.....Maar ja, ik ben dus blijkbaar net zo'n opportunist als dat de hond is van nature, want konijntje ging wel mee in de kofferbak wan t je hoeft niet lang naar zo'n beestje te kijken om er een heerlijke maaltijd vor je hond erin te zien.Toen ze m vanavond kreeg (haar eerste volledige prooidier)had ze er ook totaal geen moeite mee, en 30 minuten later lagen er alleen nog een paar plukjes vacht en een konijnepootje (die heeft konijn geen geluk gebracht) achter het huis...
Nu ligt ze al de hele avond uit te buiken en te slapen (je kunt zien dat d'r buik vol zit, konijn was net iets meer dan een kilo) en is helemaal tevreden, maar ik voel me ondertussen toch wel een beetje schuldig tov het konijn eerlijk gezegd.....Maar de aanblik van een gelukkige hond maakt veel goed.
over de nederlandse wegen en wat je dan allemaal over ziet steken en vliegen wil je niet weten.
en een kat (die lopen er met bosjes) aangereden en iedere keer vind ik het verschrikkelijk en zit met een brok in mn keel achter stuur.
. Ik liep vervolgens door, maar de honden bleven maar omkijken. Toen dacht ik, jullie hebben eigenlijk wel gelijk. Dus teruggelopen, haas in plastic tasje gestopt, en mee naar huis. Thuis heb ik hem op de weegschaal gelegd, beestje was nog geen kilo. Ik heb hem toen aan Duc gegeven, zijn eerste echte echt complete prooidier 8) Hij heeft hem tot en met het laatste haartje opgegeten, er bleef geen kruimeltje over. Ik vond het toen zo bijzonder dat ik het ook op film gezet heb.
