slikken hoor, hij is nu iets van 75 kilo ofzo, als hij puber-opstandig tegenover je staat te blaffen met oogwit en blinkende tandjes....best indrukwekkend!
Maar daar merk ik dus al verschil in.
Als ik stevig blijf staan, en duidelijk aangeef dat ie op moet houden en zijn bench in moet (hij is dan namelijk gewoon oververmoeid) dan doet ie dat en hoor je hem even later snurken.
Als ik terugdeins en niet duidelijk aangeef wat ik van hem wil gaat ie alleen maar erger tekeer.

Het draait in dit geval om vertrouwen, ik moest eerst leren hem te vertrouwen, en nu leert hij mij te vertrouwen. En dat gaat nu best goed. Tis gewoon ff wennen zeg maar

[Esther Q]

Mijn invulling is dat ie een zelfstandige waker is, hij is gewend zijn eigen ding te doen. Wil je iets met hem kunnen moet je stevig in je schoenen staan en zeer consequent zijn. Als hij voelt dat hij ruimte heeft om jouw commando of vraag te negeren...dan zal ie het niet laten om dat te pakken. En als hij merkt dat je bang van hem bent is het helemaal gedaan, vergeet het dan maar dat ie ooit nog iets van jou wil aannemen. HIj is nu nog jong het waken zit er nog niet zo heel erg in. Maar als ie straks ouder is en je komt als vreemde op zijn erf zonder dat de baas zegt dat het goed is...ik denk dat je dan geen stap verder komt als het tuinhek. Hij zal niks doen maar laat je gewoon niet verder lopen.
Zelf vind ik het ook wel eens slikken hoor, hij is nu iets van 75 kilo ofzo, als hij puber-opstandig tegenover je staat te blaffen met oogwit en blinkende tandjes....best indrukwekkend!
Maar daar merk ik dus al verschil in.
Als ik stevig blijf staan, en duidelijk aangeef dat ie op moet houden en zijn bench in moet (hij is dan namelijk gewoon oververmoeid) dan doet ie dat en hoor je hem even later snurken.
Als ik terugdeins en niet duidelijk aangeef wat ik van hem wil gaat ie alleen maar erger tekeer.

Het draait in dit geval om vertrouwen, ik moest eerst leren hem te vertrouwen, en nu leert hij mij te vertrouwen. En dat gaat nu best goed. Tis gewoon ff wennen zeg maar

Ik snap wat je bedoelt. Mijn hond is ook zo, als hij ruimte voelt, pakt hij die. Maar waarom dan zo negatief reageren op bepaalde mensen? Uit je laatste zinnen begrijp ik dat het om vertrouwen gaat. Misschien vertrouwt hij die mensen niet. Is het dan een vorm van onzekerheid? Hij toont zich niet onzeker, blaffen, happen als hij de kans krijgt (niet bijten, maar intimideren), om iemand heen draaien, ondertussen naar mij kijken. Controlerend gedrag. Bij iemand die zich dreigend opstelt kan ik dit totaal begrijpen, maar ik heb moeite het in de context van onzekere/onduidelijke mensen te plaatsen. Met andere mensen is hij trouwens direct vriendjes, knuffelen, op schoot, totale overgave (en idd elk beetje ruimte pakken om zijn zin te krijgen). Maar het is dus echt 'ja' of 'nee' bij mensen en in de eerste paar seconde bepaalt hij het. Godzijdank weegt mijn hond maar 27kg, die til ik nog gewoon op en zet hem aan de kant. 75 kg moet je alles mentaal mee oplossen.

[doranto]

Harrie voelt ook feilloos aan of iemand bang en onzeker is. Hij moet daar helemaal niets van hebben.
Mijn verklaring in het geval van Harrie is:
Er zijn best wel veel mensen bang en onzeker als ze t.o. Harrie staan. Harrie voelt dat en snapt volgens mij niet dat ze voor hém bang zijn. Hij voelt wel de onbehaaglijke sfeer en denkt dat er dus iets aan de hand is, maar wat? Hij wordt daar zelf ook onzeker van en gaat die persoon aanstaren en verstijft daarbij, waarop die persoon nóg banger wordt. Wij halen hem dan uiteraard gelijk weg om de spanning te doorbreken.

[Kaela]

Oké, maar los van man/vrouw, dreigend gedrag en uiterlijke kenmerken, hebben jullie ook een idee of karakter/energie meespeelt? Mijn reu reageert negatief op bepaalde mensen, maar wat het precies is, weet ik nog niet. Het lijkt erop dat hij moeite heeft met onzekere/bange, en ongefocuste/warrige/onduidelijke mensen. Zoiets. Iemand daar ervaring mee?

Oscar heeft dat heel sterk.

Ben je heel zelfverzekerd en doe je gewoon opeens iets, dan heeft hij heel vaak een enorm verbaasde kop en laat het dan toe. Dat is vaak bij mensen die hem opeens aaien. Zo stond ik een keer op zeer gepaste afstand de avondvierdaagse voorbij te laten gaan en in ene staat een kind Oscar te aaien. Oscar keek van het kind naar mij en weer naar het kind en aangezien het kind het volkomen normaal vond dacht Oscar "oke, dit hoort zeker zo ofzo". Komt er een kind op ons af en vraagt weifelend of ie de hond mag aaien, dan is Oscar al nerveus en dan zou het zeker niet goed gaan.

Zo ook met volwassenen. Op cursus was er een keer een man, boom van een kerel. Oscar lag bij mij en ineens hangt die kerel erboven hem te aaien. Hoooooo! Das niet slim! Maar hij deed het zo natuurlijk en vol overtuiging, dat Oscar weer zo'n moment had van "uuuuh, oke, dit is zeker de bedoeling" en het ging goed.

Het probleem hiermee is dat dit alleen maar goed gaat als het 100% uit die persoon komt en 100% echt is (en ik het 100% niet aan zie komen, want ik grijp altijd in). Een vrijwilligster van het dierenasiel flikte het elke keer om bij ons te stoppen en haar liefde voor honden over Oscar uit te storten. Echt niet gehinderd door enige kennis, inlevingsgevoel of natuurlijk overwicht. Dat ging dus elke keer bijna mis, tot ik pisnijdig op haar geworden ben. Ze wilde niet naar mijn vriendelijke uitleg luisteren en had ook geen enkele notie van Oscar zijn reactie op haar, dus dan maar onaardig. Als het niet echt in de persoon zit, dan gaat het simpelweg niet lukken.

Overigens kan iedereen hem aaien als je wilt, maar dan moet je hem naar jou toe laten komen, geen onverwachtse dingen doen (zoals plotseling opstaan) en gewoon een beetje opletten of ie het nog wel leuk vindt. Dan is ie je grote vriend en wordt ie dolgraag even over de kop geaaid. Zelfs door zijn aardsvijand de dierenarts De voorvallen die ik beschrijf zijn ook wel van pre-extreme-dierenartstrauma, toen Oscar naar mensen toe nog in de categorie normaal onzeker viel. Sinds hij zo bang is geworden bij de dierenarts ben ik zo'n havik geworden dat dit soort dingen niet meer gebeuren. Ik wil gewoon dat Oscar op geen enkele wijze gedwongen wordt gedrag te vertonen wat uit zo'n enorme angst voortkomt en ik wil iedereen veilig houden.

Bij Oscar is mijn idee dat als jij echt goed weet waar je mee bezig bent, hij dat accepteert als ie niet te bang is. Ben jij onzeker, dan kan hij niet op jou rekenen en moet hij het zelf regelen en dat kan hij niet. Dus dan gaat hij dingen doen die in de mensenwereld heel erg niet handig zijn.

[Kaio]

Oké, maar los van man/vrouw, dreigend gedrag en uiterlijke kenmerken, hebben jullie ook een idee of karakter/energie meespeelt? Mijn reu reageert negatief op bepaalde mensen, maar wat het precies is, weet ik nog niet. Het lijkt erop dat hij moeite heeft met onzekere/bange, en ongefocuste/warrige/onduidelijke mensen. Zoiets. Iemand daar ervaring mee?

hmmm, Fozzy is sowieso niet zo geintereseerd in mensen, dus mijn verbazing was groot toen ie een keer naar een vrouw toeliep om geaaid te worden, doet ie anders nooit Hij laat het wel altijd toe en vindt het niet erg maar gaat er zelf niet naar op zoek, toen deze vrouw aandacht wilde wel. Was gewoon een vrolijk ding.
Volgens mij negeren ze hier de onzekere en bange mensen wel weer. Heb bij Kaio ook verstandelijk gehandicapt kind meegemaakt en daar was ie juist heel rustig bij, ondanks dat ie toen een puber, stuiter a la lab was. Denk wel dat energie uitmaakt dus, maar mijn honden reageren niet zo heftig verschillend.
Maar goed, mijn honden laten bij een zekere rustige dierenarts bijv. meer toe dan bij een onzekere, dus daarin zie je dat ook terug, maar dat is wellicht ook wel dat ze dan meer ruimte krijgen om te klooien, maar wellicht ook omdat ze van onzekere energie ook zelf onzekerder worden, dat denk ik wel eigenlijk.

[Hylos]

Xavi had het een tijdje geleden bij een vrouw.. die liep helemaal in haar eigen wereld op de weg hier. Hij vond het helemaal niks.. haren overeind.. we paseerden haar en ze schrok van ons, zo erg was ze van de wereld.

Verder is de krantenjongen heel stom. Die kwam laatst in het donker ineens bij een woning vandaan fietsen (ik had hem ook niet gezien) toen begon Xavi te grommen. En vanaf nu is die jongen stom.

Sowieso is hij in het donker erg waaks.

[Martine-Tom]

Ik snap wat je bedoelt. Mijn hond is ook zo, als hij ruimte voelt, pakt hij die. Maar waarom dan zo negatief reageren op bepaalde mensen? Uit je laatste zinnen begrijp ik dat het om vertrouwen gaat. Misschien vertrouwt hij die mensen niet. Is het dan een vorm van onzekerheid? Hij toont zich niet onzeker, blaffen, happen als hij de kans krijgt (niet bijten, maar intimideren), om iemand heen draaien, ondertussen naar mij kijken. Controlerend gedrag. Bij iemand die zich dreigend opstelt kan ik dit totaal begrijpen, maar ik heb moeite het in de context van onzekere/onduidelijke mensen te plaatsen. Met andere mensen is hij trouwens direct vriendjes, knuffelen, op schoot, totale overgave (en idd elk beetje ruimte pakken om zijn zin te krijgen). Maar het is dus echt 'ja' of 'nee' bij mensen en in de eerste paar seconde bepaalt hij het. Godzijdank weegt mijn hond maar 27kg, die til ik nog gewoon op en zet hem aan de kant. 75 kg moet je alles mentaal mee oplossen.

Ik denk dat onzeker en dreigend op een hond vrijwel hetzelfde overkomt....beiden onbetrouwbaar

Gewicht is idd een uitdaging Ik ben niet onzeker bij honden, vertrouw mijn gedraglezen en voel me zeker in hun bijzijn, maar de eerste keren was het echt aftasten hoe ermee om te gaan...enige is nl dat ik niet gewend ben 100% consequent te zijn. De eerste keren woog ie nog zo'n 30 kilo dus was de intimiderende factor wat minder. Hoe groter hij word hoe meer ik merk dat nee gewoon nee moet zijn en ja ook echt ja. Hij is nu zalig aan het puberen dus test me regelmatig uit. En das best lastig om dan niet onder de indruk te zijn, maar je merkt gewoon 1cm geven is alle overwicht kwijt zijn Best leerzaam hoor zo'n hond!