De assistente zei dat ik Mandigers beter kon mailen, aangezien ze het idee had dat memo's van hen ongelezen in de prullenbak verdwenen... (oké?!)
Dus dat heb ik gedaan en binnen een uur belde hij terug!
Hij zei dat Joy niet in aanmerking komt voor een pacemaker, omdat haar hartje ook een normale frequentie laat zien. Hij zou van de medicijnen die in eerste instantie niet te verkrijgen waren een recept naar mij mailen en dan kon ik ze bij mijn eigen apotheek halen.
Binnen een kwartier een mailtje: er waren toch geen tabletjes te verkrijgen, alleen een inhalator. Dus hij ging kijken of we iets met die inhalator konden of kijken naar een alternatief.
Vervolgens mailt hij aan het einde van de ochtend dat hij nog overlegd had met Utrecht en dat hij Joy toch nog graag een keer wil zien!
Nou, mijn ouders zijn vervolgens afgelopen donderdag nog een keer met Joy bij Mandigers geweest.
Mandigers heeft nog een echo gemaakt. Het hartje heeft de juiste grootte en de hartspier ziet er ook goed uit.
Hij heeft vervolgens bloed afgenomen en gaat dat opsturen naar het lab. Daar wordt in elk geval gecontroleerd of de schildklier het goed doet en of bepaalde stoffen wel of niet in het bloed zitten. Als het goed is komt aankomende week de uitslag.
Hij sluit niet uit dat het misschien door het voer komt dat Joy krijgt
Ik trek me maar niet teveel aan van dit soort uitspraken. Mijn vlees voor Joy komt bij goede bedrijven vandaan en het meeste is ook nog eens geschikt voor menselijke consumptie.
Toen mijn ouders naar huis reden, werd Joy niet zo lekker. Thuis ging ze op de bank liggen en iedere keer weer zitten.
Mijn moeder tilde haar op een gegeven moment op om te kijken of ik er al aan kwam en toen gilde ze keihard van de pijn!
Daarna ging ze in haar reisbench liggen en lag ze erg te rillen en ze liep niet lekker.Toen ik bij mijn ouders aankwam, trof ik een heel zielig hondje.
Mijn vader heeft toen de dierenarts gebeld en om 18.15 uur zijn we (mijn pa en ik) met Joy naar de dierenarts gegaan. Daar is mijn pa met Joy naar binnen gegaan.
Ik kan er zo slecht tegen als ze Joy onderzoeken en ze doen haar (per ongeluk) pijn. Dus ik heb mooi op de gang gewacht. Ik weet het, wat Joy betreft ben ik een watje.
De dierenarts heeft alles goed bewogen en bevoeld en kon niks vinden. Behalve dat ze bij het strekken van de nek iets hoorde knoepen.
Ze vermoedt dan ook dat er tijdens de echo, waar Joy goed op haar zij gehouden moest worden, misschien een werveltje iets verschoven was wat nu op zijn plaats schoot.
Voor de zekerheid heeft ze Joy een injectie gegeven met pijnstiller en ontstekingsremmer.
Toen ik thuis kwam, heeft Joy lekker gegeten en met uitlaten rende ze mee, dus het is met een sisser afgelopen.
Toen mijn pa al met Joy in de auto zat, heb ik nog met mijn vaste dierenarts gesproken. Hij ging naar huis en zag mij bij de balie. We hebben het gehad over het bloedonderzoek dat Mandigers ging doen en hij vroeg zich af of Mandigers ook naar 2 bepaalde tekorten ging kijken. Of ik dat Mandigers wilde vragen en als dat niet het geval was of het er dan nog bij kon. Zo niet, dan zou mijn eigen dierenarts daar nog op controleren d.m.v bloedonderzoek. Als je niet compleet voert, kunnen er tenslotte bepaalde tekorten ontstaan. Nu voer ik nauwkeurig volgens het Barfprincipe, dus volgens mij kan dit niet het geval zijn. Maar goed, controleren kan nooit kwaad.
Ik heb gisteren Mandigers gemaild en hij mailde terug dat daar niet op gecontroleerd werd en dat hij niet voldoende bloed had afgenomen om het er nog bij te doen.
Dus gistermiddag moest Joy weer mee naar de dierenarts om nog een keer bloed te prikken.
Ik heb Joy in de behandelkamer overgelaten aan de assistente en zij heeft haar vastgehouden tijdens het bloed afnemen. Ik was lekker in de wachtkamer.
Nu is het dus wachten op de uitslagen van de bloedonderzoeken. Het is niet anders.
Ik was gisteren wel helemaal op en erg toe aan weekend! Het was een eneverend weekje!!! Niet alleen voor mij, maar ook voor Joy!



