Op dagen als vandaag ben ik zooooo blij met mijn moeder : smitten: Dwayne was de hele dag al jammerig. Nouja tis weer warm. Kan zijn. Veel aan de borst. Regeldag?? Zou kunnen.. We kijken aan..
Tot vanavond.. Echt oorverdovend huilen.. Niet normaal echt krijsen. Niet stil te krijgen. Alles geprobeerd.. Niets.. Uit wanhoop papfles geprobeerd.. Ondertussen was mijn moeder zomaar v spontaan langs gekomen om mij even te ontlasten dat ik met de honden uit kon. Die stonden op knappen. (Hubbie is werken). Maar niks hielp. Ondertussen rode plekjes in zijn gezicht van het vele huilen.
Naar de HAP gebeld. Ik wilde oren laten controleren. Floor aan de telefoon snauwde mij behoorlijk af. Ik kon pas over een uur terecht. Gevraagd of dat niet eerder kon. Want Dwayne was niet stil te krijgen. Maar nee, het was druk meer kon ze niet doen.
Was ik het niet mee eens. Dus spullen gepakt en gegaan.. Als Dwayne de wacht kamer bij elkaar zou huilen zouden we niet zo lang hoeven wachten.. En dat gebeurde. Dwayne zet het op een gillen. De hele wachtkamer keek naar ons. Toen kwam bij mij de onmacht en kreeg ik het ook niet droog gehouden.
Een meneer bij mij in de buurt stond op. Pakte wat blokjes en begon daar Dwayne mee af te leidden. Dat hielp wel. Dwayne werd wat rustiger. Begon op mijn handen te sabbelen. Nog geen 10 minuten later was ik aan de beurt
Dwayne nagekeken. Niets te vinden. Bij de Doktor kon hij zelfs even lachen
Via een omweg naar huis gereden. Dwayne is in de maxicosi in slaap gevallen. Ik sta nu voor de deur met de auto. Wachten tot ml over 20 min thuis is. Dan samen met Dwayne douchen, voeden en naar bed. Hopen dat hij zijn rust kan vinden.
!!! Heb alleen een manduca (die super goed bevalt) en zo'n tricot slen.
. Ik was toen echt overtuigd dat het tandjes waren.
morgen nog half uurtje werk en dan is alles boven gepoetst. Wilde dat eigenlijk nu nog doen. Maar dan was ik hier voor gek verklaard. En het was ook zonde van de thee 
laat die Chinezen zelf melkpoeder maken.
