lammertijd

[Els&Flow]

[quote="corina"]


Klopt als een schaap een oormerk heeft dan staat het geregistreerd en dan kan de boer het niet zomaar wegeven
[/quote]

Nooit geweten. Weer wat geleerd, dank je wel voor je antwoord. 

[Angelique]

Heftig...dapper  Ik ben een hypocriet ei en zou dapper genoeg zijn om het schapie te ontleden, maar niet om het zo te geven. Ze zouden het denk ik ook niet eten. Eerder proberen het te reanimeren.  Kan me voorstellen dat er mensen denken    maar wat al gezegd is, je geeft ook met droge oogjes stukjes lam en dat komt toch echt van hetzelfde beessie af.

[Hope]

[quote="Anne in Duitsland"]
Prachtig Corina, hoe jouw honden rustig blijven liggen tussen de kippen! Daar zouden die van mij echt moeite mee hebben! Ze zouden ze misschien niet grijpen - zolang ik erbij ben tenminste - maar het gepiep (van de honden  ) zou niet te harden zijn, en Max zou mij de hele tijd aankijken met een blik van: mag ik? Mag ik nu eindelijk?!
[/quote]

[corina]

[quote="Anne in Duitsland"]
Aaah, dit is echt oertijdbarfen! Mooi hoor! Geweldig dat ze ook zo in elkaars bijzijn kunnen knabbelen. Ik gaf Max en Scotch een paar maanden geleden in de tuin een elandoor, en Scotch moet dan altijd even checken of hij wel het mooiste, grootste en lekkerste stuk heeft gekregen, maar hij had nog geen stap in Max' richting gezet of Max vloog hem al aan. Resultaat: Scotch een gaatje en alle oren maar weer afgepakt, want het moet wel leuk blijven natuurlijk.
[/quote]

Oertijdbarfen   
Ze eten eigenlijk altijd zo met zijn drieën zal eens kijken of we daar al wat foto's van hebben.
Die foto's hebben we natuurlijk wel maar onlangs is die laptop waar die foto's op staan gevallen en daarvan is nu het beeldscherm voor een groot gedeelte zwart.
Dus het kan even duren.

[Martine-Tom]

[quote="winni"]
Ja zeker Die van mij eet nl niets waar nog de volledige kop of huid aan zit dus vandaar mijn nieuwsgierigheid. Tenzij....er een andere hond achteraan gaat en het jachtinstinct naar boven komt omdat de prooi gaat rennen. Een klein ongedierte wordt dan wél zó opgevreten.
Maar deze honden liggen lekker uit te buiken tussen de kippetjes Goed opgevoed
[/quote]Hier krijgt ie ook niks met vacht...domweg om dat hele dieren gewoon te groot zijn, op cavia oid na dan, maar kweenie dat vind ik geen hondeneten, meer voor katten. Tom eet barf vanaf een maand of 3, hij speelt met kippen en konijnen, in het wild rent ie er achteraan omdat hij het leuk vind dat ze zo weghoppen, ze grijpen zou ie nooit doen (al was het maar dat ie er te traag voor zou zijn  ) duiven, kauwen en eendjes op het droge jaagt ie weg als ie de kans krijgt (eendjes moeten zwemmen vind ie  ) maar geen van allen zou ie ooit iets aandoen. Mijn oppashuis heeft ook duiven en daar gaat ie ook rustig mee naar binnen, keuteld wat tussen de duifjes en loopt weer naar buiten...binnen gaan alle diersoorten goed, buiten wil ie graag opjagen, ook best apart eigenlijk, maar goed, ik vind het wel best 

[Jouls]

Ik vind het mooi om te zien, maar dat ik vind ik met al het barf...hondjes lekker aan de kluif, toppie!! Ikzelf zou denk ik ook eerst de lammetjes van hun jasje ontdoen (zou er geen moeite mee hebben) maar hier thuis denken ze daar toch echt even anders over.

Ik heb toen ik voor het eerst geitjes ging bestellen,moest ik  van mijn manlief (anti-barfer ) eerst een fotootje aan mijn dochter laten zien, haha en die vond het maar wat interessant en niks jakkes. Maar manlief en zoon zullen denk ik niet overstag gaan, vrees ik

[pearlsofpassion]

Ik vind dit best mooi, maar ik moest toch ook slikken bij de foto's.  Ze zijn nog zo intact, behalve de kop dan.

Persoonlijk denk ik vreemd genoeg dat ik er in het echt, als ik het lam zou kunnen aanraken voorheen,  minder moeite mee zou hebben, dan op foto. En dan wel omdat op foto het niet zo duidelijk is of dat lam al dood was of nog niet.  Het lijkt zo levensecht, terwijl je in het echt meteen echt zou zien dat het dood is, een lijkje... Geen diertje meer... 
Voordat ik een dier in zijn geheel voer, of het uiteen haal, kijk ik altijd nog eens goed. Hoe mooi het wel was, hoe vredig het daar ligt.  Gewoon, uit respect en om mezelf een minuutje de tijd te geven om eraan te wennen.
En dan zie je, heel bewust, dat het dood is. Dan besef je ook heel goed: ok, dit diertje is gestorven, voor wat voor reden danook.  Daar is niets meer aan te doen: vanaf nu is het een geschenk voor mijn kat of hond.

Dan zou ik het minder erg vinden om te zien opgegeten worden, dan hier op foto.  Toen ze de eerste keer een kuiken aten, heb ik ook gebiologeerd zitten kijken... 
Het wordt dan voedsel, ipv een dier...

Nou ja, misschien vinden jullie mij nu helemaal een freak... 

[Summerditches]

[quote="Angelique"]
Heftig...dapper  Ik ben een hypocriet ei en zou dapper genoeg zijn om het schapie te ontleden, maar niet om het zo te geven. Ze zouden het denk ik ook niet eten. Eerder proberen het te reanimeren.  Kan me voorstellen dat er mensen denken    maar wat al gezegd is, je geeft ook met droge oogjes stukjes lam en dat komt toch echt van hetzelfde beessie af.
[/quote]

+1..ik heb ze ook weleens gevoerd maar netjes ontleed en iets minder herkenbaar gemaakt..net zo hypocriet..ik wat blij dat de vacht er af was..Mijn honden zouden er ook niet direct aan beginnen misschien en dan ligt daar best lang zo'n lammetje..
t opeten op zich ipv de kliko is natuurlijk super....

[siempie73]

Ik zou juist niet kunnen ontleden...
Wel prachtig om te zien.
Ik zou denk ik het lammetje buiten geven en op een afstandje gaan staan kijken

[Anne in Zweden]

[quote="pearlsofpassion"]
Ik vind dit best mooi, maar ik moest toch ook slikken bij de foto's.  Ze zijn nog zo intact, behalve de kop dan.

Persoonlijk denk ik vreemd genoeg dat ik er in het echt, als ik het lam zou kunnen aanraken voorheen,  minder moeite mee zou hebben, dan op foto. En dan wel omdat op foto het niet zo duidelijk is of dat lam al dood was of nog niet.  Het lijkt zo levensecht, terwijl je in het echt meteen echt zou zien dat het dood is, een lijkje... Geen diertje meer... 
Voordat ik een dier in zijn geheel voer, of het uiteen haal, kijk ik altijd nog eens goed. Hoe mooi het wel was, hoe vredig het daar ligt.  Gewoon, uit respect en om mezelf een minuutje de tijd te geven om eraan te wennen.
En dan zie je, heel bewust, dat het dood is. Dan besef je ook heel goed: ok, dit diertje is gestorven, voor wat voor reden danook.  Daar is niets meer aan te doen: vanaf nu is het een geschenk voor mijn kat of hond.

Dan zou ik het minder erg vinden om te zien opgegeten worden, dan hier op foto.  Toen ze de eerste keer een kuiken aten, heb ik ook gebiologeerd zitten kijken... 
Het wordt dan voedsel, ipv een dier...

Nou ja, misschien vinden jullie mij nu helemaal een freak... 
[/quote]

Dit doet mij denken aan een Fins woord voor jagen, pyytää, wat tegelijkertijd ook 'verzoeken, vragen' betekent. De betekenissen zijn etymologisch met elkaar verbonden doordat jagers het wild (of de vis) van oudsher 'verzochten' zich te laten vangen. Zo van: 'Mag ik jou vangen, opdat ik te eten heb en dus kan overleven?' Ik vind dat zo'n mooie gedachte, zo vol respect, zo anders dan: ik schiet jou dood because I can.

En nee, ik vind je geen freak. Ik moet eendagskuikens ook altijd even aaien over hun onvolgroeide veertjes, even zeggen dat ik het rot voor ze vind dat ze maar zo kort mochten leven.  Ik zou me kunnen voorstellen dat ik met zo'n lammetje ook even moet babbelen.

[spikkel]

Ik zou het moeilijk vinden, elk jaar hebben wij ook lammetjes, gelukkig nog nooit 1 doodgegaan. Als er 1 zo maar doodgaat, zou ik me wel afvragen waarom is het doodgegaan. Een ziekte?. Als ik dit niet zeker zou weten zou ik het niet voeren.
Als ze doodgaan door verdroging, omdat het lam verstoten is, is het eigenlijk verspilling om weg te gooien. Ik zou het wel weggeven, ik zou het niet aan mijn eigen honden geven. Hypocriet natuurlijk, hier eten ze ook lamsvlees.

[Suzanne]

Ik trek er een grens.
Niet omdat ik vind dat het te vergaat ;-)
Maar omdat het MIJ tever gaat. Ik trok/trek die grens ook bij eendagskuikens... ik kan het niet ;-(    Het is te pluizig, donzig en geel... en dus dood ;-(
Ik vind het geven van een kop van het dier ook zelf een eng gezicht. Met een vissenkop gaat het nog, met de rest heb ik moeite.
Dat zijn dus dingen die IK niet zal geven, maar dat wil absoluut niet zeggen dat de gedachte me tever gaat. Ik vind het "mooi" hoe een diertje dan toch een vaag soort nut heeft; namelijk om als voer te dienen. Het is toch doodgegaan... daar helpt niets meer aan en om het dan in de kliko te gooien... of te voeren.. als je het kunt prima... maar doe mij een lol en zet een volgende keer iets minder expliciete foto's neer. Mijn gestel is wat teer denk ik ;-)
Het idee vind ik eigenlijk meer dan uitstekend.. maar ik kan het niet.. en dan vooral omdat ik het niet kan aanzien ;-)

Suzanne

[Ligaa]

Prachtige foto's! Ik moest ook even slikken maar ik denk dat ik het wel zou voeren (dus poezels: dat wordt nog even oefenen ). Kuikentjes vind ik ook aaibaar en schattig maar op mijn aanrecht (en in de vriezer) is het kattenvoer. Maar voordat ik rauw gaf vond ik vissenkoppen ofzo ook altijd wel een beetje naar. Inmiddels kijk ik van weinig dingen nog op haha. Behalve als het nog leeft dan, dat vind ik wel afschuwelijk. Dan vind ik zelfs een worm nog zielig.

[pike]

Ik vind het ook mooie foto's. Ik heb er ook geen moeite mee. Zelf heb ik ook wel eens van die ukkie-lammetjes in hun wolletje gehad. Ik vind het geweldig spul om te voeren. Er blijft echt helemaal niets van over hier.
En als ik een teckel had zou ik ze ook geven, kleintjes lusten dat ook hoor 

Is misschien ergens bekend wat er in die verf zit die ze erop spuiten? Tenminste, als ik mij goed herinner komt het uit een spuitbus. Ik heb het ooit eens gezien toen een kudde schapen ontwormd werd. Elk ontwormd schaap kreeg een streep over de rug zodat hij geen tweede portie zou krijgen. Het lijkt me toch dat een boer geen gif over zijn schapen spuit, maar ja misschien waarschijnlijk denk ik dan te positief 

[Wendi]

Ik vind het prachtig.
Wat ik echt verschrikkelijk vind is als zo'n diertje bij de rendac belandt.
Toevallig heb ik een paar weken geleden een jonge ram aan mijn honden gevoerd.
Het was een dier dat bij een vriendin geboren was (met keizersnee en nog flessenlam geweest ook, dus speciaal). De rammen worden ouder en gaan dan met elkaar knokken en deze had op een zomernacht zijn nek daarbij gebroken. Hij heeft vanaf juli bij mij in de vriezer gelegen tot het koud genoeg was om te voeren. Ze hebben er bijna een week mee gedaan, het is echt een feestje geweest! Niet alleen is het eten, maar ook een soort hersenwerk in zijn puurste vorm! Mijn honden hebben genoten, gingen om en om naar buiten om te eten en kwamen dan helemaal blij terug om intens tevreden te gaan slapen. De vriendin vindt dit juist een heel fijn idee.
Ik had voor het invriezen wel de darmen eruit gehaald. Die zijn weggegooid. Het enig wat verder over is gebleven was een stuk vel. Daar heb ik zoveel mogelijk de vacht afgeplukt en daar hoop ik een sjaal van te kunnen vilten voor de vriendin. Het is toch prachtig als je zoveel mogelijk kunt gebruiken van een dier zodat zijn dood niet voor niets is geweest?
Ik zou het liefst mijn honden altijd zo voeren...