+1Hope schreef:En dan heb je het nog over situaties waarin je kan ingrijpen. Ik heb een lab, die vind het soms echt gek dat een andere hond niet wil spelen. Ik laat hem nergens op af stuiteren, maar soms zie je in het spel dat de andere hond eigenlijk het spel niet erg prettig vind. Ik roep dan terug. Of andersom. Nelson is een hond die speelt in de vorm van samen rennen. Een hond die heel fysiek is en wil stoeien vind hij niet leuk. Ook dan breek ik het spel af.
Niet alle honden spreken dezelfde taal. Een labrador stuitert, dat kan voor een andere hond heel vreemd (overdonderend) zijn. Een border collie blijft vaak laag aan de grond. Mijn hond snapt daar echt totaal niks van. De verschillende rassen met daarbij verschillende uiterlijke kenmerken en gedragingen maken dat de universele hondentaal een Babylonische spraakverwarring voor honden is geworden. Daar moet je je als eigenaar van bewust zijn en op tijd signaleren en handelen.
Er is echter ook een groep honden die totaal geen signalen laten zien. De ene seconde is er niets aan de hand en de volgende seconde besluiten ze dat een hond dood moet. Daar gaat niets aan vooraf, zo'n situatie is er ineens en is ook onomkeerbaar. Dát zijn voor mij de gevaarlijke honden.
Of de groep honden die er totaal niet mee om kan gaan dat er mensen langs het hek van hun erf lopen en iedere keer totaal over de zeik gaan. De ene keer is dat normaal waaks gedrag en slaat een hond gewoon aan. Maar als een hond moordlustig over een hek hangt en iedereen die langskomt de strot wil doorbijten, dan kan de hond de situatie niet aan en dien je hem daar als eigenaar weg te halen. In het belang van veiligheid maar zeker ook uit oogpunt van welzijn. Want een hond die zoveel stress ervaart in zijn dagelijks leven kan volgens mij nooit een gelukkige hond zijn.
Dat is ook het enge aan vechthonden _ en nee, ik vind ze niet leuk en lief. Ik vond alleen het voorstel van Lizzy wel komisch.
Eergisteren ook zo'n leuke; ik loop langs een boerderij met twee jonge cattle dogs. Die lopen al vanaf pup los op het erf. Komen elke keer als wij langs komen luid blaffend naar het hek. Wij lopen aan de andere kant van de weg en gelukkig negeren de mijne hen. Maar nu zijn ze 7-8 mnd oud. En gisteren kwam er ineens een het hek door. Luid blaffen en borstelend op mijn honden af. Nou was het type held op sokken (die blijven net buiten bereik van de lijn staan blaffen en doen) maar er kwamen wel een paar auto's aan. Er was niemand thuis, ik ben midden op de weg gaan staan om de auto's tegen te houden, gevraagd of die wilden toeteren en toen kwam er een buurman naar buiten en die heeft hem terug gejaagd. Gisteren er even langs gereden: er hangt nu een extra stroomdraad voor het deel van het hek waar de hond zich door gewurmd heeft.
Maar hier kon je gewoon op wachten want deze honden worden van pup af aan "beloond" voor hun gedrag (beetje rellen is ook wel weer leuk geloof ik), leren totaal niet dat te matigen en krijgen weinig rust. (gelukkig is het een heel rustig weggetje)



