slokdarmsleuf en het eten van botten

[Sander]

Vorige week hebben wij het bij KK1 gehad over het spijsverteringskanaal. Daar kwam ook de slokdarmsleuf ter sprake. In "Elementaire Kinologische Kennis" van van der Molen staat daarover:

"De lege maag heeft een grillig verloop van slijmvliesplooien, maar langs de kortste weg tussen de cardia en de pylorus (red. in- en uitgang van de maag) verloopt het slijmvlies als in een soort van geul. Dat is de zogenaamde slokdarmsleuf. Kleine hoeveelheden vloeistof gaan vrijwel direct door deze sleuf heen, ook al is de maag gevuld met voedsel. Grotere hoeveelhden vloeistof zullen over de rand heen kunnen klotsen en zeer kleine deeltjes voedsel mee kunnen sleuren, wanneer de vloeistof weer terugglijdt in de slokdarmsleuf."

Heeft iemand hier wel eens van gehoord? Als dit waar is, namelijk, dan zou dat betekenen dat het helemaal niet zo'n ramp is als de hond na het eten van botten wat water drinkt, omdat het water snel door de maag heen zal gaan en het maagzuur dus nauwelijks zal verdunnen.

[Lizzy]

Interessant! Misschien weet Tannetje het?

[Paul_Barte]

Sander, ben deze theorie eerlijk gezegd nog nooit tegengekomen.
Het woord slokdarmsleuf vind je uitsluitend terug in het magensysteem van o.a. runderen en er wordt de poort oftewel de ingang mee bedoeld van de netmaag.

Kan de visie van Hr. van der Molen dan ook niet plaatsen.

[Sander]

Ik had er ook nog nooit van gehoord, maar ik vond het wel een interessant gegeven. Volgens mij zegt v.d. Molen meestal wel zinnige dingen, dus heb het niet meteen op de broodje-aap-stapel gegooid.

[sylvia]

Ik lees nergens in het verhaal dat die vloeistof de maag verlaat

wanneer de vloeistof weer terugglijdt in de slokdarmsleuf."