Hope gaat fantastisch. Zijn darmproblemen zijn de wereld uit sinds hij meer buiten komt.
Iedere dag gaat hij een uur het bos mee in, waar hij los rond kan scheuren.
Hij eet al erg gevarieerd vind ik zelf. Momenteel eet hij konijn, haas, paard, hert, andijvie en wortel.
Sinds gisteren krijgt hij ook eend, omdat hij het zo goed doet, en ik toch nog eens wilde kijken of hij daar nu de vorige keer zo op gereageerd heeft, of op iets anders. Hij krijgt een olie bij voor zijn vacht, die maak ik gewoon op, heb nog voor een maand of 3.
Hij is onwijs energiek, heeft geen jeuk, hij ziet er werkelijk fantastisch uit.
Zijn gewicht is stiekem wat te hoog geworden, maar hij is nog niet echt dik. Ik heb het percentage iets verlaagd en met die extra beweging moet dat goed komen. Voorheen had Hope minstens 2 keer per maand oorontsteking aan beide oren. Ik zou nu niet eens meer weten wanneer de laatste keer was dat hij dat heeft gehad. Zijn oren zijn mooi wit en voelen koel aan. De huid rond de liezen en buik zijn wit, zoals ook rond zijn neus. Zijn lippen zijn zacht-rose, niet meer zo vuurrood. Zijn tanden zijn spierwit, hij heeft meer conditie en zit goed in de bespiering.
De jeuk is weg, en dat maakt het in huis een rustigere hond. Hij loopt niet meer te ijsberen, is over het algemeen veel kalmer, meer in balans. Hij kan veel meer hebben, is niet zo snel meer overstuur, waardoor wij denken dat het stressniveau in zijn lichaam is gezakt.
Al met al zijn wij meer dan tevreden en barf'en wij lekker door. Één voor één voeren we steeds iets toe aan zijn menu, waarbij ik gewoon kijk naar wat belangrijk is (verschillende diersoorten, verschillende groenten) maar ook naar wat mijn ouders leuk vinden om te voeren zodat ze het goed blijven volhouden, en niet te vergeten, naar wat makkelijk te krijgen is.
Als ik geweten had dat onze hond hier zoveel gelukkiger van zou zijn... maarja, achteraf praten is altijd makkelijk.
Het zou me echter niet verbazen als hij er wat jaartjes bij heeft gekregen door barf.



