eelke schreef:
Zoals ik het lees, krijgen vrouw en kinderen inderdaad een soort visum, ivm het gezinsherenigingsrecht, waardoor ze op een veilige, normale manier hierheen kunnen reizen. Vervoersmaatschappijen mogen mensen zonder visum nl niet de grensen over vervoeren, en met dat papiertje kan dat wel gewoon.
Waar ik vooral zo van schrik is de sfeer en de heftig en vijandigheid die er nu in nederland hangt. De drang van alle mensen om zich te blijven uiten, brieven naar Rutte te schrijven, iedere keer maar weer van alles blijven delen op facebook...
En nee, sorry, ik snap het echt niet. We hebben het echt, echt, echt niet slecht in nederland. Ik begrijp het echt niet als mensen zeggen dat het vol is, we eerst voor onze eigen mensen moeten zorgen, etc. Zelfs mijn cliënten met 40.000 euro schuld en een bijstandsuitkering, hebben een dak boven hun hoofd en per week 60 euro om van te leven.
Situaties in zorginstellingen zijn vaak schrijnend, maar hee, 50 jaar geleden nam je je ouders gewoon in huis hoor, en dat gaat in veel landen ook gewoon nog steeds zo...
In Europa en met name Nederland is men nou eenmaal gewend dat de staat wel voor je zorgt. Dat is er ooit ingebracht en een onbetaalbaar iets gebleken op den duur en dit is men langzaam aan het afbreken en dat stoort veel mensen...want zo zijn "we" nou eenmaal niet opgevoed dat je dingen zelf moet regelen en/of betalen. En de vermeende crisis heeft veel mensen in hun portomonee geraakt waardoor de afgunst groter en groter is geworden. Zo,n 15 jaar geleden maakte ook niemand zich "zorgen" om zijn rokende, sportende of teveel etende medelander, omdat ziektekosten toch door de Staat betaald werden (dachten velen) maar nu het uit eigen zak moet komen staan velen wel op de barricaden om andermans levensstijl te veroordelen, want als ze ziek worden motten hunnie dat betalen.
En ondertussen zijn veel mensen zo in hun bestaan geraakt en hebben (terecht of onterecht, dat moet de tijd leren) angst voor de toekomst, hun toekomst, die van hun kinderen. Angst dat er nog meer ingeleverd moet worden, angst dat nederland de volgende griekenland wordt. Ev dat brengt niet het beste in veel van die mensen boven. Ik vind het ook schaamteloos wat sommige schrijven. Gisteravond een comment bij de filmpje dat toonde hoe men in Hongarije voedsel uitdeeld......je gooit het gewoon van je af...en wat schrijft zo'n sukkel.....die krijgen iig nog eten gebracht, ik moet het halen bij de voedselbank. Och erm.
En je hoeft van mij echt niet met spandoeken bij het station te gaan staan juichen, ik snap best dat veel mensen hun bedenkingen hebben, die heb ik zelf ook. Zeker als je die treinwagons vol jonge mannen ziet en vervolgens plaatjes van gezinnen in mensonterende omstandigheden in kampen in Hongarije/turkije. Dan had ik eerlijk gezegd liever een treinwagon met die mensen gezien, maar dat lijkt weer een gevolg te zijn van het europese beleid als ik de media mag geloven. Wat niet weg neemt dat ook ik niet ben overtuigd dat een deel van de mensen die hier nu arriveren van plan zijn om eens lekker te intergreren en aan de slag te gaan. (Als er al genoeg werk zou zijn)
Maar voor mezelf weet ik ook...en dat heb ik hier in eerdere discussies over asielzoekers al eerder geschreven, dat ik never jaloers hoeft te zijn op die mensen. Ver weg van alles wat je vertrouwd was, in een land zitten waar de half je met de nek aankijkt, waar je de taal niet spreekt, waar je niemand kent. Waar je ajren moet wachten om te weten of je mag blijven, dus dat je leven ook die jaren zo goed als stilstaat omdat je niet weet wat je toekomst zal zijn. Dat je verder niks mag doen dan in een azc je procedure afwachten en dat je enige uitje is om een paar keer per week naar suf aangelegen dorpje af te reizen waar je je €60,- mag verbrassen.
Zelfs de ooit zo bravoere ollander die geheel vrijwillig naar duitsland verkaste, daar komen er best heel veel van op de knietjes terug, gewoon omdat duitsland geen nederland is. Maar die kunnen in ieder geval terug, er is nog iets om naar terug te gaan en dat is bij heel veel vluchtelingen niet aan de orde.