we zijn weer thuis na bezoek aan Bon en daarna bezoek aan vrienden.. (baasje van de saluki die de 2e bloeddonor was)
ze smsten toen we daar waren en we zijn na anderhalf uur Bonnie bezoek: stukje wandel, aai en masseer, knuffel en voer, en nog meer aai en frutsel totdat ze lekker sliep (met hulp van wat methadon erbij
heel raar om het gezellig te hebben terwijl je hondje.... ligt te knokken voor haar leven, je dat ziet naast je en.... pffff.... moeilijk
ze was vanavond oke maar wel heeeel erg rustig. duidelijk dat ze heel erg knokt en bezig is. eten wilde ze niet erg maar gelukkig krijgt ze genoeg via infuus en sonde binnen.
temperatuur is oke, 38,8 dus dat gaat goed..
alleen..dat vocht.. het stroomt eruit blijkbaar.. ze hebben haar vernband om 16.30 nog eens verwisseld omdat het doordrenkt was.. en ik zag later vanavond nog eens..
ik heb gevraagd of ik morgen weer gebeld kan worden in de ochtend.. was erg fijn vanochtend dat de arts zelf even belde en vertelde dat de temp oke was..
het is inmiddels zo`n hel om de hele ochtend te wachten en alles wat je ziet om allerlei manieren te (kunnen) interpreteren.. dat trek ik maar moeilijk na 2 weken hoop en wanhoop en dat alles snel achter elkaar
we hebben eventjes buiten gewandeld en ze heeft een grote plas gedaan. ze was blij ons te zien en ze kwispelde en was heel dichtbij
later in de kennel had ze wat moeite zich te concentreren want er was een jankende en onrustige hond verderop (baasjes gingen net weg en hond reageerde erg). je voelde haar verstarren en ze leek te vergeten dat ze uit mijn hand aan het lebberen was aan de sondevoeding
uiteindelijk was er rust en hebben we haar pootjes lekker gemasseerd en kreeg ze haar medicatie (methadon) dus is ze lekker `al geaaid wordend` in slaap gevallen en ja, altijd moeilijk dan weer om haar achter te laten en `tot morgen, lieve Bonnie` te zeggen
ze is wel wat chagrijnig naar bepaalde mensen aan het worden merk ik. heb haar vandaag een paar keer lelijk zien doen en de laatste keer heb ik gebeld dat ze maar moesten stoppen met pogingen tot tempen want wij kwamen toch en ik wil niet dat ze zo gaat uitvallen (de betreffende dame komt kennel binnen en is wat te voorwaarts naar de achterkant van Bonnie; staart pakken en huplakee, en dat vindt Bon geen goed plan.. ze reageert overigens al dagen op deze manier op haar). dit uitvallen deed ze ook 6,5 jaar geleden toen ze bij mij kwam en dat heb ik er met veel pijn en moeite uit getraind. daarbij wil ik vooral niet dat zij zich zo voelt dat ze het nodig vindt om uit te gaan vallen.. er hangt een snuitje bij haar kennel, doe dat even om en ze weet dat... etc...
nu ligt ze rustig te liggen. ze slaapt. en wij gaan dat nu ook doen..
sorry mensen dat ik jullie zo lang heb laten wachten op nieuws
morgen gewoon weer verder... en HOPELIJK gaat die vochtproductie stoppen en knapt ze qua algehele conditie echt wat op!!
welterusten lieve mensen:-*


