Ik zal me eerst even kort voorstellen. Ik ben Leandra en in het bezit van 1 Maine Coon-mix, 2 huis-tuin-keuken-katten en 2 Galgo’s. Ik ben opgegroeid met honden (Sint Bernard, Schnautzers en Scottish Deerhounds) mijn vriend met katten (Europese en Britse kortharen) We wonen reeds enkele jaren in Duitsland. Ik lees al een hele tijd, lekker stiekem
Nu loop ik tegen iets aan met onze Galgo-teef Jimena waar ik maar niets van kan begrijpen. Toen wij Jimena adopteerde zat ze op brokken en was ze eigenlijk altijd aan de sch*terij. Medisch leek er niks mis, de DA weet het aan stress omdat het een heel erg getraumatiseerde hond is. Wij hebben haar zelf meteen overgezet op KVV en toen veranderde haar ontlasting al snel van vla, naar klei en al snel steeds vaster. Inmiddels is het zo dat als zij poept het eerste deel van de ontlasting mooi stevig is. Dat zou je kunnen oppakken zonder vieze vingers te krijgen (dat is mijn theorie, voor de praktijktest kunnen vrijwilligers zich melden…
Ze doet het echt geweldig op het voer zelf. Haar vacht is enorm verbeterd qua structuur en van kleur, ze is mooi aangekomen en 90 tot 95% van haar ontlasting is dus ook verbeterd maar ik krijg dat laatste beetje maar niet beter. Hebben jullie hier ideeën over? Is er nog iets wat ik kan doen om het te verbeteren? Ze heeft geen pijn bij het poepen maar op die “halve eetlepel” smurrie moet ze wel persen alsof het uit haar tenen komt dus het lijkt me toch niet ideaal voor haar.


