Angelique schreef:
Ik heb daar eens even over nagedacht hoe ik het zou vinden en wat ik zou doen als ik liefhebber was van een ras wat zo hondintolerant is dat het bij gevecht subiet voor de kill gaat.
Ik zou dit alles wat er nu gebeurd met groot verdriet en lede ogen aanzien. Dit alles wat er gebeurd zorgt er namelijk voor dat mijn ras ten dode is opgeschreven, omdat er ooit maatregelen genomen gaan worden. Al zijn die maatregelen maar in de zin dat andere hondeneigenaren dit een keer beu worden en men net als daar over de plas nog maar weinig twijfelt om deze honden subiet af te slachten als er zich een gevecht voordoet of als er mogelijke dreiging is.
Het eerste wat ik zou doen is bevestigen dat het idd moordmachines kunnen zijn en dat vergelijking met een woeste teckel of chi niet opgaat. Ik zou niet gaan bagataliseren zodat de naievelingen maar blijven denken...het ligt allemaal aan de opvoeding. Want de naievelingen zijn in potentie nog meer gevaar voor het ras dan de "standaardtypen" die het ras in eerste al een stigma bezorgde. Want die naievelingen kopen een hond om gezellig mee in het park te gaan wandelen zonder enige kennis van wat ze aan de lijn hebben en dus ook zonder enige maatregelen om te voorkomen dat de hond op tild slaat. En tot een bepaalde leeftijd kan dat wellicht ook wel, maar ineens niet meer en op het moment dat het ineens niet meer kan is er al een slachtoffer geweest. De naieveling is dus altijd 1stap te laat. Ik zou dus als liefhebber gewoon gaan propageren dat het geen sinicure is om deze hond te houden en dat er voor de doorsneehondeneigenaar weinig lol aan is om altijd op je hoede te moeten zijn en anno 2014 al standaard met de nek aangekeken te worden. Ik zou de maatregelen opsommen die ik als liefhebber van het ras en van honden in het algemeen neem om te voorkomen dat mijn geliefde fikkie een andermans geliefde fikkie kapotbijt. En na dit alles ga ik maar heel hard hopen dat iig die berg naievelingen tot inkeer komt en toch maar weer kiest voor geen hond of iig een hond die natuurlijk ook kan bijten, maar die niet standaard voor de kill gaan. En dit dan alles in de hoop dat er voor mij., als liefhebber van zo'n ras ooit nog exemplaren over blijven.
Angelique, ik moet toegeven dat jij meer inlevingsvermogen hebt dan ik. Zelfs na een dag nadenken, kan ik me niet inleven in deze rol.
Het is voor mij onmogelijk om me voor te stellen dat ik een ras leuk zou vinden dat soms er toe neigt andere hondjes te fileren. Met de grootst mogelijke moeite lukt het me niet om me zoiets voor te stellen.
Zodra de Bolognezer of Podenco zo zouden veranderen dat ze dit soort dingen leuk zouden vinden, zou voor mij de lol er van af zijn. Ik zou direct op zoek gaan naar een ander ras om verliefd op te worden, rassen genoeg zou ik zo zeggen.
Nu denk ik dat jij, als je heel eerlijk bent, ook een ander ras zou zoeken. In een uiterste poging zou je misschien je eigen lijn opzetten. De hondvriendelijke versie van de OES, het zou best eens kunnen aanslaan.
Kortom, ik snap er niets van. Ik stop ook met het proberen om dit te begrijpen. Sommige dingen lukken me nu eenmaal niet.
. Ik durf ook eerlijk te zeggen dat het MIJN EIGEN schuld was. Die hond was niks gewend en altijd in een hoekje getrapt. Mensenaandacht kende hij niet. En ik ging vrolijk zijn nagels knippen, wat hij niet kende. Hij schrok van het geluid, heeft mij gegrepen. Ik weet niet wie erger schrok, hij of ik. Enige wat ik weet was dat hij direct als een baby tegen me aan kroop, ik een uur lang hem heb gewiegd en heb zitten janken als een klein kind. Daarna hebben we de hele dag samen op de bank gelegen, films kijken, hij dicht tegen mij aan. Hele tijd mijn arm likjes geven, waar hij mij gebeten had. Deze hond werd als gevaarlijk en agressief bestempeld, zou katten afmaken en hij kon totaal niet met andere honden overweg. Vanaf dat moment met zijn nagels ben ik met hem gaan werken. We kregen een kitten, waar hij "mama" van werd, want kitten werd compleet verzorgt door hem. Van brokjes brengen tot dekentje over kitten heen trekken. Ze was nog maar 4,5 week dat ze tussen zijn poten lag te rillen omdat ze te veel had meegemaakt. Daarna gingen wij na het bos, eerst met muilkorf, 1 lijn compleet vastgekoppeld aan mij, ander lijn "lieten we hem mee uit" dus op 2 fronten vast. En hij negeerde honden, hij liep er om heen. En eenmaal een paar maand verder, had hij voor het eerst gespeeld met een hond van zijn kaliber . Die twee begonnen maatjes te worden en sindsdien hadden we nooit meer wat met hem. Heb nog nooit zo'n maatje gehad. Ik was zijn vrouw, dat wist de hele buurt. Iedereen wist ook dat als ze binnen kwamen ze eerst moeten horen van mij "is oke" want anders hield hij ze tegen. Zodra ik zij "is oke" ging hij voor iedereen liggen, mocht iedereen aan hem komen. Liefst wel graag met een koekje erbij want hij was een rasechte snoepkont.
. Al hoewel, daardoor loop ik in de week wel kilometers meer om. Het heeft dus ook voordelen.
