Nederland in tien jaar tijd

[Esther Q]

Misschien is het niet zo makkelijk te zien als je er middenin zit en veranderingen geleidelijk ondergaat, maar ik ben wel eens benieuwd, wat is er in jullie beleving in Nederland veranderd in de afgelopen tien jaar?
De I-phone is er bv gekomen. Die ontwikkeling is totaal langs me heen gegaan. Toen we nog in Estland woonden kwamen na enige jaren de eerste I-phones mee. Het ging heel snel, in twee jaar tijd had iedereen er een. De mode verandert doorlopend, kapsels, kleding, ineens mannen met baarden over de vloer en verder? Ik heb de indruk dat de werkdruk nog meer is toegenomen en daarmee de stress? Op technologisch gebied komt er van alles nieuw op de markt, zelfstandige stofzuigers zag ik hier op Barfplaats een keer, vliegende camera's.
Vind je het NL van nu nog haast hetzelfde als tien jaar geleden, of zijn er dingen duidelijk anders geworden?

[Hylos]

De grootste verandering vind ik dat overal en altijd bereikbaar zijn. 10 jaar geleden hadden we ook wel een mobiel maar toen stuurde je een sms of belde je even.. dat was het. Nu zit iedereen 24/7 achter dat scherm, helaas veel kinderen ook. Dat vind ik zo jammer.
Godzijdank ben ik niet opgegroeid met die zooi tien ik kind was (doe er nu zelf ook aan mee maargoed).

Verder vind ik niet mega veel veranderingen. Technologie stopt natuurlijk niet dus daarin is veel anders.
10 jaar geleden werkte in de Mediamarkt.. dat werd langzaamaan stressen want de crisis lag om de hoek. In die jaren is er op baan gebied wel veel veranderd. Het ging van makkelijk aan werk komen naar praktisch onmogelijk.. en dat terwijl je in de 20 bent met diploma op zak.
Dat trekt nu weer wat bij gelukkig.

[dinky89]

Ik denk dat de grootste wijziging is dat alles en iedereen geacht wordt altijd en overal bereikbaar te zijn via internet. Met name de smartphone maar vergeet ook niet alle apparaten die je al op de telefoon aan kan sluiten/bedienen.
Denk dat mijn mobiel nu zo'n 10 jaar oud is. Toen was hij normaal (prepaid Sony Ericsson T303), nu wordt ik heel vreemd aangekeken als ik hem tevoorschijn haal

Daarnaast zit ik thuis vrijwel nooit meer bij computer/laptop maar bekijk ik websites via tablet

[pluk]

De grootste verandering voor mij is social media. 10 jr geleden stond facebook nog in de kinderschoenen en van Twitter of instagram hadden we nog nooit gehoord. Tegenwoordig zitten hele volksstammen de hele dag op Facebook en fungeert t als publieke schandpaal, als nieuwsbron, als informatiebron en als permanente uitlaatklep voor gefrustreerde types. De ontbrekende zelfreflectie, het niet kritische vermogen om zin en onzin van elkaar te scheiden en de onbedwingbare behoefte om blijkbaar elke mening schaamteloos te ventileren zonder enige zelfcensuur verbazen mij nog dagelijks.
Anderzijds is Facebook op dit moment de snelste manier om veel mensen te bereiken of mensen te mobiliseren als ergens hulp nodig is. Dit maakt dat ik ook een account heb en groepen volg.

[Erna]

Der verharding van de maatschappij. Het ongenuanceerd tegen elkaar schreeuwen op social media waarbij alles geoorloofd lijkt. De een pist nog hoger dan de ander.

[Anne in Zweden]

Persoonlijk kan ik Nederlanders steeds slechter verstaan (en nee, dat komt niet doordat ik oud en doof word ) Tv-kijken is een ramp, iemand als Paul de Leeuw kan ik echt niet meer volgen. Nederlanders op tv articuleren niet meer, praten heel snel (en ik praat zelf snel, dus zou je denken dat dat geen probleem moest zijn) en AAARGH! Ik erger me GODS.KO.LE.RE ROT aan die Sasha de Boer-r die iedereen lijkt te hebben overgenomen. Werkelijk, niet om aan te horen. Zó aanstellerig! Zelfs tv-presentatoren die pakweg 10 jaar geleden nog een normale r hadden, j-en een eind weg nu. Dion de Graaf is een naam die me wat dat betreft te binnen schiet.

[constance.blokzijl]

De grootste verandering vind ik toch wel dat je geacht wordt bereikbaar te zijn. 24 uur per dag 7 dagen per week. Misschien is het ook omdat ik me daar echt aan stoor hoor. Ik merk het ook heel sterk op mijn werk; Pietje neemt niet op, kunt u mij doorverbinden met zijn mobiel? Nee, die heeft hij niet, bovendien is mobiel gebruik niet toegestaan in de fabriek. Dan krijg ik altijd een verbaasde oh? En hoe krijg ik hem dan te pakken? Misschien kunt u het later nog eens proberen? Ik kan hem nu dus niet spreken? Euh, nee hij neemt zijn toestel niet op he?
Ik vind die gesprekken heel vermoeiend en ik vind het heel vermoeiend dat wij allemaal maar bereikbaar moeten zijn? Waarom moet dat? Als ik in het bos loop, loop ik daar voor mijn lol, even niets aan mijn hoofd, heerlijk zonder mobiel steeds meer.

En het feit dat we steeds minder geduld hebben, dat jachtige, alles moet snel, moet nu. Minder begrip hebben voor anderen, dat vind ik ook wel een groot verschil, en nadelig.

Maar technologie vind ik toch ook wel een stukje vooruitgang hoor, informatie is beter en makkelijker beschikbaar om iets te noemen.

[Borke]

De sociale wetgeving en dus ook de arbeidsmarkt is significant veranderd.
Vaste contracten en een loopbaan voor het werkzame leven vallen steeds meer weg.
Daar waar er eerst VUT opties warren met 57 jaar en pensionering met 62, is dat nu pensionering vanaf 67 jaar en 3 maanden en dat loopt op.
Er zijn steeds meer zzp-ers.
Je ziet meer mensen met 2 banen...wanneer zijn ze thuis?

Kinderen "moeten" een mobiel hebben en bereikbaar zijn.
Kinderen hebben volle agenda's
Weinig tijd om buiten te spelen...

Reality tv is normale kost.
Tot aan programma's van kotsende, zuipende en spuitende jeugd.
Programma's van mannen die trots tonen hoe ze hun penis laten vergroten.
Hoe platter en ordinairder, hoe meer je het ziet...

Grappig wat Anne zegt van dat slechte articuleren, wabt dat valt mij ook op.
Het lijkt wel of het te veel moeite is om duidelijk te spreken...?

Politiek verandert, poldermodel lijkt minder actueel.
Meer extremere standpunten.
Opkomst van steeds meer 1 issue partijen (Partij vd Dieren, Denk, 50+) en de oude gevestigde politiek lijkt minder mensen te boeien.

Opeens enorme stromen vluchtelingen in Europa.
Hele kampementen bij Calais van vluchtelingen die naar Engeland willen.
Vrachtwagenchauffeurs die probelemen hebben met illegalen die stiekem mee willen reizen...

Meer 'nep nieuws' via Facebook, 'als het geschreven is, dan is het waar', bronnen van nieuws lijken niet belangrijk meer.

Rente die enorm gekelderd is.

Tsja eigenlijk is er heel veel veranderd...

Het uitkleden van de zorg, tot aan limieten hoe vaak bejaarden in een tehuis mogen plassen...

[smulpaap]

De verharding , de ontevredenheid , de onophoudelijke drang naar altijd maar meer willen hebben en het materialisme .
Ik kan me echt mateloos irriteren aan koters die net aan twee turven hoog zijn en hun ouders al weten te bespelen door maar te drammen .... hebben
Maar ja , van wie zouden ze dat nu toch hebben

[Lazy Garfield]

Foutje sorry!

[Esther Q]

Godzijdank ben ik niet opgegroeid met die zooi tien ik kind was (doe er nu zelf ook aan mee maargoed).

Dat was ook mijn gedachte toen ik kinderen onafgebroken op schermpjes zag kijken in NL. Hier in Zweden zal dat ook wel zo zijn, maar ik ga de deur alleen uit voor boodschappen. Ik doe er niet aan mee, maar in NL was dat ongetwijfeld anders geweest. In een stads leven word je er meer in meegezogen.

Der verharding van de maatschappij. Het ongenuanceerd tegen elkaar schreeuwen op social media waarbij alles geoorloofd lijkt. De een pist nog hoger dan de ander.

Ik las laatst ergens zoiets als dat de tendens tegenwoordig is ieders fouten onder de loep te nemen. Ik zie dat idd op internet ook wel gebeuren, dat "fouten" besprongen worden. Vraag me af of dat face to face ook zo is.

Persoonlijk kan ik Nederlanders steeds slechter verstaan (en nee, dat komt niet doordat ik oud en doof word ) Tv-kijken is een ramp, iemand als Paul de Leeuw kan ik echt niet meer volgen. Nederlanders op tv articuleren niet meer, praten heel snel (en ik praat zelf snel, dus zou je denken dat dat geen probleem moest zijn) en AAARGH! Ik erger me GODS.KO.LE.RE ROT aan die Sasha de Boer-r die iedereen lijkt te hebben overgenomen. Werkelijk, niet om aan te horen. Zó aanstellerig! Zelfs tv-presentatoren die pakweg 10 jaar geleden nog een normale r hadden, j-en een eind weg nu. Dion de Graaf is een naam die me wat dat betreft te binnen schiet.

Paul de Leeuw ken ik nog, daarna verlies je me. Misschien articuleer je niet duidelijk genoeg Ik begon een paar jaar terug met af en toe een aflevering kijken van de wereld draait door. Uit angst dat ik teveel achter ga lopen op de NLdse maatschappij. Ik heb een aflevering of twintig nodig gehad om dat weer te kunnen volgen, zo snel als het gaat. Terwijl ik vroeger mentaal erg snel was, maar na jaren rust moet je blijkbaar toch weer even naar een hogere versnelling schakelen. Slechte articulatie is me trouwens nog niet echt opgevallen, maar andere Nederlandse programma's kijk ik nauwelijks.

En het feit dat we steeds minder geduld hebben, dat jachtige, alles moet snel, moet nu.

Dit merken wij regelmatig aan onze bezoekers, die moeten afkicken van de hectiek. Sommige mensen zijn zo overdonderd door de stilte hier, dat ze zich er niet goed raad mee weten. Anderen voelen zich direct thuis en zie je echt gretig bijtanken. Die zijn dan op de laatste dag eindelijk een beetje bijgekomen van de stress. En dan moeten ze weer terug ... Maar er zijn ook mensen die zich perfect gelukkig lijken te voelen in een hectisch leven en die gewoon geen behoefte hebben aan stilte en rust. Die raken vaak geërgerd en zijn blij als ze weer weg mogen en al hun apparaatjes weer kunnen inpluggen
En ja, de technologie die vooruit gaat, ik vind dat wel fascinerend wat er allemaal verzonnen wordt, al weet ik van de helft nog niet volgens mij. En internet vind ik heerlijk. Ik weet niet of ik zo zou willen wonen/leven zonder internet, hoor.

[Siberienne]

Ik denk dat de druk van sociale media ook groot is. Brene Brown omschrijft het als de "cultuur van nooit genoeg" maar dan in de zin van dat het leven nooit mooi genoeg, leuk genoeg of perfect genoeg is. Iedereen spiegelt meer aan elkaar dan vroeger. Zet zichzelf in de etalage en dan moet je "beter" zijn als een ander? Elke dag leuke dingen doen, elke vakantie een spannend avontuur. Zoiets.

Smartphones inderdaad, continu bereikbaar zijn. Waar ik bewust niet aan mee doe: mijn werkmail zit niet op mijn telefoon bv en ik kijk die ook niet als ik thuis ben.

Verlies aan vanzelfsprekend gezag : hulpverleners die bedreigd worden bv

Ik verbaas mij er nog steeds over hoe mensen hun hele hebben en houden in de openbaarheid gooien, zowel op internet als op TV

Wel leuk: het gemak van het maken van foto's en het delen ervan. Leuke contacten via internet. Veel informatie die beschikbaar is. Dat vind ik dan wel weer voordelen.

[Kallista]

Het jachtige leven anno 2016. Een echte consumptie-maatschappij.
Iedereen moet drie keer per jaar op vakantie, de grootste tv en de meest luxe auto's voor de deur.
Ongeacht wat je daar voor tol voor moet betalen

De druk op social media is inderdaad groot.

Wij proberen er zo min mogelijk aan mee te doen, ik ben elke dag blij als we terug naar huis komen, dat ik van de rust genieten kan.
Maar ik ben me er ook terdege bewust van dat niet iedereen die "luxe" van een eenvoudig huis in het bos omringd door weilanden heeft.
Ik geef niks om materiële dingen (wij hebben gewoon nog een heel ouderwetse tv van 20 jaar oud, als we dan al een keer kijken, dat boeit me werkelijk niks)
Het zijn voor ons heel andere dingen waar we gelukkig van worden

[Lizzy]

De snelheid waarmee we op allerlei gebied met elkaar kunnen communiceren. Vroeger was je boos en stuurde je een brief. Die kwam 3 dagen later aan, iemand schreef een brief terug en die kwam 3 dagen later bij jou aan. Of je sprak met elkaar af. En we belde met elkaar. Tegenwoordig stuur je wat prive berichten over en weer op allerlei social media systemen/je telefoon en moeten mensen het hebben van platte tekst. En gut als het je dan niet bevalt gooi je gewoon wat social-media-deur dicht en daarmee is het contact verbroken. Niks lijkt nog echt. Ik heb het gevoel dat ik in The Matrix leef.

[Kaela]

Ik merk van veel dingen die hier genoemd worden persoonlijk niet veel.

Verharding van de maatschappij? Ja als ik berichten lees over hulpverleners die bedreigt of dwarsgelegen worden breekt mijn hart. Maar zelf merk ik er niets van. Ik ervaar juist veel vriendelijkheid en behulpzaamheid. Laatst bijvoorbeeld voor het eerst in jaren weer eens met de trein gereisd. Iemand hielp me even met inchecken, een ander maakte een klein babbeltje. Dat soort dingen. Ik kan voor mezelf geen enkel voorbeeld noemen waarin ik zelf met verharding te maken heb gehad. Ik vraag me dan wel een beetje af of we dat met zijn allen roepen vanwege berichtgeving of vanwege ervaring.

Want dat is wel veranderd. Alles wordt breed uitgemeten. En dan lijkt het al snel heel erg. Het verhaal van een agent op weg naar een ongeluk die op de vluchtstrook geblokkeerd wordt door een aso. Gebeurd dat echt vaker, of lezen we het vaker omdat het massaal op facebook gedeeld wordt? Ik vind dat moeilijk en daarmee vind ik het moeilijk om de wereld om me heen in te kunnen schatten.

Enige wat ik zelf heel erg aan verandering merk is de mate van flexibiliteit op je werk. Vroegah (9 jaar geleden toen ik bij dit bedrijf begon) was je flexibel als je 3 weken van te voren je rooster kreeg vol malle diensttijden en daar niet over klaagde. Nu wordt er verwacht dat je op elk moment flexubel bent. Wij werken met dagvoorraden en als die niet af komen moet je maar blijven tot het wel af is. Hoe lang dat ook duurt en je mag niet zeuren want je krijgt toch een gratis avondmaal. Of wanneer je avonddienst hebt, dan mag je gewoon last minute smorgens vroeg op komen draven als er dan meer werk ligt dan savons. An sich geen onoverkomelijke dingen, maar als je niet oplet ben je een marionet van je werk en gaat het ten koste van je priveleven. En dan heb ik nog geen eens kinderen die opgevangen moeten worden, van jonge ouders wordt niets minder verwacht, dat heeft heel veel stress wat naar mijn idee doorwerkt op de kinderen.

Ik ervaar overigens geen druk van sociale media. Ik heb vriendjes op facebook en daar deel ik lief en een beetje leed mee. Echt leed vaak prive, simpelweg omdat niet alles openbaar op het www hoeft te staan. Niet omdat ik mijn leven mooier wil poetsen, daar doe ik in het echt niet aan en online ook niet. Maar omdat echt persoonlijke dingen niet voor eeuwig online hoeven te staan. Ik geniet van de berichten die mijn vrienden plaatsen en vermaak me met wat ik zelf plaats. Ik vind het bijzonder dat er elke keer weer zo negatief over bijvoorbeeld facebook gesproken wordt en toch gebruikt vrijwel iedereen het. Ik geniet ook van appen met mijn a-technische mama. En wil ik eens niet bereikbaar zijn mik ik het apparaat in de hoek en klaar. Daar ben je zelf bij, ik zie dat probleem niet zo.