Sterilisatiewond ontstoken

Spikkelneus · Bericht door **Spikkelneus** » ma 21 nov 2016, 11:35

Nuria is volgens haar paspoort in juni gesteriliseerd. En eind september geadopteerd. Toen viel op dat haar sterilisatiewond nog steeds ontstoken was. Dikke zwellingen onderhuids en fistelkanalen met pus en af en toe vers bloed. Ik heb haar na 4 weken bij ons (en nauwelijks verbetering) onder narcose gebracht en de fistelkanalen verwijderd en de onderhuidse zwellingen voor het grootste deel ook. Alles was daar heel erg ontstoken en bloederig. Ze heeft 7 dagen AB gehad om de eventueel achtergebleven bacteriën te doden. Nsaids krijgt ze sowieso dagelijks.

Na een paar dagen was het supermooi aan het genezen. Dacht ik.
Want we zijn nu weer 4 weken verder en het ziet er bijna net zo uit als in het begin: rood, beetje pus, zwellingen onderhuids (niet zo erg als eerst, maar toch). AAARRGGH.
En nu? Want ik zit niet echt op nog een narcose te wachten. En ik vermoed ook dat er nog een keer precies hetzelfde gebeurt. Maar als zij tussen juni en november niet uit zichzelf kan genezen en ook niet na opschonen met behulp van een ABkuur, dan weet ik niet zo goed wat nou wijsheid is.

Ik ben sinds een paar dagen trouw aan het smeren met honingzalf en het lijkt ietsje beter. Net kwam er een donker propje uit een fisteltje - restantje hechtmateriaal?

Ik zit te twijfelen of zij misschien een afstotingsreactie heeft op het achtergebleven hecht materiaal. Geen allergie, want dan was ze direct erop gaan reageren, en niet pas een paar weken later. De hechtingen aan de buitenkant zijn er uit gehaald, maar onderhuids zit nog wel wat. Omdat het behoorlijk bloedde heb ik toen wel een paar hechtingen gelegd op bloedvaatjes. En dat komt overeen met de plekken waar nu de zwellingen zitten.
Als dit het is (en dat lijkt wel waarschijnlijk) zijn er 2 opties:
- nogmaals opereren en dan de bloedingen niet hechten, maar het gewoon laten stollen. Maar dan moet ze dus alweer onder narcose.
- zorgen dat het restantje hechtmateriaal naar buiten komt. Er vallen al spontaan gaatjes in de huid en ik denk dat er net een stukje hechtdraad is meegekomen.

Wat kan ik doen om dit te versnellen/stimuleren? Doorgaan met honingzalf? Andere zalf? Iemand ervaring met zoiets?

Hope · Bericht door **Hope** » ma 21 nov 2016, 12:16

Als je echt denkt dat er iets in zit wat eruit moet, dan Daro trekzalf. Wel voorzichtig als het om een open wond gaat.

Spikkelneus · Bericht door **Spikkelneus** » ma 21 nov 2016, 12:56

Hope schreef:Als je echt denkt dat er iets in zit wat eruit moet, dan Daro trekzalf. Wel voorzichtig als het om een open wond gaat.

Het is niet open, wel een heel dun huidje. En daar waar de gaatjes zitten zal ik dan niks op doen, alleen eromheen.

Bericht door **Lizzy** » ma 21 nov 2016, 13:23

Ik geloof dat ik met groene leem wond(er) pasta van de Groene Os zou gaan smeren. Dat kan ook op het gaatje en dat trekt rotzooi uit de wond.

Spikkelneus · Bericht door **Spikkelneus** » ma 21 nov 2016, 14:15

Lizzy schreef:Ik geloof dat ik met groene leem wond(er) pasta van de Groene Os zou gaan smeren. Dat kan ook op het gaatje en dat trekt rotzooi uit de wond.

Dat is ook een goed idee, ik heb nog een pot groene leem staan (van Vetargil, maar dat zal niet zo heel veel uitmaken).
Twee keer per dag denk ik? Er staat namelijk wel op de pot hoe je er pasta van maakt, maar niet wat de ´frequentie van gebruik is.

Bericht door **Lizzy** » ma 21 nov 2016, 15:18

Spikkelneus schreef:Dat is ook een goed idee, ik heb nog een pot groene leem staan (van Vetargil, maar dat zal niet zo heel veel uitmaken).
Twee keer per dag denk ik? Er staat namelijk wel op de pot hoe je er pasta van maakt, maar niet wat de ´frequentie van gebruik is.

Ja, dat lijkt me prima, twee a drie keer per dag.

inni · Bericht door **inni** » ma 21 nov 2016, 18:22

mijn vader heeft na een werkongeval waarbij er pezen in z'n hand beschadigd waren ook de hechtingen afgestoten... zelfs met ab bleef het ontsteken tot er op een keer een zwart-blauw puntje verscheen en hij er een draadje uit kan halen..één voor één zijn de stukjes hechtdraad
eruit gekomen ongeveer 5 weken na de hechting, 4 weken na de ab

Spikkelneus · Bericht door **Spikkelneus** » ma 21 nov 2016, 18:30

inni schreef:mijn vader heeft na een werkongeval waarbij er pezen in z'n hand beschadigd waren ook de hechtingen afgestoten... zelfs met ab bleef het ontsteken tot er op een keer een zwart-blauw puntje verscheen en hij er een draadje uit kan halen..één voor één zijn de stukjes hechtdraad
eruit gekomen ongeveer 5 weken na de hechting, 4 weken na de ab

Ja, dat is wel waar dit op lijkt.
Waar ik me dan wel echt zorgen om maak: er zit ook hechtdraad in haar buikholte (daar waar de eierstokken en de baarmoeder zijn afgebonden). En de hele spierlaag is ook gehecht. Dat zit echter allemaal zo diep, dat kan er nooit uit ´rommelen´. En als dat 4 maanden na operatie nog aan het etteren is, hoe lang gaat dat dan wel niet duren?
Ik heb ook echt het idee dat Nuria niet lekker in haar vel zit (naast al haar psychische problemen). Ze wil vaak blijven liggen, nog regelmatig hijgen etc. Dit is wel beter met pijnstilling, maar ik blijf er een naar gevoel bij houden.
Arm ding

Bericht door **pearlsofpassion** » ma 21 nov 2016, 20:50

Is er geen hechtmateriaal waar ze waarschijnlijk wel tegen kan?
Dat moet toch kunnen?

Want het lijkt mij ook dat de hechtingen in haar buik dan ook gaan ontsteken. Als je denkt dat ze altijd pijn heeft en niet lekker in haar vel zit, lijkt het mij een logisch idee dat dat daarvan komt. Zou je dat niet kunnen zien op een foto of echo of dergelijke?

Als dit het geval zou zijn en er is een alternatief materiaal om te hechten, zou ik terug in haar buik gaan en dat vervangen. Ik begrijp dat narcose eng is en dat zo'n ingreep niet evident is, maar met zo'n buikpijn kan je hzar toch niet laten lopen?
Lijkt mij ook dat dat kans op sepsis of orgaanfalen (vb nieren) geeft op iets langere termijn...

inni · Bericht door **inni** » di 22 nov 2016, 05:13

Spikkelneus schreef:Ja, dat is wel waar dit op lijkt.
Waar ik me dan wel echt zorgen om maak: er zit ook hechtdraad in haar buikholte (daar waar de eierstokken en de baarmoeder zijn afgebonden). En de hele spierlaag is ook gehecht. Dat zit echter allemaal zo diep, dat kan er nooit uit ´rommelen´. En als dat 4 maanden na operatie nog aan het etteren is, hoe lang gaat dat dan wel niet duren?
Ik heb ook echt het idee dat Nuria niet lekker in haar vel zit (naast al haar psychische problemen). Ze wil vaak blijven liggen, nog regelmatig hijgen etc. Dit is wel beter met pijnstilling, maar ik blijf er een naar gevoel bij houden.
Arm ding

Kan de da hierover geen klaarheid brengen? Is het allemaal hetzelfde materiaal? kan het alsnog verwijderd worden? Ik hoop dat je snel een oplossing krijgt want idd...4maand dat gevecht in haar lijf en constante pijn is echt niet fijn voor zo'n dier.

Spikkelneus · Bericht door **Spikkelneus** » di 22 nov 2016, 07:18

Nee, ik weet niet wat ze in Spanje voor hechtmateriaal gebruiken, waar ze op dat moment het goedkoopst aan kunnen komen lijkt me.
Ik heb zelf vicryl gebruikt - een (normaal gesproken) goed oplosbaar materiaal.

Ik heb wel een back-up plan. Echo laten maken (bij de Wagenrenk) om te kijken of er inderdaad ontstoken restmateriaal is en dan laparoscopisch laten verwijderen. Zit je alleen nog met de spierlaag, waar je dan 3 gaten in hebt gemaakt, die ook weer dicht moeten. Maar misschien hebben zij dat vaker bij de kop gehad en is er een andere oplossing. Misschien een of ander flitsend nieuw hypoallergeen hechtmateriaal - geen idee, ik heb gelukkig al bijna een jaar geen vertegenwoordiger meer gesproken over wat ik echt bij hun moet kopen omdat het onmisbaar is voor je praktijk etc blablablabla

Maar we gaan eerst maar eens 10 dagen met de groene klei aan de gang, en zien waar het schip strandt.

tt-tjes · Bericht door **tt-tjes** » di 22 nov 2016, 10:27

Puur nieuwsgierigheid. Jij bent zelf DA?? Zie trouwens dat je niet ver bij mij vandaan woont.

Spikkelneus · Bericht door **Spikkelneus** » di 22 nov 2016, 11:47

tt-tjes schreef:Puur nieuwsgierigheid. Jij bent zelf DA?? Zie trouwens dat je niet ver bij mij vandaan woont.

Yep. Met een dikke vette burn-out sinds april aan huis gekluisterd (de 4e sinds 2009 en de laatste want ik ga geen DA meer zijn). Maar wat een rust om niet te hoeven werken, alleen een beetje hobbyen aan je eigen beesten.

tt-tjes · Bericht door **tt-tjes** » wo 23 nov 2016, 13:32

Oww oké. Het zal dan idd wel rust geven om niet te hoeven werken. Maar ga je het niet ontzettend missen?

Spikkelneus · Bericht door **Spikkelneus** » wo 23 nov 2016, 13:57

tt-tjes schreef:Oww oké. Het zal dan idd wel rust geven om niet te hoeven werken. Maar ga je het niet ontzettend missen?

Wat ik mis is het ´doe-werk´ : opereren, gebitjes schoonmaken, bloed afnemen, echo´s maken, microscoop turen - dat werk.

Maar waar ik absoluut niet mee om kan gaan is dat men vindt dat je ALTIJD bereikbaar en beschikbaar moet zijn.
Men heeft erg weinig respect voor het feit dat jij ook nachtrust nodig hebt, en pauze, en vakantie, en familiebezoekjes. Nou ja, je begrijpt het wel.
Het ondernemerschap blijkt ook niet echt mijn ding te zijn, ik kan dat niet commercieel zijn. Ik wil niemand iets door de strot duwen, maar als je een beetje fatsoenlijke omzet wil draaien zal je wel moeten. Dat strookt dus niet met mijn karakter.

En voor een baas werken kan al helemaal niet, die ziet me aankomen tijdens het sollicitatiegesprek: ´ik kan niet meer dan 3 uur achter elkaar werken op een dag en sowieso nooit ´s avonds of ´s nachts want ik moet om 19.30 naar bed´. O ja en ´mijn honden eten rauw, ik vaccineer ze niet, ik ontworm ze zelden en ik gebruik geen vlooienmiddelen en dat ga ik dus ook allemaal niet aansmeren aan andere mensen. En ik wil mijn honden alle vier meenemen naar het werk´. Daarvan rent echt elke werkgever gillend weg.

Conclusie: de opleiding was leuk, de kennis komt me goed van pas, maar ik ben niet geschikt voor de praktijk. So be it.

Barfplaats.nl