Door omstandigheden (baasje ligt in het ziekenhuis) is zij nu waarschijnlijk een paar weken bij ons.
Helaas krijgt Luna weinig beweging bij haar baasje en ze is nogal dik.
Gisteren zijn we met onze 2 honden en Luna naar een meertje geweest waar ze heerlijk 2 uur hebben gezwommen en gespeeld. Toen was er nog niets aan de hand.
Echter, toen ze thuis effe gelegen hadden, had Luna opeens pijn aan haar achterhand.
Nu heb ik van haar baasje gehoord dat ze dat wel regelmatig heeft, vooral met traplopen. Ze wonen 3 hoog, zonder lift
Luna kan moelijk recht zitten. Als zij gaat zitten doet ze dat altijd op 1 bil. Het opstaan gaat haar ook moeilijk af en ze is best stijf aan haar achterhand als ze een tijdje gelegen heeft. En het gaan liggen, daar heeft ze het ook moeilijk mee.
Als je haar nu aait, na de inspanning, gilt ze het uit van de pijn. Dat ter hoogte van haar staartaanzet, lage rug. En ze zijn echt niet kleinzerig die staffords, dus er moet wel iets aan de hand zijn.
Ik heb uiteraard al even gegoogled en kwam hierop uit lumbosacraalstenose. Iemand ervaring mee?
Nu voel ik me toch wel schuldig. Dacht ik lief te zijn voor het beestje door lekker met ze te gaan zwemmen/spelen, heeft ze nu dus erge pijn.
Wat mij het meeste tegensteekt is dat het al langer speelt. En het baasje gaat er niet mee naar de DA.
Ik probeer Luna nu zo lang mogelijk bij ons te houden zodat ik de tijd heb om haar op een goed gewicht te zetten en een beetje te werken aan haar bespiering in de achterhand.
Sowieso ga ik binnenkort naar de DA om foto's van haar te laten maken en om een diagnose te laten stellen. Vind het zo zielig, en het is zo'n lieve hond...
Wat kan ik het beste doen volgens jullie om het haar nu gemakkelijker te maken. Ik laat haar sowieso nu rusten. Alleen maar uitlaten aan de lijn en geen gekke dingen doen voorlopig. Maar vind het zo sneu dat ze nu pijn heeft. Kan ik haar misschien iets geven? Traumeel ofzo? Ik heb geen ervaring met homeopathie...
