Jij kwam in mijn leven als een klein zwart bolletje, in een periode vol onzekerheid en zorg. Die periode duurt nog steeds, ik weet niet of mijn partner ooit nog zal lopen en zelfstandig kan functioneren. De tijd zal het leren.
Maar jij, lieve Nooshi, bent mijn steun en toeverlaat, mijn afleiding, mijn gespreks partner als ik me eenzaam voel. Je ligt spinnend op mijn schoot, op mijn voeteneind in bed, op de wastafel als ik m'n tanden poets, op het wc matje voor het toilet. Overal in huis waar ik ben, ben jij ook! Je volgt me als een schaduw. Wat zou ik zonder jou moeten beginnen. Ik hou zoveel van jou.... Onze band is voor het leven m'n lieve kleine poezebeest.
Wat fijn dat je zoveel aan Nooshi hebt, en Nooshi ook aan jou. 
