GNRH implantaat

[irmaa]

Lees mijn stukje nog eens na en zie nu dat ik mijn hond heb omschreven als een @#$$!!%$. Dit is natuurlijk niet helemaal waar, heb het een beetje overdreven, om mijn punt duidelijk te maken. Bovenalles is ie:
- Aanhankelijk en erg lief (niet ech naar vreemden)
- Luistert ie erg goed (als er tenminste geen reu in de buurt is)
- Ontzettend enthousiast, actief en speels
- Gek op apporteren
- Ontzettend grappig
- Mooi gespierd
Hoop dan ook niet dat hier iets van verdwijnt, want dan laat ik desnoods het implantaat er weer uithalen
Het uitvallen aan de riem gaat in elk geval een stuk beter, kan hem meestal goed afleiden. Heb veel cursussen gedaan en gedragstherapie gevolgd en ben er echt heel veel mee bezig. Dit is ook geen reden voor castratie. Het waaks zijn en snuffelen/markeren zijn voor mij ook geen redenen voor castratie.
Maar de baknijd tov de kat (ben echt bang dat ie hem een keer iets aandoet) en de depressieve buien (ik weet niet of dat echt bestaat of dat ik me dat inbeeld?) wel. En vooral het gedrag tov van de reu van mijn ouders kan ik echt niet tolereren. Tegenwoordig doet ie niet meer echt iets bij de reu (gaat af en toe nog mis), omdat we goed hebben ingegrepen. Maar als hij bij mijn ouders is (ik laat hem best vaak daar, als ik weg moet oid), dan loopt ie alleen maar dominant stijfjes te paraderen en te markeren en doet niks anders dan de reu in de gaten houden. Die reu hoeft maar 1 verkeerde blik in zijn richting te werpen en het is foute boel. De reu durft niet eens meer bij ons te komen zitten en doet niks anders dan oogcontact vermijden, gapen etc. Echt heel zielig. Dus dat is de belangrijkste reden eigenlijk. Hoop echt zo dat het nut heeft en dat onze hond niet meer angst gaat ontwikkelen, want aan de andere kant is het ook best een mietje.

* zie dat er iemand heeft gereageerd. @ vanaalst: Bedoel je dat cynisch? J.J. (zo heet ie) is nu 15 maanden.

Zou als ik jouw was eerst een zijn schildklier laten nakijken.. uitvallen en depressie (gedragproblemen)  kunnen daarvan een oorzaak zijn.
Schildklier kan ontzettend veel invloed hebben, heb zelf een hond met een schildklier probleem, echt vage klachten, geeneen leek op "echte schildklierproblemen"
De behandelend arts versleet me voor gek, omdat ik zei:  Testen, Zij zei: "die hond heeft geen schildklierproblemen"... Nou echt wel dus.....!!!
Ik zou zelf altijd met deze klachten even laten testen!!

[Ikke1980]

Zou als ik jouw was eerst een zijn schildklier laten nakijken.. uitvallen en depressie (gedragproblemen)  kunnen daarvan een oorzaak zijn.
Schildklier kan ontzettend veel invloed hebben, heb zelf een hond met een schildklier probleem, echt vage klachten, geeneen leek op "echte schildklierproblemen"
De behandelend arts versleet me voor gek, omdat ik zei:  Testen, Zij zei: "die hond heeft geen schildklierproblemen"... Nou echt wel dus.....!!!
Ik zou zelf altijd met deze klachten even laten testen!!

Hmmm, daar heb ik niet aan gedacht. Maar is het niet zo dat ze dan ook heel traag worden', of dik? Mijn hond is namelijk eerder hyperactief buiten, alleen binnen gedraagt hij zich depressief eigenlijk en verder is hij eerder mager dan dik. Ja sorry, weet niet precies wat de verschijnselen zijn.  Ik zal het eens met de DA bespreken (moet er maandag toch heen). Bedankt voor de tip in elk geval.

[Too]

Hmmm, daar heb ik niet aan gedacht. Maar is het niet zo dat ze dan ook heel traag worden', of dik? Mijn hond is namelijk eerder hyperactief buiten, alleen binnen gedraagt hij zich depressief eigenlijk en verder is hij eerder mager dan dik. Ja sorry, weet niet precies wat de verschijnselen zijn.  Ik zal het eens met de DA bespreken (moet er maandag toch heen). Bedankt voor de tip in elk geval.

Over Didot van Pallas is een topic, dat was en is een bijzonder actieve hond mét een schildklierprobleem
Als ik t goed heb onthouden is ook zijn 'humeur' erg veranderd door de medicatie.

[Ikke1980]

Tja, ik weet het niet, ik ga het er zeker over hebben met DA. Maar ik lees overal dat je schildklierproblemen vooral kunt herkennen aan de vacht. Vachtproblemen dus, zoals bijvoorbeeld kale plekken, maar daar heeft J.J. echt helemaal geen last van...

[irmaa]

Tja, ik weet het niet, ik ga het er zeker over hebben met DA. Maar ik lees overal dat je schildklierproblemen vooral kunt herkennen aan de vacht. Vachtproblemen dus, zoals bijvoorbeeld kale plekken, maar daar heeft J.J. echt helemaal geen last van...

Er hoeven (nog) geen vachtproblemen te zijn, dat is juist een probleem ;-) iedereen denk aan schildklier DUS vachtproblemen... dat kan hoeft (nog) niet.

[me and my boys]

nee joh, tuurlijk bedoel ik dat niet cynisch!
helemaal niet.
maar omdat ie rond een jaar is en dat vindt ik een mooie tijd om verder te kijken maar ook in het achterhoofd hebbende dat het een beetje een moeilijke leeftijd is, heb nm hier ook zo'n mannetjes putter rondlopen
het uitvallen----is hier ook gebeurd
overdreven waaks---idem
snuffelen, markeren--heel herkenbaar
het is ook een beetje de leeftijd, ze worden van zichzelf bewust en krijgen een ander 'willetje' worden bewust van hun 'man' zijn....de bovenste 'kenmerken' zijn hier goed controleerbaar door trainingen, maar hij heeft het best geprobeerd hoor!
wat bedoel je met depressie? hoe zie je dat?
denk dat het een hoop met de leeftijd te maken heeft...de hormonen maken overuren..

[irmaa]

.nog even een linkje over gedragsproblemen en schildklier.. ik zou altijd testen.. er zijn te veel honden die onverkaarbaar uitvallen enz...
http://www.akitarescue.com/Aggression%2 ... hyroid.htm

[Ikke1980]

nee joh, tuurlijk bedoel ik dat niet cynisch!
helemaal niet.
maar omdat ie rond een jaar is en dat vindt ik een mooie tijd om verder te kijken maar ook in het achterhoofd hebbende dat het een beetje een moeilijke leeftijd is, heb nm hier ook zo'n mannetjes putter rondlopen
het uitvallen----is hier ook gebeurd
overdreven waaks---idem
snuffelen, markeren--heel herkenbaar
het is ook een beetje de leeftijd, ze worden van zichzelf bewust en krijgen een ander 'willetje' worden bewust van hun 'man' zijn....de bovenste 'kenmerken' zijn hier goed controleerbaar door trainingen, maar hij heeft het best geprobeerd hoor!
wat bedoel je met depressie? hoe zie je dat?
denk dat het een hoop met de leeftijd te maken heeft...de hormonen maken overuren

Ow gelukkig dat je het niet cynisch bedoelde...ik ben het hondenforum gewend...daar gaat het iets anders aan toe 
Tuurlijk heb ik ook meegenomen dat het de leeftijd kan zijn. Maar volgens mij heeft ie de puberteit wel achter de rug. Tis maar een piepkleine hond (kruising Franse Bulldog van ongeveer 10 kilo) en hij was net in de puberteit toen we hem kregen (toen was ie bijna 7 maanden). Een etterbakkie was het . Zijn echte karakter zal nog niet helemaal gevormd zijn, maar het ergste is wel achter de rug. En ik wilde nu kijken wat castratie zou doen en niet pas als hij allerlei verkeerde dingen aangeleerd heeft. Die verkeerde dingen zitten er nu dus ook al wel een beetje in, dus daarom vind ik het ook zo moeilijk om te beoordelen of het nou zijn hormonen zijn of dat het in zijn karakter zit (of aangeleerd heeft). Ook de gedragstherapeut weet het niet zeker (en tis wel een goeie hoor, via Alpha). Dat komt omdat hij tegenstrijdige dingen laat zien, soms is hij echt dominant of agressief, dan weer angstig/onzeker. Daarom wil ik het op deze manier 'uitproberen'.
Tja, die depressie. Ik weet niet of het dat is, maar zo ziet het eruit. Binnen zit ie vaak een beetje sip te kijken, alsof ie gestresst is, met oortjes plat en wegkijken en oogwit laten zien. Dan slaakt ie een diepe zucht en gaat ie maar weer in z'n bench liggen. Hij wordt pas vrolijk als ik 'mee' (= wandelen) of 'eten' zeg, of als ik echt met hem ga spelen. Misschien dat ie zich verveelt ofzo, maar ik doe erg veel met hem. Hij wordt echt veel uitgelaten en dan ook los en ik apporteer zeker 1 tot 1 1/2 uur met hem en doe zoekspelletjes enzo. Het is wel zo dat hij echt nooooooit moe te krijgen is. Laatst waren we wezen wandelen met een teefje erbij (van 7 maanden) en hij heeft een uur lang alleen maar gerend en was toen nog niet moe (terwijl het teefje echt bekaf was). Zou ie misschien teveel energie hebben? Hij heeft verder ook geen pijn volgens mij (is pas nog helemaal onderzocht door DA). Dus ik weet het ook niet precies  ???

@Irma: bedankt voor de zeer interessante link! Heb even snel gekeken, ga het zo verder uitpluizen (moeilijke termen allemaal  in dat artikel )

[Ikke1980]

Goh ja, heb het hele artikel gelezen, en dit werpt misschien wel een heel nieuw licht op de zaak. Inderdaad dacht ik bij schildklier problemen meteen aan vachtproblemen, te dik en sloom. Maar dat hoeft dus helemaal niet zo te zijn.
Te dun worden kan dus ook! En J.J. is best wel mager, terwijl hij ontzettend veel eet (hij krijgt kvv, af en toe wat barf, en ik voer op het oog zo'n 300 gram) en hij is zelfs wat afgevallen (dus af en toe geef ik zelfs 400 gram). Dat is voor zo'n klein hondje heel veel toch? Kan natuurlijk ook komen door zijn tomeloze energie...

[Mevroi Kruim]

Overigens helpt castratie of een implantaat niet tegen baknijd, dat heeft niks met hormonen te maken iha en alles met aangeleerd gedrag. Zeker een hond die nogal hongerig is gaat dit makkelijk doen, teefjes net zo goed als reuen, maakt niet uit. Voor markeren is het wel behoorlijk effectief en tegen agressie werkt het in ong. de helft van de gevallen, maar ook dan redelijk grote kans dat (een deel van) het gedrag overblijft, nl dat deel dat is aangeleerd. En met aangeleerd bedoel ik geconditioneerd, kan onbedoeld door de baas zijn maar ook zelfbelonend.

[pallas]

Hier even een reactie van mij. Didot is al genoemd en ook zijn reacties op het implantaat.
Achteraf gezien had Didot dus al een stevig schilklier probleem, waarschijnlijk al vanaf de puppertijd.
Is altijd super actief geweest met een bijna abnormale drive en will to please. Zeker geen slome, dikke hond , juist erg druk en mager.
Waar je dan als baasje weer niet gek van staat te kijken, want daar hebben we hem naturlijk voor utigezocht. (wedstrijd bordercollie)

Door het plaatsen van het implantaat is de schildklierfunctie nog minder geworden, dat gebeurd dus ook weleens als je castreerd.
Didot is wel iets veranderd door het implantaat, maar nog véél meer door het toedienen van extra schildklierhormonen.
Hij is nu super in ballans, prachtig in de vacht en kan nu heel mooi ontspannen werken.
Contact met vreemde honden blijf ik nog steeds vermijden, dit heeft ook met mij te maken; ben snel gestresst erdoor en dat werkt dan weer door op hem.

Op het moment dat ik zijn medicatie eens vergeet, krijgen we halverwege de dag dat al door, want dan wordt hij weer onrustig en druk.
We noemen het dan ook wel een zijn ADHD pillen
Achteraf gezien was het dus niet wenselijk en misschien niet nodig om Didot te castreren, helaas kwamen we net te laat achter de schildklier diagnose.

Kortom , ik zou hem alten testen. De testen zijn niet goedkoop maar als het een schilklier probleem is, dan verbeterd het leven van je hond wel een heel stuk als je daar med. voor krijgt.

Verder weet ik niet wat voor ras of kruising jouw hond is, maar Didot is nog wel steeds op en top border collie gebleven (en daar hoort ook een aanleg voor bepaald gedrag bij) Uit jouw verhaal lijkt mij dat je ook een echte werker hebt, of heb ik het mis soms?

[me and my boys]

Ow gelukkig dat je het niet cynisch bedoelde...ik ben het hondenforum gewend...daar gaat het iets anders aan toe 
Tuurlijk heb ik ook meegenomen dat het de leeftijd kan zijn. Maar volgens mij heeft ie de puberteit wel achter de rug. Tis maar een piepkleine hond (kruising Franse Bulldog van ongeveer 10 kilo) en hij was net in de puberteit toen we hem kregen (toen was ie bijna 7 maanden). Een etterbakkie was het . Zijn echte karakter zal nog niet helemaal gevormd zijn, maar het ergste is wel achter de rug. En ik wilde nu kijken wat castratie zou doen en niet pas als hij allerlei verkeerde dingen aangeleerd heeft. Die verkeerde dingen zitten er nu dus ook al wel een beetje in, dus daarom vind ik het ook zo moeilijk om te beoordelen of het nou zijn hormonen zijn of dat het in zijn karakter zit (of aangeleerd heeft). Ook de gedragstherapeut weet het niet zeker (en tis wel een goeie hoor, via Alpha). Dat komt omdat hij tegenstrijdige dingen laat zien, soms is hij echt dominant of agressief, dan weer angstig/onzeker. Daarom wil ik het op deze manier 'uitproberen'.
Tja, die depressie. Ik weet niet of het dat is, maar zo ziet het eruit. Binnen zit ie vaak een beetje sip te kijken, alsof ie gestresst is, met oortjes plat en wegkijken en oogwit laten zien. Dan slaakt ie een diepe zucht en gaat ie maar weer in z'n bench liggen. Hij wordt pas vrolijk als ik 'mee' (= wandelen) of 'eten' zeg, of als ik echt met hem ga spelen. Misschien dat ie zich verveelt ofzo, maar ik doe erg veel met hem. Hij wordt echt veel uitgelaten en dan ook los en ik apporteer zeker 1 tot 1 1/2 uur met hem en doe zoekspelletjes enzo. Het is wel zo dat hij echt nooooooit moe te krijgen is. Laatst waren we wezen wandelen met een teefje erbij (van 7 maanden) en hij heeft een uur lang alleen maar gerend en was toen nog niet moe (terwijl het teefje echt bekaf was). Zou ie misschien teveel energie hebben? Hij heeft verder ook geen pijn volgens mij (is pas nog helemaal onderzocht door DA). Dus ik weet het ook niet precies  ???

@Irma: bedankt voor de zeer interessante link! Heb even snel gekeken, ga het zo verder uitpluizen (moeilijke termen allemaal  in dat artikel )

toch he, hetgeen wat je hier allemaal noemt, volgens mij is ie heel onzeker vandaar dat verschillende gedrag wat ie laat zien, en met 15 maanden kan ie nog heel makkelijk puberen hoor, de ene hond is de andere niet..
mijn kleintje is zo'n beetje van dezelfde leeftijd(14mnd) en laat ook tegenstrijdig gedrag zien, soms is ie heel stoer om het volgende moment achter zijn broer te kruipen, ik had even geleden ook wat problemen wat zijn gedrag aangaat, heb ook een gt om hulp gevraagd en zij vertelde mij dat ik duidelijker moest zijn, hij kwam(en nog wel) steun bij mij zoeken, zolang ik er was dan had ie praatjes ed, door hem duidelijk te maken waar hij stond, wat ik van hem wilde en niet is het een stuk opgeknapt..
heel eenvoudig om hem gewoon regels op te leggen, ik heb al wat honden gehad en ik weet gewoon dat er bij mij op een gegeven moment wat laksheid in sloop, ik moest lachen om hem(nog wel hoor) als ie dan iets niet deed wat ik hem vroeg....en dan zei ik het hem nog een keer en soms nog een keer, dat is nu klaar---hij moet doen wat ik zeg en niet zijn eigen weg gaan(tot op zekere hoogte he) en ik moet zeggen dat werkt zijn vruchten af!!!
ik zeg niet dat het voor iedere hond zo zou werken, maar hier werkt het super!!!!
en natuurlijk goed gedrag de hemel in geprezen!!!!
Het implantaat heb ik bij mijn groenendaeler in laten brengen, die was heel druk maar niet 'dominant', vechterig oid, maar hij was ozo aanwezig en had geen tijd om te eten, een graatmager hypertjes was het.....
na het implantaat ging het harstikke goed, hij ging iig eten!!!

[Ikke1980]

Verder weet ik niet wat voor ras of kruising jouw hond is, maar Didot is nog wel steeds op en top border collie gebleven (en daar hoort ook een aanleg voor bepaald gedrag bij) Uit jouw verhaal lijkt mij dat je ook een echte werker hebt, of heb ik het mis soms?

Nou, het is wel een echte werker hoor! Doet heel graag kunstjes en is helemaal gek van apporteren. Daarbij is ie echt niet af te leiden, totaal gefocust, brengt zijn 'apporteergeval' altijd meteen terug en luistert ie echt PERFECT!! Beter dan de labradors (toch een echte 'apporteerhond') van mijn ouders ooit hebben gedaan.
Al zou je dat niet zeggen op basis van het 'ras'; het is namelijk een kruising Franse Bulldog x Havanezer...haha 

[Ikke1980]

toch he, hetgeen wat je hier allemaal noemt, volgens mij is ie heel onzeker vandaar dat verschillende gedrag wat ie laat zien, en met 15 maanden kan ie nog heel makkelijk puberen hoor, de ene hond is de andere niet..
mijn kleintje is zo'n beetje van dezelfde leeftijd(14mnd) en laat ook tegenstrijdig gedrag zien, soms is ie heel stoer om het volgende moment achter zijn broer te kruipen, ik had even geleden ook wat problemen wat zijn gedrag aangaat, heb ook een gt om hulp gevraagd en zij vertelde mij dat ik duidelijker moest zijn, hij kwam(en nog wel) steun bij mij zoeken, zolang ik er was dan had ie praatjes ed, door hem duidelijk te maken waar hij stond, wat ik van hem wilde en niet is het een stuk opgeknapt..
heel eenvoudig om hem gewoon regels op te leggen, ik heb al wat honden gehad en ik weet gewoon dat er bij mij op een gegeven moment wat laksheid in sloop, ik moest lachen om hem(nog wel hoor) als ie dan iets niet deed wat ik hem vroeg....en dan zei ik het hem nog een keer en soms nog een keer, dat is nu klaar---hij moet doen wat ik zeg en niet zijn eigen weg gaan(tot op zekere hoogte he) en ik moet zeggen dat werkt zijn vruchten af!!!
ik zeg niet dat het voor iedere hond zo zou werken, maar hier werkt het super!!!!
en natuurlijk goed gedrag de hemel in geprezen!!!!
Het implantaat heb ik bij mijn groenendaeler in laten brengen, die was heel druk maar niet 'dominant', vechterig oid, maar hij was ozo aanwezig en had geen tijd om te eten, een graatmager hypertjes was het.....
na het implantaat ging het harstikke goed, hij ging iig eten!!!

Ja kan inderdaad best dat ie nog een beetje aan het puberen is hoor. Wat ie buiten laat zien, daar zou ik ook niet zo snel voor naar een implantaat hebben gegrepen. Vooral omdat het al zoveel beter gaat na gedragstherapie en cursussen. Maar de situatie bij mijn ouders thuis is gewoon niet houdbaar, want die reu is een doodgoeie sul die nooit zal vechten en nu dus strontzenuwachtig wordt als ik met J.J. binnenkom (komt ie super blij aangerend, ziet ie J.J., druipt ie gelijk af). En ik wil J.J. wel gewoon bij mijn ouders kunnen laten, want ik wil hem niet langer dan 4 uurtjes alleen laten zitten als ik werk. Overigens speelt J.J. wel met de teef van mijn ouders, dat is echt zijn beste vriendin. 

[pallas]

Nou, het is wel een echte werker hoor! Doet heel graag kunstjes en is helemaal gek van apporteren. Daarbij is ie echt niet af te leiden, totaal gefocust, brengt zijn 'apporteergeval' altijd meteen terug en luistert ie echt PERFECT!! Beter dan de labradors (toch een echte 'apporteerhond') van mijn ouders ooit hebben gedaan.
Al zou je dat niet zeggen op basis van het 'ras'; het is namelijk een kruising Franse Bulldog x Havanezer...haha 

Nou ken anders ook hele actieve bulltjes en ontzettend gave havanezers